O κάθε λαός είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, υπεύθυνος και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται

Μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Κορνήλιοs Καστοριάδηs (φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής, 1922-1997).

Ερώτηση Δημοσιογράφου: Συχνά λέγεται ότι η Ελλάδα είναι «προβληματική», στην Ελλάδα «όλα γίνονται στον αέρα», «χωρίς προγραμματισμό», «χωρίς βάρος». Με τέτοιες διαπιστώσεις συμφωνούν πολλοί. Αλλά περιορίζονται συνήθως μόνο στις διαπιστώσεις. Γνωρίζω ότι η ελληνική κατάσταση σας απασχολεί βαθιά. Ποια είναι η ερμηνεία σας για όσα συμβαίνουν; Γιατί συμβαίνουν έτσι τα πράγματα στην Ελλάδα; Ποιες οι βαθύτερες αιτίες;

Καστοριάδης: Πρώτον, δεν ξέρω. Δεύτερον, στο μέτρο που μπορώ να ξέρω κάτι, είναι ότι η πολιτική ζωή του ελληνικού λαού τελειώνει περίπου το 404 π.χ.

Δημοσιογράφος: Νομίζω ότι θα ενοχλήσει πολύ αυτή η διατύπωσή σας.

Καστοριάδης: Τι να κάνουμε. Μιλώ για την πραγματική πολιτική ζωή του λαού ως αυτόνομου παράγοντα. Δεν μιλώ για μάχες, για αυτοκράτορες, για Μεγαλέξανδρους και Βασίλειους Βουλγαροκτόνους. Μετά τον πέμπτο π.Χ. αιώνα και την αυτοκυβέρνηση του λαού στις δημοκρατικές πόλεις -και πάντως, μετά τον περίεργο τέταρτο π.Χ. αιώνα- η ελληνική ελευθερία πεθαίνει. Οι ελληνικές πόλεις γίνονται υποχείριες των βασιλέων της Μακεδονίας. Βεβαίως, ο Αλέξανδρος και οι διάδοχοί του παίζουν έναν κοσμοϊστορικό ρόλο. Κατακτούν την Ασία και την Αίγυπτο. Διαδίδουν την ελληνική γλώσσα και παιδεία. Αλλά πολιτική ζωή, πλέον, δεν υπάρχει. Τα βασίλεια των διαδόχων του Αλεξάνδρου, ως πολιτική συγκρότηση, είναι ουσιαστικά μοναρχίες. Εξάλλου, καθώς ξέρουμε, ο ίδιος ο Αλέξανδρος αντιμετώπισε στασιασμό των Ελλήνων που είχε πάρει μαζί του, διότι ήθελε να τους υποχρεώσει να γονυπετούν μπροστά του, όπως οι Πέρσες μπροστά στο Μεγάλο Βασιλέα – πράγμα ανθελληνικότατο. Σε όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής εποχής οι ελληνικές πόλεις, με λίγες περιθωριακές και παροδικές εξαιρέσεις, αποτελούν παιχνίδια στα χέρια των ελληνιστικών δυναστειών. Ακολουθεί η ρωμαϊκή κατάκτηση, κάτω από την οποία οι ελληνικές πόλεις δεν έχουν παρά μόνον κοινοτική ζωή. Κατόπιν, έρχεται η βυζαντινή αυτοκρατορία. Το Βυζάντιο είναι μια ανατολική, θεοκρατική μοναρχία. Στο Βυζάντιο η πολιτική ζωή περιορίζεται στις ίντριγκες της Κωνσταντινούπολης, του αυτοκράτορα, των “δυνατών” και των ευνούχων της αυλής. Και βεβαίως, τα σχολικά μας βιβλία δεν αναφέρουν ότι στη βυζαντινή αυλή υπήρχαν ευνούχοι, όπως σ’ αυτήν του Πεκίνου.

