Ξαπλωμένος πάνω στο ίδιο κρεβάτι
περπατώντας πάνω στους ίδιους δρόμους
ακούγοντας τα ίδια τραγούδια
ατενίζοντας το ίδιο ξεραμένο χιόνι.
Ήρθα για να είμαι αναλώσιμος
μια παραγκωνισμένη φιγούρα
ένας ρυτιδιασμένος άγγελος-υπηρέτης
ένας κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν καημός.
Ψυχή ποτισμένη με ξύδι και χολή
κουρασμένα βήματα πάνω στην άμμο της ερήμου
φανταχτερό τίποτα
απλά και μόνο μια συνήθεια.
ποίηση: Αδαμάντιος Αναστασόπουλος
ζωγραφική: Πέτρος Κωστούλας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.