kathimerini.gr - Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου
του Παντελή Μπουκάλα
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
elenaell: Κοινωνικά Δίκτυα στην εκπαίδευση
elenaell: Κοινωνικά Δίκτυα στην εκπαίδευση: Κοινωνική δικτύωση στην εκπαίδευση View more presentations from George Palaigeorgiou Μία εξαιρετική παρουσίαση των κοινωνικών δικτύων...
To Twitter ως εργαλείο επαγγελματικής ανάπτυξης
elenaell: To Twitter ως εργαλείο επαγγελματικής ανάπτυξης: και διεύρυνσης του προσωπικού δικτύου μάθησης. Το Twitter ως εργαλείο επαγγελματικής ανάπτυξης .
http://elenelli.blogspot.com/
Ανακοίνωση στο 6ο Διεθνές Συνέδριο για την Ανοιχτή και εξ Αποστάσεως εκπαίδευση που γίνεται στο Λουτράκι 4-6 Νοεμβρίου 2011, με θέμα "Εναλλακτικές Μορφές Εκπαίδευσης".
Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011
Οι κυβερνήσεις νομοθετούν για το λαό. Εσείς;
Οι κυβερνήσεις νομοθετούν για το λαό. Εσείς;
Δεύτερη επιστολή Βαξεβάνη σε Βενιζ'ελο. Αναδημοσίευση από "το κουτί της Πανδώρας"
Δεύτερη επιστολή Βαξεβάνη σε Βενιζ'ελο. Αναδημοσίευση από "το κουτί της Πανδώρας"
Πάλι μαζί θα κυβερνήσουμε;
Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Αν κατάλαβα καλά, πάλι «Μαζί θα
κυβερνήσουμε». Αυτό ήταν το σύνθημα τότε. Από κει ξεκίνησαν και τα δεινά
μας. Ανδρέας Παπανδρέου με ζιβάγκο. Πρωτοπαλίκαρα με ζιβάγκο. «Ελληνικέ
λαέ μαζί θα κυβερνήσουμε». Πράσινα, μπλε καφενεία. «Θα τον μεθύσουμε
τον ήλιο». Ακόμα και στον ήλιο άλλαξαν χρώμα. Πράσινος έλεγε ο
Πρωθυπουργός. Πράσινος! Απαντούσε το κολακευμένο πλήθος. Όταν κυβερνάς
μαζί…Χωρίς να γνωρίζεις παραμέτρους. Χωρίς να διαβάζεις δανεικές
συμβάσεις…Αρκεί που γνώριζε ο Πρωθυπουργός. Και κείνος υπέγραφε αβέρτα.
Όλη η ηγεσία υπέγραφε αβέρτα. Και μοίρασαν χρήμα και μοίρασαν…Έβρεχε
δανειακές συμβάσεις. Και στο τέλος κάθισαν και οι ίδιοι στο τραπέζι.
Έβρεχε μίτζες. Και έφαγαν και έφαγαν και ποτέ δε ρεύτηκαν. Τον
αχόρταστο.
Κι ήρθαν και οι άλλοι…Τους είχαν σπάσει τις μύτες οι ψησταριές…Και έφαγαν κι οι άλλοι. Κάτι μπουκιές να! Βιαστικά…Πώς δεν πνίγηκαν! Και συνάμα ψέλλιζαν «το χρήμα τελειώνει παιδιά» αλλά στο παρά ένα της παράδοσης εξουσίας οργάνωσαν προσλήψεις stage…Άντε να καταλάβεις τι εννοούσαν τελικά! Και άρχισε να τρομάζει και ο λαός. Τόσο φαί δεν θα έβγαινε σε καλό. Και απεσύρθη το χοντρό παιδί και έκτοτε δε μίλησε. Αλλά κάθε μήνα πληρώνεται. Και ήρθε ο διάδοχος του φωνάζοντας «Λεφτά υπάρχουν»...Δε στέρεψε ακόμα η πηγή, θεώρησε ο λαός. Και στο καπάκι…Άρχισε να λέει κάτι άναρθρα. Μια συνεχής βοή, ένα κακό. Ένα άρτσι μποιύρτσι και λουλάς! Κι αρχίσανε τα ζόρια. Ο τρελός είδε το μεθυσμένο για εξουσία και φοβήθηκε. Και κοιτάμε ο ένας τον άλλον…Πού χάθηκαν όλοι; Σε ποια χέρια αφήνουμε την τύχη μας; Και ένας φώναξε «μαζί τα φάγαμε». Και ήρθε και ένας νταής και μας μάλωνε. «Θα πληρώσετε κωλόπαιδα γιατί αλλιώς θα γίνει εκείνο που δεν έγινε!». Και έπεσε ένα ξύλο! Και πήγε να φωνάξει ο κόσμος. Και πλάκωσε το παράπονο και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και έφυγε να κλάψει μόνος του…Τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Και φωνάζουν κάποιοι «κάτω η πλουτοκρατία και το μεγάλο κεφάλαιο». Και ξανακοιτάμε ο ένας τον άλλον. Θα μείνει κανείς στο πόστο του γαμώ τον μπελά μου γαμώ να δουλέψει; Και ξανά φωνές και φασαρία…Και άκουγαν και οι απέξω! Καλέ ξέχασα το σημαντικότερο. Όλα τα άκουγαν πια. Κι ας κλείναμε τα παράθυρα να μην ακούνε…Στο τέλος μισή ντροπή δική μας μισή δική τους, είπαμε και ανοίξαμε πόρτες και παράθυρα. Να μη σου πω παρακαλάγαμε να μπουν να κάνουνε κουμάντο…