Δημοσιογράφος: Όλα αυτά αφορούν ένα πολύ μακρινό ιστορικό παρελθόν. Η Ελλάδα ως σύγχρονο νεοελληνικό κράτος έχει, ήδη, ιστορία εκατόν εβδομήντα ετών. Θα θέλατε να επικεντρώσετε σ’ αυτή την περίοδο;

Καστοριάδης: Μα, αυτή η περίοδος είναι ακατανόητη χωρίς τους είκοσι έναν αιώνες ανελευθερίας που προηγήθηκαν. Λοιπόν, μετά το Βυζάντιο έρχεται η τουρκοκρατία. Μην ανησυχείτε, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Θα αναφέρω μόνο ότι επί τουρκοκρατίας όση εξουσία δεν ασκείται απευθείας από τους Τούρκους, ασκείται από τους κοτζαμπάσηδες (τους εντολοδόχους των Τούρκων), οι οποίοι κρατούν τους χωριάτες υποχείριους. Συνεπώς, ούτε σ’ αυτή την περίοδο μπορούμε να μιλήσουμε για πολιτική ζωή. Όταν αρχίζει η Επανάσταση του 1821, διαπιστώνουμε από τη μια μεριά τον ηρωισμό του λαού και από την άλλη, σχεδόν αμέσως, την τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία. Την επομένη της πτώσης της Τριπολιτσάς αρχίζουν οι εμφύλιοι πόλεμοι.

Δημοσιογράφος: Πού οφείλεται αυτή η «τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία»; Ποιοι είναι οι λόγοι;

Καστοριάδης:   Ουδείς μπορεί να δώσει απάντηση στην ερώτησή σας για ποιο λόγο, κάποιος, σε μιαν ορισμένη στιγμή, δεν δημιούργησε κάτι. Η συγκρότηση ενός λαού σε πολιτική κοινωνία δεν είναι δεδομένη, δεν είναι κάτι που χαρίζεται, αλλά κάτι που δημιουργείται. Μπορούμε απλώς να διαπιστώσουμε ότι, όταν απουσιάζει μια τέτοια δημιουργία, τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης κατάστασης διατηρούνται ή αλλάζουν μόνο μορφή.

Δημοσιογράφος: Και ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτά στην ελληνική περίπτωση;

Καστοριάδης: Ορισμένα τα εντοπίζουμε, ήδη, στους εμφύλιους πολέμους της Επανάστασης του 1821. Βλέπουμε, για παράδειγμα, ότι η νομιμοφροσύνη και η αλληλεγγύη έχουν τοπικό ή τοπικιστικό χαρακτήρα, ισχυρότερο συχνά από τον εθνικό. Βλέπουμε, επίσης, ότι οι πολιτικές κατατάξεις και διαιρέσεις είναι συχνά σχετικές με τα πρόσωπα των «αρχηγών» και όχι με ιδέες, με προγράμματα, ούτε καν με “ταξικά” συμφέροντα. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι η στάση απέναντι στην εξουσία. Στην Ελλάδα, μέχρι και σήμερα, το κράτος εξακολουθεί να παίζει τον ρόλο του ντοβλετιού, δηλαδή μιας αρχής ξένης και μακρινής, απέναντι στην οποία είμαστε ραγιάδες και όχι πολίτες. Δεν υπάρχει κράτος νόμου και κράτος δικαίου, ούτε απρόσωπη διοίκηση που έχει μπροστά της κυρίαρχους πολίτες. Το αποτέλεσμα είναι η φαυλοκρατία ως μόνιμο χαρακτηριστικό. Η φαυλοκρατία συνεχίζει την αιωνόβια παράδοση της αυθαιρεσίας των κυρίαρχων και των «δυνατών»: ελληνιστικοί ηγεμόνες, Ρωμαίοι ανθύπατοι, Βυζαντινοί αυτοκράτορες, Τούρκοι πασάδες, κοτζαμπάσηδες, Μαυρομιχάληδες, Κωλέττης, Δηλιγιάννης.

