ΤΑ ΔΙΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ ΜΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΑ του ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

He was born in 1972 in Thessaloniki.

He studied Graphic Arts and illustration in Athens fine Arts College and had been granted a scholarship to further study on illustration at Institut d’Arts Visuels in Orleans, France. He has been tutored by famous painter Y. Rorris in fine art for six years at “Apopsi Art College”.

Andreas Georgiadis has had four personal art exhibitions and has taken part in many group exhibitions.

His works have been used as cover designs and illustrations in many books and CD covers.

He heads the art team of Mikri Arktos publications.

ΤΑ ΔΙΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ ΜΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΑ Την έκθεση ζωγραφικής του Ανδρέα Γεωργιάδη, με τίτλο «Τα δίφυλλα της Αίγινας» φιλοξενεί η Αίθουσα Τέχνης «ΕΓΙΝΑ-ΑΙΓΙΝΑ», από τις 28 Ιουλίου έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2012. Στην νέα αυτή θεματική ενότητα ο Ανδρέας Γεωργιάδης επιχειρεί μια εικαστική χαρτογραφία της Αίγινας. Ανασυνθέτει τους τόπους και τους προορισμούς του μυθικού αυτού νησιού, δημιουργώντας μια υποκειμενική γεωγραφία μνήμης, που χάνεται στο χρόνο και την ιστορία του. Ο αρχαίος ελαιώνας, το ελλάνιο όρος, η βυζαντινή παλαιοχώρα, το σπίτι του Ροδάκη, το αρχαίο λατομείο, η εβραϊκή συναγωγή, ο Ναός της Αφαίας, αλλά και πολλά ακόμη “κρυμμένα μυστικά” μέρη της αιγινήτικης ενδοχώρας, γίνονται κλειδιά μιας διαφορετικής ξενάγησης στην Αίγινα. Χρησιμοποιώντας ακουαρέλες και μελάνια σε χαρτί, ο Ανδρέας Γεωργιάδης προτείνει μια διαφορετική τοπιογραφία πολλαπλών αναγνώσεων, λουσμένη σε φως, διάφανο και πλούσιο σε τονικές διαβαθμίσεις, συχνά μεταφυσικό, αλλά ποτισμένη με σκιά, πυκνή και στέρεη, επιτρέποντας στην αμφιβολία να εισχωρήσει, και να ταράξει τα ήρεμα νερά της ζωγραφικής του περιπέτειας. Διάρκεια έκθεσης: 28 Ιουλίου –2 Σεπτεμβρίου 2012 Ώρες Λειτουργίας: καθημερινά 10:30 π.μ. - 1:30 μ.μ. και 7:00μ.μ. - 9:30 μ.μ. Αίθουσα Τέχνης ΕΓΙΝΑ-ΑΙΓΙΝΑ:Αιακού 23, Αίγινα, Τηλ 22970 - 23967 www.ageorgiadis.gr

3ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΝΟΥ

Είσοδος Ελεύθερη

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012, 12:00

ΣΤΑΔΙΟΥ 24   ΑΘΗΝΑ

Η Κοινωνία των (δε)κάτων και ο IANOS σας προσκαλούν στην Συνέντευξη Τύπου για το 3ο  ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΝΟΥ που θα διεξαχθεί τον Ιούλιο στην Τήνο.

Επτά από τους 19 συμμετέχοντες συγγραφείς θα είναι στον ΙΑΝΟ για να μας μιλήσουν για τη συμμετοχή τους.

Είσοδος Ελεύθερη

Η οικονομική κρίση δεν προδιαγράφει μια ομαλή πορεία προς το μέλλον. Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε ο πολιτισμός καλείται να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Η λογοτεχνία μάς δίνει δύναμη να αντέχουμε όσα τρέχουν γύρω μας. Το βιβλίο είναι η απάντηση στη βαρβαρότητα και μας ανοίγει μια διέξοδο, μας οδηγεί σε πιθανότητες έξω από την καθημερινότητα!