Και σ΄όλο αυτό το χάος, σηκώθηκε ο γιός του «Μαζί θα κυβερνήσουμε» και είπε θα κάνω δημοψήφισμα. Δηλαδή θα ψηφίσουμε για κάτι που δεν θα διαβάσουμε…Θα βάλουμε υπογραφή σε λευκό χαρτί…Μια γενιά που μεγάλωσε ακούγοντας «να προσέχεις που βάζεις την υπογραφή σου και το πουλί σου»…Τελικά καλά που δεν έχω πουλί! Αλλά και το «μαζί θα κυβερνήσουμε» μου πέφτει πια βαρύ. Η προτροπή ήταν τελικά μεγάλη μούφα… «Ελληνικέ λαέ μαζί θα κυβερνήσουμε»…Τι λες ρε παλικάρι! Πόσα χρόνια μεταξεταστέος στην ιστορία;…Σε τούτον τον τόπο…Σαν να μη πέρασε μια μέρα. Οι πολιτικοί μας δεν μεγάλωσαν ποτέ…Εμείς;
Αναδημοσίευση του άρθρου της Ρέας Βιτάλη στην ιστοσελίδα www.protagon.gr
Κι ήρθαν και οι άλλοι…Τους είχαν σπάσει τις μύτες οι ψησταριές…Και έφαγαν κι οι άλλοι. Κάτι μπουκιές να! Βιαστικά…Πώς δεν πνίγηκαν! Και συνάμα ψέλλιζαν «το χρήμα τελειώνει παιδιά» αλλά στο παρά ένα της παράδοσης εξουσίας οργάνωσαν προσλήψεις stage…Άντε να καταλάβεις τι εννοούσαν τελικά! Και άρχισε να τρομάζει και ο λαός. Τόσο φαί δεν θα έβγαινε σε καλό. Και απεσύρθη το χοντρό παιδί και έκτοτε δε μίλησε. Αλλά κάθε μήνα πληρώνεται. Και ήρθε ο διάδοχος του φωνάζοντας «Λεφτά υπάρχουν»...Δε στέρεψε ακόμα η πηγή, θεώρησε ο λαός. Και στο καπάκι…Άρχισε να λέει κάτι άναρθρα. Μια συνεχής βοή, ένα κακό. Ένα άρτσι μποιύρτσι και λουλάς! Κι αρχίσανε τα ζόρια. Ο τρελός είδε το μεθυσμένο για εξουσία και φοβήθηκε. Και κοιτάμε ο ένας τον άλλον…Πού χάθηκαν όλοι; Σε ποια χέρια αφήνουμε την τύχη μας; Και ένας φώναξε «μαζί τα φάγαμε». Και ήρθε και ένας νταής και μας μάλωνε. «Θα πληρώσετε κωλόπαιδα γιατί αλλιώς θα γίνει εκείνο που δεν έγινε!». Και έπεσε ένα ξύλο! Και πήγε να φωνάξει ο κόσμος. Και πλάκωσε το παράπονο και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και έφυγε να κλάψει μόνος του…Τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Και φωνάζουν κάποιοι «κάτω η πλουτοκρατία και το μεγάλο κεφάλαιο». Και ξανακοιτάμε ο ένας τον άλλον. Θα μείνει κανείς στο πόστο του γαμώ τον μπελά μου γαμώ να δουλέψει; Και ξανά φωνές και φασαρία…Και άκουγαν και οι απέξω! Καλέ ξέχασα το σημαντικότερο. Όλα τα άκουγαν πια. Κι ας κλείναμε τα παράθυρα να μην ακούνε…Στο τέλος μισή ντροπή δική μας μισή δική τους, είπαμε και ανοίξαμε πόρτες και παράθυρα. Να μη σου πω παρακαλάγαμε να μπουν να κάνουνε κουμάντο…
Και σ΄όλο αυτό το χάος, σηκώθηκε ο γιός του «Μαζί θα κυβερνήσουμε» και είπε θα κάνω δημοψήφισμα. Δηλαδή θα ψηφίσουμε για κάτι που δεν θα διαβάσουμε…Θα βάλουμε υπογραφή σε λευκό χαρτί…Μια γενιά που μεγάλωσε ακούγοντας «να προσέχεις που βάζεις την υπογραφή σου και το πουλί σου»…Τελικά καλά που δεν έχω πουλί! Αλλά και το «μαζί θα κυβερνήσουμε» μου πέφτει πια βαρύ. Η προτροπή ήταν τελικά μεγάλη μούφα… «Ελληνικέ λαέ μαζί θα κυβερνήσουμε»…Τι λες ρε παλικάρι! Πόσα χρόνια μεταξεταστέος στην ιστορία;…Σε τούτον τον τόπο…Σαν να μη πέρασε μια μέρα. Οι πολιτικοί μας δεν μεγάλωσαν ποτέ…Εμείς;
Αναδημοσίευση του άρθρου της Ρέας Βιτάλη στην ιστοσελίδα www.protagon.gr
Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011
Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011
Στους μεταγενέστερους....
Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!
Τα λόγια που δεν κεντρίζουν
Είναι σημάδι χαζομάρας.
Ένα λείο μέτωπο, αναισθησίας.
Εκείνος που γελάει
Δεν έχει μάθει ακόμα
Τις τρομερές ειδήσεις.
Μα τι καιροί λοιπόν ετούτοι, που
Είν' έγκλημα σχεδόν όταν μιλάς για δέντρα
Γιατί έτσι παρασιωπάς χιλιάδες κακουργήματα!
Αυτός εκεί που διασχίζει ήρεμα το δρόμο
Ξέκοψε πια ολότελα απ' τους φίλους του
Που βρίσκονται σ' ανάγκη.
Είναι σωστό: το ψωμί μου ακόμα το κερδίζω.
Όμως πιστέψτε με: Είναι εντελώς τυχαίο.
Απ' ό,τι κάνω, τίποτε δε μου δίνει
Το δικαίωμα να φάω ως να χορτάσω.
Έχω γλιτώσει κατά σύμπτωση.
(Λίγο η τύχη να μ' αφήσει, χάθηκα.)
Μου λένε: Φάε και πιες!
Να 'σαι ευχαριστημένος που έχεις!
Μα πώς να φάω και να πιω, όταν
Το φαγητό μου τ' αρπάζω από τον πεινασμένο, όταν
Κάποιος διψάει για το ποτήρι το νερό που έχω;
Κι ωστόσο, τρώω και πίνω.
Θα 'θελα ακόμα να 'μουνα σοφός.
Τ' αρχαία βιβλία λένε τί είναι η σοφία:
Μακριά να μένεις απ' τις επίγειες συγκρούσεις
Και δίχως φόβο τη λιγοστή ζωή σου να περνάς.
Θεωρούν σοφό ακόμα
Το δρόμο σου να τραβάς αποφεύγοντας τη βία
Στο κακό ν' ανταποδίνεις το καλό
Να μη χορταίνεις τις επιθυμίες σου,
Αλλά να τις ξεχνάς.
Μου είναι αδύνατο να πράξω όλα τούτα:
Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!
Ήρθα στις πόλεις την εποχή της αναστάτωσης
Όταν εκεί, βασίλευε η πείνα.
Ήρθα μες στους ανθρώπους
Στην εποχή της ανταρσίας
Και ξεσηκώθηκα μαζί τους.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Το ψωμί μου το 'τρωγα ανάμεσα στις μάχες.
Για να κοιμηθώ, πλάγιαζα ανάμεσα στους δολοφόνους.
Αφρόντιστα δινόμουνα στον έρωτα
Κι αντίκριζα τη φύση δίχως υπομονή.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Στον καιρό μου,
Οι δρόμοι φέρνανε στη λάσπη.
Η μιλιά μου με κατέδιδε στο δήμιο.
Λίγα περνούσαν απ' το χέρι μου.
Όμως, αν δεν υπήρχα..
Οι αφέντες θα στέκονταν πιο σίγουρα,
αυτό έλπιζα τουλάχιστον.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Οι δυνάμεις ήτανε μετρημένες.
Ο στόχος βρισκότανε πολύ μακριά.
Φαινόταν ολοκάθαρα, αν και για μένα..
Ήταν σχεδόν απρόσιτος.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Εσείς, που θ' αναδυθείτε
Μέσ' απ' τον κατακλυσμό
Που εμάς μας έπνιξε,
Όταν για τις αδυναμίες μας μιλάτε
Σκεφτείτε
Και τα μαύρα χρόνια
Που εσείς γλυτώσατε
Εμείς περνάγαμε, αλλάζοντας χώρες
Πιο συχνά από παπούτσια,
Μέσα από ταξικούς πολέμους,
Απελπισμένοι σα βλέπαμε,
Την αδικία να κυριαρχεί και
Να μην υπάρχει εξέγερση.
Κι όμως το ξέραμε:
Ακόμα και το μίσος ενάντια στην ευτέλεια
Παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά.
Ακόμα κι η οργή ενάντια στην αδικία
Βραχνιάζει τη φωνή.
Αλίμονο, εμείς που θέλαμε
Να ετοιμάσουμε το δρόμο στη φιλία
Δεν καταφέρναμε...
Να 'μαστε φίλοι ανάμεσά μας.
Όμως εσείς, όταν θα ‘ρθει ο καιρός
Ο άνθρωπος να βοηθάει τον άνθρωπο
Να μας θυμάστε
Με κάποιαν ε π ι ε ί κ ε ι α.
Μπ. Μπρεχτ
(μτφ. Τίτος Πατρίκιος)
(δανεισμένο από την Βίκυ Μαράτου)
Τα λόγια που δεν κεντρίζουν
Είναι σημάδι χαζομάρας.
Ένα λείο μέτωπο, αναισθησίας.
Εκείνος που γελάει
Δεν έχει μάθει ακόμα
Τις τρομερές ειδήσεις.
Μα τι καιροί λοιπόν ετούτοι, που
Είν' έγκλημα σχεδόν όταν μιλάς για δέντρα
Γιατί έτσι παρασιωπάς χιλιάδες κακουργήματα!
