,,,, την πίκρα που στάζει το μάτι σου

Γεύομαι την πίκρα που στάζει το μάτι σου,
τις απατημένες αλήθειες που μας τις πούλησαν χρηματιστές και τραπεζίτες,
την πιστή αλήθεια που με οδηγά να σπάσω το κεφάλι μου πάνω στον τοίχο,
το μακάβριο χαμόγελο μπροστά από τα όνειρά μας που αυτοκτόνησαν.
Γεύομαι το κρύο που εκπέμπουν οι φωνητικές σας χορδές,
γεύομαι αυτά που κάποιοι βρίσκουν ξινά, πικρά και δύστροπα.

Ποίηση: Αδαμάντιος Αναστασόπουλος.  Δίπλωμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).

Ζωγραφική: Πέτρος Κωστούλας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ν.Ιωνία-Βόλου 1967.

Σπούδασε  Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών Επιστημών-διεθνών σπουδών, μεταπτυχιακό Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων. Παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής σε παιδάκια δημοτικού στο πλαίσιο δραστηριοτήτων του συλλόγου γονέων ενός δημοτικού στην Ηγουμενίτσα. 

...η μοίρα μας δειλιάζει, το αύριο μουλιάζει.

Τα ζώα ζουν, οι άνθρωποι υπάρχουν,

τα σκουλήκια σέρνονται, οι ανάγκες μας λιγώνονται.

Τα φίδια έρπονται, οι ψυχές μας εκτοξεύονται,

οι δεινόσαυροι κραυγάζουν, οι ψείρες μας μιλούν.

Οι ψευτιές ανασαίνουν, οι αλήθειες πεθαίνουν,

η αγωνία γονατίζει, η αγκαλιά φυλακίζει.

Το φως σκοτεινιάζει, το σκοτάδι φωτίζει,

οι καρδιές μας ραγίζουν, οι ανάσες μας σφραγίζουν.

Τα θέλω χτυπούν σε τοίχους, τα αγαπώ πληθαίνουν,

τα ζήτω ψιθυρίζουν, τα τέλος αυγαταίνουν.

Οι ζωές αρρωσταίνουν, οι θάνατοι ανασταίνουν,

η μοίρα μας δειλιάζει, το αύριο μουλιάζει.

Ποίηση: Αδαμάντιος Αναστασόπουλος.  Δίπλωμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).

Ζωγραφική: Πέτρος Κωστούλας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ν.Ιωνία-Βόλου 1967.

Σπούδασε  Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών Επιστημών-διεθνών σπουδών, μεταπτυχιακό Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων. Παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής σε παιδάκια δημοτικού στο πλαίσιο δραστηριοτήτων του συλλόγου γονέων ενός δημοτικού στην Ηγουμενίτσα. 

Ψηλάφισε το άνθος και κόψε τον καρπό που με βαραίνει.

Πολλή μοναξιά

Πολλή μοναξιά.

Γιατί να χανόμαστε σαν φύλλα μες στον άνεμο ?

Γιατί να μην είμαστε όλοι μια αγαπημένη παρέα ?

Γιατί να μην αγκαλιαζόμαστε μέχρι να λιώσουμε ?

Γιατί να μην ζούμε όλοι στον ίδιο τόπο και να κρατιόμαστε χέρι χέρι σχηματίζοντας έναν γιγάντιο κύκλο ?

Το πρόσωπό σου με ανασταίνει.

Μίλα μου χωρίς ειρμό.

Πότισέ με πριν ξεραθώ.

Κουράστηκα να σκέφτομαι.

Κουράστηκα να είμαι μόνος.

Ψηλάφισε το άνθος και κόψε τον καρπό που με βαραίνει.

Πολλή μοναξιά εντός και γύρω μου.

Βαρέθηκα να μαραζώνω μοναχός μου.

Πολλή η μοναξιά.

Ποίηση: Αδαμάντιος Αναστασόπουλος.  Δίπλωμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).

Ζωγραφική: Πέτρος Κωστούλας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ν.Ιωνία-Βόλου 1967.

Σπούδασε  Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών Επιστημών-διεθνών σπουδών, μεταπτυχιακό Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων. Παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής σε παιδάκια δημοτικού στο πλαίσιο δραστηριοτήτων του συλλόγου γονέων ενός δημοτικού στην Ηγουμενίτσα. 

Tαινία χωρίς εικόνα, μουσική χωρίς νότες, πατρίδα χωρίς σύνορα....

Δρόμος με τρεις κατευθύνσεις, χωριό με ουρανοξύστες,
ταινία χωρίς εικόνα, μουσική χωρίς νότες, πατρίδα χωρίς σύνορα, κράτος χωρίς υπηκόους, σχολεία χωρίς μαθητές,
πανεπιστήμια χωρίς φοιτητές, πρόταση χωρίς τελεία,
ποίημα χωρίς νόημα, άνοιξη χωρίς άνθη, χειμώνας χωρίς κρύο, καλοκαίρι χωρίς θάλασσα, ουρανός χωρίς ήλιο, ποτήρι χωρίς πάτο, τσέπη δίχως φράγκο, παντελόνι χωρίς μπατζάκια.

Ποίηση: Αδαμάντιος Αναστασόπουλος.  Δίπλωμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).

Ζωγραφική: Πέτρος Κωστούλας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ν.Ιωνία-Βόλου 1967.

Σπούδασε  Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών Επιστημών-διεθνών σπουδών, μεταπτυχιακό Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων. Παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής σε παιδάκια δημοτικού στο πλαίσιο δραστηριοτήτων του συλλόγου γονέων ενός δημοτικού στην Ηγουμενίτσα. 

Ήρθα για να είμαι αναλώσιμος

Ξαπλωμένος πάνω στο ίδιο κρεβάτι

περπατώντας πάνω στους ίδιους δρόμους

ακούγοντας τα ίδια τραγούδια

ατενίζοντας το ίδιο ξεραμένο χιόνι.

Ήρθα για να είμαι αναλώσιμος

μια παραγκωνισμένη φιγούρα

ένας ρυτιδιασμένος άγγελος-υπηρέτης

ένας κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν καημός.

Ψυχή ποτισμένη με ξύδι και χολή

κουρασμένα βήματα πάνω στην άμμο της ερήμου

φανταχτερό τίποτα

απλά και μόνο μια συνήθεια.

ποίηση: Αδαμάντιος Αναστασόπουλος

ζωγραφική: Πέτρος Κωστούλας

Χειροκροτήματα σε αναμεταδότες ενέργειας.

Αλυσίδα

Άνθος λουλουδιού, ήχοι φυσικοί.

Βουνά, τσουβάλια από πέτρες και χώμα.

Θάλασσα που μας ενώνει με τον αέναο κύκλο της εξέλιξης.

Μερικά χρονάκια αφήνουμε το αποτυπωματάκι μας.

Χειροκροτήματα σε αναμεταδότες ενέργειας.

Απελευθερωμένα μυρμήγκια, μεταφορείς των αρχικών συνθηκών.

Ξεψύχισμα ψείρας. Κραυγή δεινόσαυρου.

Κλίμακα σχετικότητας.

Αλυσίδα.

Ποίηση: Αδαμάντιος Αναστασόπουλος

Πίνακας:Πέτρος Κωστούλας