Σε εποχές κρίσης όπως η σημερινή, ο πολιτισμός είναι ζωτικός παράγοντας για την κοινωνική συνοχή. Η Ιστορία μιας χώρας γράφεται μέσω της Λογοτεχνίας της και το 1ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου τον Ιούλιο του 2010 έθεσε τις βάσεις για την σύνθεση μιας πολυεθνικής λογοτεχνικής γιορτής, με απώτερο σκοπό και μακροπρόθεσμο στόχο να καταστεί η Ελλάδα, και συνεπακόλουθα η Τήνος, τόπος και προορισμός πνευματικού / καλλιτεχνικού τουρισμού.

Η Κοινωνία των (δε)κάτων, στο πλαίσιο των σκοπών της που συνίστανται στη σύσφιξη των πολιτιστικών σχέσεων της παγκόσμιας κοινότητας των συγγραφέων, διοργανώνει από 26 έως 28 Ιουλίου 2012, το 3ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου. Συμμετέχουν 19 συγγραφείς και ποιητές από 14 χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, οι οποίοι διαβάζουν στη γλώσσα τους. Οι μεταφράσεις των κειμένων θα είναι διαθέσιμες στα Ελληνικά και στα Αγγλικά.

 Η πραγματοποίηση του Φεστιβάλ έχει ιδιαίτερη αξία, όχι μόνο σε τοπικό, αλλά γενικότερα σε εθνικό επίπεδο, καθώς αποτελεί έναυσμα για τη διεθνή προβολή της Ελλάδας και την περαιτέρω πολιτιστική και τουριστική της ανάπτυξη.

Αντικείμενο του φεστιβάλ είναι η λογοτεχνία, με εισηγήσεις, αναγνώσεις, απαγγελίες, συνάντηση του κοινού με τους συγγραφείς, σε συνδυασμό με στοιχεία του τοπικού χαρακτήρα του νησιού, όπως μουσική και χορευτικά συγκροτήματα της Τήνου. Τζαζ ήχοι, ελληνική μουσική από σχήματα του νησιού και παραδοσιακοί χοροί θα πλαισιώσουν τις ποιητικές αναγνώσεις, οι οποίες ξεκινούν στις 8.30 μ.μ. και θα πραγματοποιηθούν στη Χώρα (Πέμπτη 26 Ιουλίου), στον Βώλακα (Παρασκευή 27 Ιουλίου) και στον Πύργο (Σάββατο 28 Ιουλίου)

Στη διοργάνωση εμπλέκονται o Δήμος Τήνου, το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας και το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού. www.tinoslitfestival.com

Οι 19 συμμετέχοντες:

Πολ Βαντζελίστι (ΗΠΑ)

Νικολά Βερντάν (Ελβετία)

Ιρίνα Ρίνα Βίκιρτσακ (Ουκρανία)

Γιάννης Ευσταθιάδης (Ελλάδα)                                

Ιωάννα Καρυστιάνη (Ελλάδα)

Κώστας Κατσουλάρης (Ελλάδα)

Φρανσίς Κομπ (Γαλλία)

Μαράμ αλ Μασρί (Συρία)

Κώστας Μουρσελάς (Ελλάδα)

Σάουκι Μπεζίε (Λίβανος)

Ευτυχία Παναγιώτου (Κύπρος)

Μάρκο Πογκασάρ (Κροατία)

Βαγγέλης Ραπτόπουλος (Ελλάδα)

Ρίφαατ Σαλάμ (Αίγυπτος)

Αμάλ αλ Τζουμπούρι (Ιράκ)

Ρομέο Τσολάκου (Αλβανία)

Νάταλι Χαντάλ (Παλαιστίνη)

Μπενσαλέμ Χιμίς (Μαρόκο)  

''Το κοσκίνισμα του σταριού'' (1854)-Γκυστάβ Κουρμπέ

"...Ο Γκυστάβ Κουρμπέ δεν ωραιοποιεί τίποτα, ούτε προσπαθεί να δημιουργήσει μια υψηλής αισθητικής εικόνα. Θέλει τα πρόσωπα απλά και αληθινά, όπως είναι οι άνθρωποι στην καθημερινή ζωή, την ώρα της εργασίας τους.Όλη η σκηνή αποδίδει την αγωνία για τον επιούσιο: Θα τα καταφέρουμε;... "
''Το κοσκίνισμα του σταριού'' (1854)'