Αυτός εκεί που διασχίζει ήρεμα το δρόμο
Ξέκοψε πια ολότελα απ' τους φίλους του
Που βρίσκονται σ' ανάγκη.
Είναι σωστό: το ψωμί μου ακόμα το κερδίζω.
Όμως πιστέψτε με: Είναι εντελώς τυχαίο.
Απ' ό,τι κάνω, τίποτε δε μου δίνει
Το δικαίωμα να φάω ως να χορτάσω.
Έχω γλιτώσει κατά σύμπτωση.
(Λίγο η τύχη να μ' αφήσει, χάθηκα.)
Μου λένε: Φάε και πιες!
Να 'σαι ευχαριστημένος που έχεις!
Μα πώς να φάω και να πιω, όταν
Το φαγητό μου τ' αρπάζω από τον πεινασμένο, όταν
Κάποιος διψάει για το ποτήρι το νερό που έχω;
Κι ωστόσο, τρώω και πίνω.
Θα 'θελα ακόμα να 'μουνα σοφός.
Τ' αρχαία βιβλία λένε τί είναι η σοφία:
Μακριά να μένεις απ' τις επίγειες συγκρούσεις
Και δίχως φόβο τη λιγοστή ζωή σου να περνάς.
Θεωρούν σοφό ακόμα
Το δρόμο σου να τραβάς αποφεύγοντας τη βία
Στο κακό ν' ανταποδίνεις το καλό
Να μη χορταίνεις τις επιθυμίες σου,
Αλλά να τις ξεχνάς.
Μου είναι αδύνατο να πράξω όλα τούτα:
Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!
Ήρθα στις πόλεις την εποχή της αναστάτωσης
Όταν εκεί, βασίλευε η πείνα.
Ήρθα μες στους ανθρώπους
Στην εποχή της ανταρσίας
Και ξεσηκώθηκα μαζί τους.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Το ψωμί μου το 'τρωγα ανάμεσα στις μάχες.
Για να κοιμηθώ, πλάγιαζα ανάμεσα στους δολοφόνους.
Αφρόντιστα δινόμουνα στον έρωτα
Κι αντίκριζα τη φύση δίχως υπομονή.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Στον καιρό μου,
Οι δρόμοι φέρνανε στη λάσπη.
Η μιλιά μου με κατέδιδε στο δήμιο.
Λίγα περνούσαν απ' το χέρι μου.
Όμως, αν δεν υπήρχα..
Οι αφέντες θα στέκονταν πιο σίγουρα,
αυτό έλπιζα τουλάχιστον.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Οι δυνάμεις ήτανε μετρημένες.
Ο στόχος βρισκότανε πολύ μακριά.
Φαινόταν ολοκάθαρα, αν και για μένα..
Ήταν σχεδόν απρόσιτος.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Εσείς, που θ' αναδυθείτε
Μέσ' απ' τον κατακλυσμό
Που εμάς μας έπνιξε,
Όταν για τις αδυναμίες μας μιλάτε
Σκεφτείτε
Και τα μαύρα χρόνια
Που εσείς γλυτώσατε
Εμείς περνάγαμε, αλλάζοντας χώρες
Πιο συχνά από παπούτσια,
Μέσα από ταξικούς πολέμους,
Απελπισμένοι σα βλέπαμε,
Την αδικία να κυριαρχεί και
Να μην υπάρχει εξέγερση.
Κι όμως το ξέραμε:
Ακόμα και το μίσος ενάντια στην ευτέλεια
Παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά.
Ακόμα κι η οργή ενάντια στην αδικία
Βραχνιάζει τη φωνή.
Αλίμονο, εμείς που θέλαμε
Να ετοιμάσουμε το δρόμο στη φιλία
Δεν καταφέρναμε...
Να 'μαστε φίλοι ανάμεσά μας.
Όμως εσείς, όταν θα ‘ρθει ο καιρός
Ο άνθρωπος να βοηθάει τον άνθρωπο
Να μας θυμάστε
Με κάποιαν ε π ι ε ί κ ε ι α.
Μπ. Μπρεχτ
(μτφ. Τίτος Πατρίκιος)
(δανεισμένο από την Βίκυ Μαράτου)
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
Ο επίλογος - Τάσος Λειβαδίτης
κι αχ, πλανήθηκα πολύ σε δρόμους, ακολουθώντας τούτο η εκείνο, κληρονόμος μιας ανεξήγητης ώρας: τότε που όλα θα εξηγηθούν, χωρίς λόγια ή και χωρίς να υπάρχουμε καν — όταν, τέλος, ξαναγύρισα η πόλη είχε λεηλατηθεί, τα βαγόνια αναποδογυρισμένα,
η εξέγερση ήταν πια παρελθόν κι όσοι απόμεναν όρθιοι πυροβολούσαν ακόμα
για ένα φτωχό έπαθλο στα υπαίθρια σκοπευτήρια και το βράδυ «τι ώρα είναι;» ρωτάς, «οχτώ» σου απαντάνε, με τέτοιες άθλιες βεβαιότητες ζούμε και κανείς δεν είδε το έγκλημα — αφού το τέλειο έγκλημα έγινε εκεί που δεν μπορεί πια τίποτα να συμβεί.