Δημοσιογράφος: Εξαιρέσεις δεν βλέπετε να υπάρχουν; Εξαιρέσεις εντοπισμένες κυρίως στον 19ο και στον 20ό αιώνα;

Καστοριάδης: Ε, υπάρχουν δυο-τρεις εξαιρέσεις: ο Τρικούπης, ο Κουμουνδούρος, το βενιζελικό κίνημα στην πρώτη περίοδό του. Αλλά τα όποια αποτελέσματά τους καταστράφηκαν από τη δικτατορία του Μεταξά, την Κατοχή, τον Εμφύλιο, τον ρόλο του παλατιού, τη δικτατορία της 21ης Απριλίου, την πασοκοκρατία. Στο μεταξύ, μεσολάβησε ο σταλινισμός που κατόρθωσε να διαφθείρει και να καταστρέψει αυτό που πήγαινε να δημιουργηθεί ως εργατικό και λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα τα πληρώνουμε ακόμη. Μου ζητάτε να σας εξηγήσω. Μπορείτε να μου εξηγήσετε εσείς, γιατί οι Έλληνες, που σκοτώνονταν εννέα χρόνια, για να απελευθερωθούν από τους Τούρκους, θέλησαν αμέσως μετά ένα βασιλιά; Και γιατί, αφού έδιωξαν τον Όθωνα, έφεραν τον Γεώργιο; Και γιατί μετά ζητούσαν “ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά”;

Δημοσιογράφος: Μα, οι δικές σας απαντήσεις ενδιαφέρουν ιδίως όταν αφορούν ερωτήματα που εσείς θέτετε. Θα θέλατε, λοιπόν, να διατυπώσετε τις απόψεις σας;

Καστοριάδης: Σύμφωνα με την παραδοσιακή «αριστερή» άποψη, όλα αυτά τα επέβαλαν η Δεξιά, οι κυρίαρχες τάξεις και η μαύρη αντίδραση. Μπορούμε όμως να πούμε ότι όλα αυτά τα επέβαλαν στον ελληνικό λαό ερήμην του ελληνικού λαού; Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε; Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν; Σε μιαν τέτοια περίπτωση αυτός ο λαός θα ήταν ένα νήπιο. Εάν όμως είναι νήπιο, τότε ας μη μιλάμε για δημοκρατία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, τότε, ας του ορίσουμε έναν κηδεμόνα. Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα.

Δημοσιογράφος: Πώς την εννοείτε αυτή την ευθύνη;

Καστοριάδης: Δεν δικάζουμε κανέναν. Μιλάμε για ιστορική και πολιτική ευθύνη. Ο ελληνικός λαός δεν μπόρεσε έως τώρα να δημιουργήσει μια στοιχειώδη πολιτική κοινωνία. Μια πολιτική κοινωνία, στην οποία, ως ένα μίνιμουμ, να θεσμισθούν και να κατοχυρωθούν στην πράξη τα δημοκρατικά δικαιώματα τόσο των ατόμων όσο και των συλλογικοτήτων.

Δημοσιογράφος: Θέλετε να πείτε ότι -αντιθέτως- σε άλλες χώρες, στη Δυτική Ευρώπη.

Καστοριάδης: Εκεί, αυτό έγινε! Ο μακαρίτης ο Γιώργος Καρτάλης έλεγε κάνοντάς μου καζούρα στο Παρίσι το 1956:«Κορνήλιε, ξεχνάς ότι στην Ελλάδα δεν έγινε Γαλλική Επανάσταση». Πράγματι, στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει εποχή που ο λαός να έχει επιβάλει, έστω και στοιχειωδώς, τα δικαιώματά του. Και η ευθύνη, για την οποία μίλησα, εκφράζεται με την ανευθυνότητα της παροιμιώδους φράσης: «εγώ θα διορθώσω το ρωμέικο;». -Ναι, κύριε, εσύ θα διορθώσεις το ρωμέικο, στο χώρο και στον τομέα όπου βρίσκεσαι

*Ο Κορνήλιος Καστοριάδης (Κωνσταντινούπολη, 11 Μαρτίου 1922- Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 1997) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής. Συγγραφέας του έργου Η Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας, διευθυντής σπουδών στην Σχολή Ανωτέρων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού από το 1979, και φιλόσοφος της αυτονομίας, υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ου αιώνα.

 http://antikleidi.wordpress.com/

3rd International Conference on Robotics in Education

3^rd International Conference on

Robotics in Education

13 - 15 September 2012
Prague,  Czech Republic

 

RiE2012

3^rd International Conference on

Robotics in Education

13 - 15 September 2012
Prague,  Czech Republic

RiE 2012 is organized by

with local help of Robonika.