αναδημοσίευση από το site

Έκθεση Ζωγραφικής Alessandro De Martino

Η παλιά Πάτρα σε φωτογραφίες

Απολαύστε την παλιά Πάτρα από το προσωπικό blog του φίλου-εκπαιδευτικού Νέμη Φελώνη . Πατήστε εδώ

"Αλληγορία της Άνοιξης" Sandro Botticelli

Allegoria della Primavera του Sandro Botticelli.
 

Το 1477-78 ο νεαρός Lorenzo di Pienfrancesco Medici (μέλος της οικογένειας των Μεδίκων) παραγγέλνει στον Sandro Filipepi, γνωστό ως Botticelli, ένα έργο ζωγραφικής για την έπαυλή του. Σήμερα αυτό το έργο, ένας πίνακας διαστάσεων 203 Χ 314 cm, βρίσκεται στην Galleria degli Uffizi στη Φλωρεντία, στη μεγάλη αίθουσα που έχει πάρει το όνομά της από τον μεγάλο ζωγράφο.

Σε γενικές γραμμές το έργο αναπαριστά εννέα μορφές που βρίσκονται μέσα σε έναν κήπο.

Ο τίτλος του έργου «Αλληγορία της Άνοιξης» προέρχεται από την ερμηνεία που έδωσε ο Giorgio Vasari.

Χαρακτηριστικό του έργου είναι ότι η «ανάγνωσή», του γίνεται από τα δεξιά προς τα αριστερά, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την τοποθέτηση των μορφών. Έτσι λοιπόν η πρώτη μορφή που εμφανίζεται είναι ο Ζέφυρος, τυπικός ανοιξιάτικος άνεμος (προσέξτε που φυσά, ενώ συγχρόνως τα δέντρα στο σημείο αυτό του πίνακα λυγίζουν) που ετοιμάζεται να απαγάγει τη Χλωρίδα που έχει ερωτευτεί και από το στόμα της οποίας βγαίνουν ανθισμένοι βλαστοί που μπλέκονται με αυτούς που φυτρώνουν από το έδαφος (σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία πρόκειται για τη θεότητα της βλάστησης). Αυτή, έχοντας ήδη γονιμοποιηθεί από το Ζέφυρο (αν προσέξετε θα δείτε ότι όλες οι γυναικείες φιγούρες του πίνακα είναι έγκυες) μετατρέπεται στην Flora, τη ρωμαϊκή θεότητα των δημητριακών και άλλων βρώσιμων φυτών που στη συνέχεια λατρεύτηκε και ως θεότητα της Άνοιξης και η οποία, αν και δεν είναι η βασική φιγούρα, έδωσε το όνομά της στον πίνακα. Στο κέντρο του πίνακα, μπροστά από το ιερό της φυτό τη μυρτιά, βρίσκεται η θεά του έρωτα, η Αφροδίτη η οποία με το χέρι της κάνει ένα νεύμα που υποδηλώνει χαιρετισμό και συστολή, ενώ ταυτόχρονα δείχνει τις τρεις γυναικείες φιγούρες που χορεύουν ακριβώς δίπλα της και τις οποίες ετοιμάζεται να χτυπήσει με το πύρινο βέλος του ο Έρως, που φτερουγίζει από πάνω της. Πρόκειται για τις τρεις Χάριτες (όχι αυτές του σήριαλ, τις άλλες της ελληνικής μυθολογίας): την Αγλαΐα, την Ευφροσύνη και τη Θάλεια που συμβολίζουν τη χάρη, την ομορφιά και την ανεμελιά. Και τέλος τη σκηνή κλείνει η μορφή του θεού Ερμή που με το κηρύκειο του διαλύει τα σύννεφα.