Όμως εγώ υπήρξα ανυπόμονος σαν κάποιον που ανοίγει την ομπρέλα του σε καιρούς ξηρασίας (ίσως γιατί δε θέλει να ξεχάσει),…ή κάποιον που ντύνεται γυναίκα για να πει ένα ψέμα ακόμα παιδικό —
μη μ’ αδικείτε, λοιπόν, αν έκλεισα τα μάτια, ήταν για να υπερασπίσω τον κόσμο
ή θυμόμουν τα χέρια της μητέρας καθώς έβαζαν τη σκούπα πίσω απ’ τη χαλαρωμένη πόρτα…— στερεώνοντας ίσως κάτι πιο μακρινό,
ενώ το κοιμητήρι, αντίκρυ, θρόιζε απαλά, σαν το σύντομο επίλογο ενός μυστηρίου.
Τάσος Λειβαδίτης, Ο επίλογος, από τη συλλογή Ανακάλυψη, ενότητα, Εκκρεμότητες, Τόμος 2 της τρίτομης έκδοσης του Κέδρου, σελίδα 362
Rembrandt / Head of a Pilgrim
Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011
Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011
Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011
Οι αποτελεσματικοί δάσκαλοι:
- δείχνουν ενθουσιασμό,
- κάνουν καλή διαχείριση της τάξης,
- παρέχουν στους μαθητές τους τη μέγιστη ευκαιρία να μάθουν,
- διατηρούν ένα ακαδημαϊκό επίπεδο,
- έχουν υψηλές προσδοκίες για το τι μπορούν να επιτύχουν οι μαθητές τους,
- είναι προσανατολισμένοι στο επιχειρείν και στην εργασία,
- εμπλέκουν όλους τους μαθητές στο μάθημα,
- χρησιμοποιούν στρατηγικές για να κρατήσουν τους μαθητές στην εργασία, παραγωγικούς και με κίνητρα να μάθουν,
- επιβάλλουν δομή στο περιεχόμενο που πρέπει να καλύψουν/διδάξουν,
- παρουσιάζουν τη νέα γνώση βήμα-βήμα,
- χρησιμοποιούν άμεσες (απευθείας/ρητές) διαδικασίες διδασκαλίας, όταν χρειάζεται,
- χρησιμοποιούν σαφείς οδηγίες και εξηγήσεις,
- χρησιμοποιούν μια μεγάλη ποικιλία από στυλ διδασκαλίας, μεθόδους και πόρους,
- συχνά επιδεικνύουν κατάλληλες στρατηγικές προσέγγιση μιας εργασίας,
- παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τι κάνουν οι μαθητές σε όλη τη διάρκεια του μαθήματος,
- προσαρμόζουν τη διδασκαλία στις ατομικές ανάγκες και ξαναδιδάσκουν ένα περιεχόμενο, αν χρειαστεί,
- παρέχουν συχνή ανατροφοδότηση στους μαθητές τους,
- χρησιμοποιούν πολλές ερωτήσεις για να εμπλέξουν τους μαθητές τους να συμμετέχουν και για να ελέγξουν την κατανόησή τους,
- διαφοροποιούν τις ερωτήσεις τους, σύμφωνα με την ικανότητα των μαθητών τους,
- δαπανούν πολύ χρόνο σε διαδραστική διδασκαλία στην τάξη, αλλά, επίσης, χρησιμοποιούν, κατά περίπτωση, ομαδικές δραστηριότητες και συνεργασίες.
Ο Δάσκαλος του σχολείου, The school teacher, Jan Steen, 1668, Μπαρόκ Ολλανδία
από το blog του καθηγητή της ΑΣΠΑΙΤΕ κ.Οικονόμου
Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011
filoftero: «Ζούμε πια με έναν μηχανισμό φόβου»
filoftero: «Ζούμε πια με έναν μηχανισμό φόβου»: ΕΝΑΣ «ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ» από την Κύπρο (εργάζεται στο υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού -εκεί, βλέπετε, αυτά τα δύο πάνε μαζί, όπως πρ...
Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011
Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011
Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011
Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011
Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011
Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011
Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011
Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011
Το «Τρίτο Στεφάνι» ξανά στη σκηνή
Το «Τρίτο Στεφάνι» ξανά στη σκηνή: Το «Τρίτο Στεφάνι» ξανά στη σκηνή
Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011
Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011
Τρίτη 30 Αυγούστου 2011
Σάββατο 13 Αυγούστου 2011
Gustave Courbet
''Είμαι πενήντα χρονών και μέχρι σήμερα έζησα ελεύθερα. Αφήστε με να τελειώσω τη ζωή μου ελεύθερος. Όταν πεθάνω ας ειπωθεί μόνο αυτό για μένα: δεν ανήκε σε καμία σχολή, καμία εκκλησία, κανένα θεσμό, καμία ακαδημία και κυρίως σε κανένα καθεστώς, παρά μόνο στο καθεστώς της ελευθερίας''.
