Jacques Prévert -Ποτέ δεν πρέπει ν’ αφήνουμε κάτι μισό. (Ο γάτος και το πουλί)

Ένα ολόκληρο χωριό ακούει θλιμμένο 

Το τραγούδι ενός πληγωμένου πουλιού

Είναι το μοναδικό πουλί του χωριού

Κι είναι ο μοναδικός γάτος του χωριού

Που το μισόφαγε

Και το πουλί σταμάτησε να τραγουδά

Ο γάτος σταμάτησε να νιαουρίζει 

Και να γλείφει τη μουσούδα του 

Και το χωριό ετοιμάζει στο πουλί

Κηδεία επίσημη

Κι ο γάτος που είναι καλεσμένος

Προχωρεί πίσω απ’ το μικρό αχυρένιο φέρετρο

Όπου είναι ξαπλωμένο το νεκρό πουλί

Το φέρετρο σηκώνει ένα μικρό κορίτσι

Δε σταματάει να κλαίει

Αν ήξερα πως σούκανα τόσο κακό

Της λέει ο γάτος

Θα το είχα φάει ολόκληρο 

Κι ύστερα θάλεγα

Πως το είδα να πετάει ψηλά να φεύγει 

Να φεύγει να πηγαίνει στην άκρη του κόσμου

Κάτω εκεί τόσο μακρυά

Απ’ όπου κανείς ποτέ δε γυρίζει

Ίσως τότε πονούσες λιγότερο

Έτσι απλά θα λυπόσουν μονάχα. 

Ποτέ δεν πρέπει ν’ αφήνουμε κάτι μισό.  

Μετάφραση: Γιάννης Βαρβέρης

                            Ο γάτος και το πουλί

Jacques Prévert 4 Φεβρουαρίου 1900 - 11 Απριλίου 1977
Paul Klee  18 December 1879 – 29 June 1940