Ωστόσο στον πίνακα δεν πρωταγωνιστούν μόνο οι ανθρώπινες μορφές αλλά και ο κήπος (λέγεται ότι έχουν αναγνωριστεί 80 είδη φυτών, ενώ ο κήπος της έπαυλης είχε τα ίδια χαρακτηριστικά με αυτόν που αναπαριστάται στον πίνακα).

Όλη η περιγραφή σε ένα πρώτο επίπεδο παραπέμπει στην άφιξη της Άνοιξης, στην αναγέννηση της φύσης (από το σμίξιμο του Ζέφυρου με τη Χλωρίδα-Άνοιξη) στον έρωτα (Αφροδίτη, φτερωτός Έρως, τρεις Χάριτες), στην απομάκρυνση των νεφών (Ερμής). Σε δεύτερο επίπεδο παραπέμπει στις δυο μορφές του έρωτα της νεοπλατωνικής κουλτούρας: στον κοινό έρωτα που αναπαρίσταται από τον σαρκικό έρωτα του Ζέφυρου και της Χλωρίδας – Άνοιξης και στον θεϊκό έρωτα που αναπαρίσταται από την παρουσία της Αφροδίτης. Και τα δυο επίπεδα απεικονίζονται σαφώς στον πίνακα αφού, αν προσέξετε, η μορφή της Αφροδίτης βρίσκεται λίγο πιο πίσω από τις υπόλοιπες φιγούρες.

Ωστόσο για το συγκεκριμένο έργο έχουν γραφτεί διάφορες ενδιαφέρουσες ερμηνείες μεταξύ των οποίων μια του γερμανού Aby Warburg που θεωρεί ότι το έργο αναπαριστά το «Βασίλειο της Αφροδίτης, αφού οι μυθολογικές φιγούρες που αναπαρίστανται στον πίνακα συνδέονται με τη θεά η οποία είναι και θεά της Άνοιξης.

Μια επίσης ενδιαφέρουσα ερμηνεία είναι αυτή του άγγλου Charles Dempsey, σύμφωνα με την οποία το έργο απεικονίζει την Άνοιξη και τους τρεις μήνες της: το σύμπλεγμα Ζέφυρος-Χλωρίδα-Άνοιξη συμβολίζει τον Μάρτιο, τον μήνα των ανέμων, το σύμπλεγμα Αφροδίτη-Έρως-τρεις Χάριτες υποδηλώνει τον μήνα του έρωτα, τον Απρίλη και τέλος ο Ερμής υποδηλώνει τον Μάιο εφόσον το όνομα του μήνα αυτού προέρχεται από το Μαία, το όνομα της μητέρας του Ερμή, στον οποίο ήταν αφιερωμένος ο μήνας αυτός.

Μια ενδιαφέρουσα όμως ερμηνεία είναι και αυτή που πρότεινε σχετικά πρόσφατα η ιταλίδα Claudia Villa και επέκτεινε ο Giovanni Reale, φιλόλογος και ένας από τους μεγαλύτερους μελετητές του Πλάτωνα. Ρητορική, Φιλολογία και Ποίηση είναι οι μορφές που αναπαριστώνται από τον Botticelli. Η φιγούρα με το γεμάτο άνθη φόρεμα δεν είναι η Άνοιξη αλλά η Ρητορική. Η κεντρική φιγούρα με το κεφάλι που γέρνει ελαφρώς δεν είναι η Αφροδίτη αλλά η Φιλολογία. Στο σύμπλεγμα των μορφών που αναπαριστώνται δεξιά δεν βρίσκεται η Χλωρίδα αλλά η Ποίηση η οποία εμπνέεται από μια φτερωτή θεότητα που δεν είναι ο Ζέφυρος αλλά το «δαιμόνιο της έμπνευσης». Η ταυτοποίηση του Ερμή, των τριών Χαρίτων και του φτερωτού Έρωτα δεν μεταβάλλεται, αφού σύμφωνα με την νέα ερμηνεία πρόκειται για το γάμο της Φιλολογίας με τον Ερμή, τίτλο έργου του ρήτορα Marziano Capella που έζησε κατά την περίοδο της Αναγέννησης. Το έργο μπορεί να παραπέμπει στην «Άνοιξη», αλλά ως μεταφορά μιας νέας ουμανιστικής αντίληψης που έχει για άξονα την ποίηση, την ρητορική και την φιλολογία, δηλαδή στις γυναικείες μορφές του Botticelli. Μέσω αυτών ο καλλιτέχνης διακηρύσσει την πολιτισμική επανάσταση που συντελείται στην Φλωρεντία της εποχής του. Γιατί όμως η Φιλολογία να παντρεύεται με τον Ερμή; Γιατί «η μελέτη που οδηγεί στη γνώση» (η φιλολογία των θνητών) αποκτά υπερβατικές διαστάσεις καθώς ενώνεται με τον θεό που αντιπροσωπεύει τον πλατωνικό «Νου», την προσωποποίηση της νόησης.