http://www.artmag.gr/art-history/artists-faces/628-gustave-courbet
http://www.artmag.gr/art-history/artists-faces/628-gustave-courbet
Παρασκευή 29 Ιουλίου 2011
Κυριακή 19 Ιουνίου 2011
Δευτέρα 30 Μαΐου 2011
Κυριακή 29 Μαΐου 2011
Κυριακή 22 Μαΐου 2011
«Ο Μαρξ επηρεάστηκε κυρίως από τη Βίβλο»
«Ο Μαρξ επηρεάστηκε κυρίως από τη Βίβλο»
Ο καθηγητής Κλασικής Φιλοσοφίας Μ. Ζ. Κοπιδάκης μιλάει για την κρίση της χριστιανικής Εκκλησίας
Ηταν ο λόγος του Μαρξ μια μεσσιανική ουτοπία, μια άλλη Βίβλος για τους φτωχούς; Πόσο είχε επηρεαστεί ο ίδιος από τα πατερικά κείμενα; Εχει λόγο σε περίοδο κρίσης η Εκκλησία και πού βρίσκεται ο πυρήνας της κρίσης της; Ο Μιχάλης Ζ. Κοπιδάκης, καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, απαντά στα παραπάνω και σε άλλα ερωτήματα εν όψει της αυριανής ομιλίας του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
- Υποστηρίζετε ότι στον λόγο του Μαρξ υπάρχουν πολλές αναφορές στη Βίβλο. Στον Μαρξ υπάρχουν επίσης αναφορές στους γερμανούς ιδεαλιστές, στους γάλλους ουτοπιστές και στους αρχαίους Ελληνες. Πιστεύετε ότι η επιρροή του από τη Βίβλο είναι πιο καθοριστική από τις υπόλοιπες;
«Οι παραδοσιακοί μαρξιστές πιστεύουν ότι αυτοί που επηρέασαν τον Μαρξ είναι οι άγγλοι οικονομολόγοι, οι γάλλοι ουτοπιστές, αλλά και η Αρχαιότητα. Επίσης τον ενέπνεε η μεγάλη λογοτεχνία, ο Σαίξπηρ, ο Ομηρος, αλλά νομίζω ότι κυρίως τον επηρέασε η Βίβλος. Σε πολλά έργα του παίρνει κείμενα της Βίβλου και τα παρωδεί. Οταν, για παράδειγμα, ασκεί κριτική σε αντιπάλους ή σε αιρετικούς σοσιαλιστές. Κυρίως όμως είναι το ύφος και βεβαίως το προφητικό όραμα. Ιδίως στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο, πέρα από τα χωρία όπου μιμείται συνειδητά τη Βίβλο, το πρότυπο ύφος του είναι η βιβλική μεγαληγορία, ο συνδυασμός υψηλού και προφητικού λόγου».
- Καταλογίζετε στον Μαρξ έναν μεσσιανισμό; Να υποθέσω ότι ήξερε συνειδητά ότι αυτό που επαγγέλλεται δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί;
«Οχι. Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας το πνεύμα εκείνης της εποχής, που πίστευε στην πρόοδο, που διακήρυσσε ότι η τέχνη θα υποκαθιστούσε τη θρησκεία. Υπήρχαν απεριόριστες δυνατότητες ανάπτυξης. Το πρόγραμμα του Μαρξ προϋποθέτει την υπεραφθονία των αγαθών. Και εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγάλα λάθη του, καθώς πίστευε ότι η ανθρώπινη φύση μπορεί εύκολα να μεταβληθεί αν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες. Αλλοι πραγματιστές, όπως ο Θουκυδίδης, έλεγαν ότι στην Ιστορία πολλά γεγονότα, όπως ένας εμφύλιος πόλεμος, θα συμβούν και πάλι, όσο η ανθρώπινη φύση παραμένει αμετάβλητη. Ο Μαρξ παρασύρθηκε σε μια υπεραισιοδοξία, καθώς πίστευε ότι η ανθρώπινη φύση δεν θα έχει πια μεγάλες φιλοδοξίες και εγωισμό, και ο άνθρωπος θα μπορούσε να φροντίσει τον συνάνθρωπό του χωρίς υστεροβουλία κάτι που δεν συμβαίνει».
- Τα πατερικά κείμενα υπόσχονται μιαν άλλη ζωή, ενώ ο Μαρξ ήθελε να αλλάξει την πραγματική ζωή. Αυτό δεν είναι μια βασική τους διαφορά;
«Ο Μαρξ πίστευε ότι μπορεί να αλλάξει την ανθρωπότητα, ότι σε μια αταξική κοινωνία θα ήταν όλοι ίσοι, ο καθένας θα μπορούσε να ζει με βάση τις ανάγκες του. Οι ανάγκες όμως, όπως είδαμε και στον 20ό αιώνα, ποτέ δεν εξαντλούνται. Διαρκώς δημιουργούνται νέες. Οι σύγχρονοι φιλόσοφοι επισημαίνουν αυτές τις αδυναμίες της μαρξιστικής σκέψης και προσπαθούν να βρουν άλλους τρόπους κοινωνικής δικαιοσύνης».
- Ο Μαρξ προσπάθησε να λύσει το ζήτημα της διακυβέρνησης της κοινωνίας, τοποιος θα ηγείται. Τα πατερικά κείμενα θέλουν να επιλύσουν ένα τέτοιο ζήτημα;
«Ορισμένα βιβλία της Καινής Διαθήκης, ειδικότερα η Αποκάλυψη, ευαγγελίζονταν έναν άλλον κόσμο. Ο επουράνιος κόσμος δομείται κατ΄ αναλογία με τον ιδεατό επίγειο κόσμο και κατόπιν το επουράνιο μοντέλο επηρεάζει το επίγειο. Να λάβουμε υπόψη μας ότι η διδασκαλία του Χριστού υπέστη ακόμη μεγαλύτερες αλλοιώσεις απ΄ ό,τι η σκέψη του Μαρξ. Υπάρχει μια θεωρία που λέει ότι ο χριστιανισμός έχει ως μοντέλο την περσική αυτοκρατορία. Ο Θεός αντιστοιχεί στον αυτοκράτορα, η Παναγία στη βασιλομήτορα, και υπάρχει μια ολόκληρη διοικητική δομή από οσίους, αποστόλους, αγίους κ.λπ. που εκφράζουν την ιεραρχία. Οι άγγελοι μάλιστα ονομάζονταν τότε σατράπες: ο σατράπης Μιχαήλ, ο σατράπης Γαβριήλ κ.ο.κ. Μπορεί να πει κανείς ότι και ο Μαρξ είχε στο μυαλό του μια “νέα Ιερουσαλήμ”, μια νέα ουτοπία».
- Η θεολογική αυτή ρίζα της μαρξιστικής σκέψης πιστεύετε ότι επηρέασε την εφαρμογή του μαρξισμού στα κράτη του «υπαρκτού σοσιαλισμού»;
«Πάρα πολύ, ίσως και γιατί οι χώρες αυτές ήταν ορθόδοξες. Το “Κεφάλαιο” του Μαρξ μεταφράστηκε στη Ρωσία το 1872. Η τσαρική λογοκρισία δεν το θεώρησε επικίνδυνο κείμενο, το έβρισκε δύσληπτο. Απαγόρευσε όμως να μπει η φωτογραφία του Μαρξ στο εξώφυλλο γιατί το πρόσωπό του θύμιζε ιερέα, έναν προφήτη. Η μαρξιστική σκέψη παραποιήθηκε, μιας και οργανώθηκε ως μια ιδεολογία που πήρε πολλά από τη θεολογία, την προσωπολατρία, το δόγμα, την πίστη, ότι ήταν μια κλειστή διδασκαλία που δεν επιδεχόταν νέες προτάσεις κτλ.».
- Θεωρείτε ότι αν είχε μεταφερθεί κάπως αλλιώς θα είχε άλλα αποτελέσματα;
«Πολλοί μαρξιστές πιστεύουν κάτι ανάλογο. Αλλοι πιστεύουν ότι τα έργα του είναι μόνο τροφή για σκέψη και όχι εφαρμόσιμες θεωρίες. Πάρτε υπόψη σας και κάτι άλλο για τα μαρξιστικά έργα. Ο Μαρξ είχε και λογοτεχνικές φιλοδοξίες, χρησιμοποιεί τη μυθοπλασία και άλλους αφηγηματικούς τρόπους για να γίνει πειστικός. Πολλά από αυτά που λέει μπορεί να ερμηνευθούν ως λογοτεχνικοί μανιερισμοί, ως ρητορικές προσπάθειες πειθούς».
- Η χριστιανική θεολογία επηρεάστηκε από τον Μαρξ;
«Βεβαίως, ήδη από την εποχή του Μαρξ υπάρχει ένα ρεύμα σκέψης που καταπολεμά τον χριστιανισμό ως ιστορικό φαινόμενο, που θέλει να αποδείξει ότι τα Ευαγγέλια δεν είναι θεόπνευστα αλλά απλώς μαρτυρίες και σημασία έχει μόνο το ουμανιστικό μήνυμά τους- άποψη που επεκράτησε στον 20ό αιώνα, ιδίως στον προτεσταντικό κόσμο. Στα χρόνια του Μαρξ υπήρχαν άνθρωποι που πίστευαν ότι θα μπορούσαν να τα καταφέρουν καλύτερα αν το Ευαγγέλιο εφαρμοζόταν στην πράξη, ότι ήταν ένας προάγγελος του σοσιαλισμού. Μην ξεχνάτε ότι ένα από τα πρώτα ονόματα των χριστιανών ήταν “οι πτωχοί”, ενώ πολλές αιρέσεις πίστευαν στην κοινοκτημοσύνη. Προς το τέλος του 19ου αιώνα είχαμε και την εμφάνιση των χριστιανοσοσιαλιστικών κομμάτων».
- Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ότι, παρά τον κοινωνικό χαρακτήρα της, η Εκκλησία δεν μπορεί να διαχειριστεί μεγάλα κοινωνικά ζητήματα. Παράδειγμα η παιδοφιλία στην Καθολική Εκκλησία και ο Πάπας. Από την άλλη, υπάρχει μιαάνοδος του ισλαμισμού. Γιατί;
«Η Καθολική Εκκλησία βρίσκεται σε παρακμή. Τα σκάνδαλα την έχουν αποδιοργανώσει και την έχουν οδηγήσει σε τεράστια κρίση. Εχει χάσει το κύρος της. Από τις μονοθεϊστικές θρησκείες, έχουμε την εξάπλωση του Ισλάμ από τα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Αβδούλ Χαμίτ έλεγε ότι “θα πρέπει οι Δυτικοί να ξέρουν ότι έχω μια λέξη στο στόμα που ο μεγαλοδύναμος Αλλάχ δεν με αφήνει να την πω. Αν την πω, θα καταρρεύσουν οι αυτοκρατορίες και οι αποικίες”. Ηταν η λέξη “τζιχάντ”. Το Ισλάμ δίνει μια μεγάλη ικανοποίηση στον απλό άνθρωπο καθώς υπόσχεται απευθείας επικοινωνία με τον Θεό, χωρίς τη μεσολάβηση των ιερέων, αφού στο Ισλάμ δεν υπάρχει κλήρος. Το Ισλάμ επίσης στις υποβαθμισμένες περιοχές έφερνε μαζί του και τον αλφαβητισμό».