Καλή Άνοιξη!

Πηγές:

Claudia Villa, Per una lettura della “Primavera”, Strumenti critici, n.1, gennaio 1998.

Giulio Carlo Argan, Storia dell’ Arte Italiana, vol.2 Firenze,Sansoni Editore, 1998

Giorgio Vasari, Καλλιτέχνες της Αναγέννησης, Αθήνα, Εκδόσεις Κανάκη, 1995

Giovanni Reale, Le nozze nascoste o La Primavera di Sandro Botticelli, Milano, edizioni Bompiani, 2007

Αναδημοσίευση από το  http://turigr.blogspot.com

Alessandro De Martino / ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ

«Πέρα από το Λευκό» – Εκθεση φωτογραφίας της Ευγενίας Κουμαντάρου από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης – η «Ολίγη Ελλάδα» των ξωκλησιών του Αιγαίου

Μια ολόκληρη χώρα σε «κινούμενη άμμο», τα δελτία ειδήσεων και καιρού αμιλλώνται σε καταιγίδες πολιτικής φύσεως με αθρόες παραιτήσεις υπουργών και σε καιρικές συνθήκες με υπό το μηδέν θερμοκρασίες και πλημμύρες. Παντού «ρωγμές» και «κατολισθήσεις», που ταιριάζουν στην περιπέτεια που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Κι ενώ δεν ξέρεις, κυριολεκτικά και μεταφορικά «τι σου ξημερώνει αύριο» η κάθε ημέρα, έρχεται ο Ελύτης και σου δίνει διέξοδο. «Στην ολίγη Ελλάδα που μας απόμεινε το μόνο που μπορείς ακόμη να κάνεις είναι να δέεσαι στους θεούς σου» («Ιδιωτική Οδός»)... Συλλογή 40 φωτογραφιών που εκτίθενται από την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου ώς τις 15 Μαρτίου 2012, για πρώτη φορά, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και που μας καλούν σε ένα πνευματικό ταξίδι «Πέρα από το Λευκό» με την υπογραφή της Ευγενίας Κουμαντάρου. Σπούδασε στο Princeton αγγλική φιλολογία και φωτογραφία, η δε πρώτη δουλειά της από ασπρόμαυρες φωτογραφίες, με τον τίτλο «Ο Ταπεινός Παράδεισος», έχουν παρουσιαστεί στην Τήνο στη Σχολή Ουρσουλινών, Λουτρά το 2008 και στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας, στον Πύργο Τήνου το 2009 και στη Photobiennale 2010, από το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και στη Σπάρτη στο παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης ώς τις αρχές του 2010. «Πέρα από το Λευκό» είναι η νέα ατομική δουλειά της, παρουσιάζεται στο Μέγαρο Σταθάτου και συνοδεύεται από δίγλωσσο λεύκωμα με κείμενα της Ευγενίας Κουμαντάρου και του καθηγητή Νικολάου Χρ. Σταμπολίδη, διευθυντή του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης. Η έκθεση είναι αφιερωμένη από την καλλιτέχνιδα φωτογράφο «στη Μητέρα μου» κι αυτό κάνει τη διαφορά. Τα χρώματα είναι άυλα, οι φόρμες λιώνουν κάτω από τον ελληνικό ήλιο, το Αιγαίο κυματίζει