- Η κρίση έχει να «πει» κάτι στην Εκκλησία;
«Το καταναλωτικό επίπεδο ζωής στην Ελλάδα, η ευμάρεια των δανεικών επηρέασε και την Εκκλησία. Οι φωταψίες, τα άμφια, ο προκλητικός τρόπος ζωής από ορισμένους ιερωμένους, η κατασκευή μεγαλοπρεπών ναών, οι λιτανείες χάριν επίδειξης ήταν εκτός πνεύματος Εκκλησίας. Σήμερα ο νυν Αρχιεπίσκοπος με τις ενέργειές του δείχνει μετριοπάθεια και ενδιαφέρον για τα κοινωνικά προβλήματα».
- Ποια είναι η σχέση των κομμάτων με την Εκκλησία;
«Η σχέση της Εκκλησίας με το Κράτος ήταν πάντα προβληματική. Κατά διαστήματα η Εκκλησία πήγε με το μέρος της αντίδρασης (στον διχασμό, μεταπολεμικά, συνεργασία με τα Ανάκτορα κτλ.). Επίσης η επί πολλά χρόνια διατήρηση του ασθενούς Σεραφείμ στην κορυφή της Ιεραρχίας, όπου έχασε τον έλεγχο, και ύστερα το “άστρο” του μακαριστού Χριστόδουλου, στάθηκαν μοιραία για την Εκκλησία».
- Ο Σάμουελ Χάντινγκτον είχε δίκιο τελικά για τη διαμάχη του μουσουλμανικού με τον χριστιανικό κόσμο;
«Τις απόψεις που θέλουν να δώσουν οριστικές λύσεις σε πολύπλοκα προβλήματα καλό είναι να τις αντιμετωπίζει κανείς επιφυλακτικά. Είναι ένα έξυπνο βιβλίο, τα έχουν πει και άλλοι πριν από αυτόν. Ισως έγινε γνωστό λόγω και της υποστήριξης από πολιτικούς κύκλους. Ας σκεφτούμε αυτό που είχε πει ο Τσου Εν Λάι για τη Γαλλική Επανάσταση: “Είναι πολύ νωρίς για να το κρίνουμε”- εννοώντας ότι δεν ξέρουμε αν η αστική τάξη θα διατηρηθεί ως άρχουσα τάξη. Γιατί μπορεί να έχουμε και μια οπισθοδρόμηση. Μήπως μελλοντική κυρίαρχη τάξη δεν μπορεί να είναι μια ολιγομελής “φεουδαρχία του χρήματος;”»
- Η κρίση σάς φοβίζει;
«Σε εποχή κρίσεων πολλοί πιστεύουν ότι ο κόσμος θα στραφεί προς τα αριστερά. Η Ιστορία μάς λέει ότι σε αυτές τις περιπτώσεις το πιθανότερο είναι να στραφούν προς τα δεξιά. Γιατί ο λαϊκίστικος δεξιός λόγος είναι πιο απλοποιητικός, αισιόδοξος, παραπλανητικός».
«Ο διαχωρισμός Εκκλησίας - Κράτους θα γίνει σύντομα»
Αυτό συνέβη επί μακαριστού Χριστόδουλου, με τη γρήγορη ανάδειξη μορφωμένων μεν ιεραρχών, αλλά πολύ νέων, που δεν είχαν την πείρα της σχέσης με τον απλό κόσμο. Είναιπολύ βασικό για την Εκκλησία να διατηρήσει τη σύνδεση με την αγροτική ζωή και τον κύκλο του χρόνου, τις γιορτές και τα έθιμα».
Τι πιστεύει ο ίδιος για το ζήτημα του διαχωρισμού της Εκκλησίας από το Κράτος; «Θεωρώ ότι ουσιαστικά η πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια,όπου η Εκκλησία θέλησε να επηρεάσει όλους τους θεσμούς με ορισμένους ιεράρχες να πολιτεύονται,βάθυνε το πρόβλημα που υπάρχει σήμερα. Ο διαχωρισμός Εκκλησίας και Κράτους θα γίνει πιθανόν πολύ σύντομα, μιας και η Ευρώπη δεν αναγνωρίζει τις ομολογιακές Εκκλησίες και μπορεί να επιβάλει διαχωρισμό».
ΤΟ ΒΗΜΑ - «Ο Μαρξ επηρεάστηκε κυρίως από τη Βίβλο» - πολιτισμός
Τετάρτη 18 Μαΐου 2011
Κυριακή 15 Μαΐου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)