και στα ψηλόλιγνα αγριόχορτα των κάμπων, στα πράσινα στάχυα. «Ψάχνω για το κλειδί»Εντιμο, εξομολογητικό το κείμενο της Ευγενίας Κουμαντάρου, «Αλαφρώνω όταν δρασκελίζω το κατώφλι ενός ξωκλησιού. Βυθίζομαι στην ουσία του εαυτού μου. Δεν γνωρίζω εάν η διαδικασία αυτή αρχίζει με το ταξίδι, ούτε ξέρω εάν είναι η ίδια για κείνους που ήρθαν εδώ πριν από μένα... Γλαυκό. Ξύλινο. Κλειδωμένο. Ψάχνω για το κλειδί στο υπέρθυρο, μετά στο γείσο κάτω από το παράθυρο, ύστερα αναζητώ μια μυστική κρυψώνα στη μάντρα. Ψάχνω για την κουνημένη πέτρα, φανερή για όσους πρέπει να ξέρουν, αλλά απροσδιόριστη στους ξένους»... Το βρήκε το κλειδί η Ευγενία. Το ξωκλήσι τής παρουσιάστηκε σε όλη την «πέρα από το λευκό» υγρή, θεϊκή υπόστασή του. «Πινελιές φωτός κρέμονται στον διπλανό μου τοίχο»... «Ανάβω ένα κερί και περιμένω. Το αεράκι λικνίζει την κουρτίνα σαν να είναι η πνοή του θεού. Η ματιά μου πέφτει σε όλα τα σύμβολα που πάνω τους επενδύσαμε την πίστη μας. Το μανουάλι. Η εικόνα. Το καντίλι. Ο σταυρός... Το φως μεταμορφώνει τις αψίδες του ιερού σε μια ελικοειδή κλίμακα που ανυψώνει την ψυχή μου. Στο άγνωστο. Στο ιερό. Στη σιωπή». Η ωδή σε ξωκλήσι του Αιγαίου αντηχεί στις ανάερες φωτογραφίες της. Οπως παρατηρεί μιλώντας για τις φωτογραφίες της Ευγενίας ο καθηγητής κ. Ν. Χρ. Σταμπολίδης: «Είναι δύσκολο να αποτυπώσεις τον αέρα. Κι όμως αυτή η πνοή της αέναης πίστης, δροσιά των οφθαλμών και θυγατέρα της ανάγκης της τέχνης, αποδίδεται απλά, αφαιρετικά, λιτά, συγκλονιστικά αέρινα στην αποτύπωση της στιγμής που οδηγεί το χέρι της ψυχής στις φωτογραφίες της Ευγενίας Κουμαντάρου». Στις τελευταίες σελίδες με τις ευχαριστίες της η Ευγενία Κουμαντάρου μάς αποκαλύπτει ότι «το βιβλίο αφιερώνεται στη μητέρα μου, Σοφία Κουμαντάρου, που πάντα με παρότρυνε να ακολουθήσω τον δρόμο μου και μου έμαθε ότι η μοναξιά αποτελεί δωρεά. Κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες ανακαλούν την κομψή χάρη της, άλλες τη θαλπωρή που δημιουργούσε στην οικογένειά μας και κάποιες άλλες τη δική της σιωπηρή φλόγα που διατηρεί πάντα αναμμένη»... «Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη –καταλήγει– στους Αιγαιοπελαγίτες που συνεχίζουν να ασβεστώνουν τα ερημοκλήσια και να κρατούν το καντίλι τους αναμμένο».  Tης Eλενης Mπιστικα www.kathimerini.gr

το σκίτσο της ημέρας

ρευστότητα ''έκθεση ζωγραφικής γαλιατσάτου γεράσιμου ''

 Monday, January 30, 2012 at 8:30pm until Saturday, February 18, 2012 at 11:30pm

• Where

  bartesera , κολοκοτρώνη 25-στοά πραξιτέλους

• Description

  ατομική έκθεση ζωγραφικής