Technically sponsored by

Invited Talks

The value of educational entertainment when teaching robotics

Jessica Uelmen
Parallax Inc.
Robotics has proven to be an effective medium to pique students' interest in STEM (science, technology, engineering, mathematics) fields. Throughout the past decade, over one half million Boe-Bot Robots have been deployed in classrooms around the world, ranging from primary school to university courses. We'll examine the learning styles of typical students in the U.S. and the methods used to teach normally complex robotics concepts in an easily comprehensible manner.
 

Robotics in Education & Education in Robotics: Shifting Focus from Technology to Pedagogy

Dimitris Alimisis
School of Pedagogical and Technological Education, Greece
"There's nothing so practical as good theory"
In this work we highlight the role of learning theories either while using robotics in school education (Robotics in Education) or while training adults to use robotics for professional purposes (Education in Robotics). The successful introduction of an educational innovation, like robotics, is not just a matter of access to new technologies. As important as the technological advancements are in the development of robotics, the real fundamental issue from educational perspective is not the technology itself; it is the educational theory and the curriculum guiding the use of robotics in any educational context. The robot is just another tool, and it is the educational theory that will determine the learning impact coming from robotic applications. Alignment with theories of learning, proper educational philosophy, well designed curricula and a supportive learning environment are some of the important elements leading any educational innovation including robotics to success. So, the emphasis in this work is on shifting from technology towards partnership with education putting the emphasis on pedagogy than on technology and especially on pedagogical principles coming from sound learning theories, such as constructivism and constructionism. In this framework, constructivist methodologies for integrating robotics in school science education and in professional medical training are suggested. Exemplary projects from each case are reported to demonstrate the educational methodologies involving corresponding target groups: from teachers and students of lower secondary education using robotics to study informatics and physics concepts up to surgeons trained in robotic surgery through simulations of robotic tools.

Conference Programm

The conference sessions will be held on Septebmer 13 and 14. On September 15, visit to the Robotour competition will be organized.
Schematic programme will be available when we receive participant registrations, detailed programm will be available about a week before the conference.

Βρέθηκαν 400.000 κομμάτια παπύρων γραμμένα από τους αρχαίους Έλληνες

Εκπληκτική ανακάλυψη: Βρέθηκαν 400.000 κομμάτια παπύρων γραμμένα από τους αρχαίους Έλληνες

Βρέθηκαν 400.000 κομμάτια παπύρων γραμμένα από τους προγόνους μας και που με μια καινούργια μέθοδο μπορούν να διαβαστούν . H έγκυρη βρετανική εφημερίδα Independent σε ένα άρθρο της έγραψε... "Eureka! Εκπληκτική ανακάλυψη αποκαλύπτει τα μυστικά των αρχαίων Ελλήνων" . Χιλιάδες χειρόγραφα που έως τώρα δεν μπορούσαμε να διαβάσουμε και που περιέχουν σπουδαία κείμενα της κλασσικής φιλολογίας τώρα μπορούν να διαβαστούν για πρώτη φορά με μια τεχνολογία που πιστεύεται ότι θα ξεκλειδώσει τα μυστικά των αρχαίων ελλήνων . Μεταξύ των άλλων θησαυρών που έχουν ήδη ανακαλυφθεί από μια ομάδα επιστημόνων του Παν/μίου της Οξφόρδης υπάρχουν και άγνωστα έως τώρα έργα κλασσικών γιγάντων όπως ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης και ο Ησίοδος. Αόρατη με το κοινό φώς, η ξεβαμμένη μελάνη γίνεται καθαρά ορατή κάτω από υπέρυθρο φώς, με τεχνικές ανάλογες με την επισκόπηση από δορυφόρους. Τα κείμενα της Οξφόρδης αποτελούν μέρος ενός μεγάλου αριθμού παπύρων που βρέθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα σε έναν αρχαίο σκουπιδότοπο της ελληνο-αιγυπτιακής πόλης του Οξυρύγχου. Απομένουν χιλιάδες κείμενα να διαβαστούν μέσα στην επόμενη δεκαετία, περιλαμβανομένων έργων του Οβιδίου και του Αισχύλου. Υπάρχουν περίπου 400,000 κομμάτια παπύρων φυλαγμένα σε 800 κιβώτια στην Βιβλιοθήκη Sackler της Οξφόρδης και αποτελούν το μεγαλύτερο όγκο κλασσικών ελλήνων χειρογράφων του κόσμου. Οι ακαδημαϊκοί χαιρέτησαν με ενθουσιασμό την νέα ανακάλυψη η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση κατά 20% των σωζόμενων ελληνικών έργων. Μέσα στα έως τώρα άγνωστα κείμενα που κατόρθωσαν να διαβάσουν με την τεχνική αυτή, περιλαμβάνονται τμήματα της χαμένης από καιρό τραγωδίας «Επίγονοι» του Σοφοκλή, μέρος μιας χαμένης νουβέλας του έλληνα συγγραφέα Λουκιανού του 2ου αιώνα, άγνωστο κείμενο του Ευριπίδη, μυθολογική ποίηση του ποιητή Παρθένιου του 1ου αι. π.Χ, έργο του Ησίοδου του 7ου αι., και ένα επικό ποίημα του Αρχίλοχου, ενός διαδόχου του 7ου αι. του Ομήρου, που περιγράφει γεγονότα που οδήγησαν στον Τρωικό πόλεμο. «Είναι τα πιο φανταστικά νέα. Υπάρχουν δύο πράγματα εδώ. Το πρώτο είναι πόσο φοβερά επηρέαζαν τις επιστήμες και τις τέχνες οι Έλληνες. Το δεύτερο είναι πόσο λίγα από τα γραπτά τους σώζονται » λένε οι άγγλοι επιστήμονες.  www.alfavita.gr

«Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;». Πολέμα.

Η «Ασκητική» είναι το πρώτο έργο του Ν. Καζαντζάκη που το έγραψε σε νεαρή ηλικία. Ήταν όμως το έργο που κατέφυγε και διόρθωσε στην πορεία της ζωής του. Λειτούργησε δηλαδή σαν ένας λογαριασμός και απολογισμός ζωής, του μεγάλου αυτού στοχαστή. Οπότε έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα. Το ονόμασε “Ασκητική” διότι όπως λέει ο συγγραφέας, αυτό που ανυψώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και προβιβάζει τον άνθρωπο από την αρχική κατάσταση του ζώου, είναι η ατέρμονος και αιματώδης «άσκηση», η δράση.


Η διαρκής πάλη με τον εαυτό μας και το περιβάλλον, το παρελθόν και το μέλλον, την ύβρη και την αιδώ, την ταπείνωση και το μεγαλείο, την περιφρόνηση και την φρόνηση. Μιλά δηλαδή για την δυσκολία της ύπαρξης και την έννοια της δημιουργίας. Γι’ αυτό και το κείμενο είναι διαρκώς επίκαιρο και σαγηνεύει τους  ανθρώπους.


Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος στις παραινέσεις και τις προκλήσεις του Νίκου Καζαντζάκη.
«Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;». Πολέμα.


«Να αρνηθείς όλες τις παρηγοριές, να απομείνεις μόνος με μοναχά τη δύναμη σου σε ένα κόσμο που να μην ντροπιάζει την καρδιά σου»

«Να πεθαίνεις κάθε μέρα. Να γεννιέσαι κάθε μέρα. Ν’ αρνιέσαι ό,τι έχεις κάθε μέρα.



Η ανώτατη αρετή δεν είναι να ’σαι ελεύτερος, παρά να μάχεσαι για  ελευτερία».

"Βάρος" Άννα Νιαράκη, 2012

Βρόχινη μοίρα, όλων των πυρετών 

οι ανάσες 

δροσίζουν της θάλασσας το μέτωπο. 

Το φως, ωχρό κι ασθμαίνον 

Θα προσχωρήσει και σήμερα 

στο μαύρο. 

Όλες μου οι ανατροπές ξανακερδίζονται 

στο ζύγι. 

Σα να ‘χουν τα δάκρυα πιο ειδικό 

το βάρος τους. 

Κι απ’ τη βροχή. 

Κι απ’ τη θάλασσα. 

Κι απ’ την ήττα.

"Βάρος" Το μερίδιο των Αγγέλων , Άννα Νιαράκη, 2012

Πίνακας: 

Femme en pleurs 1937 

Pablo Picasso (1881-1973)

Το πλοίο "Ιωάννης Νομικός" χτυπήθηκε από Γερμανικά αεροπλάνα στις 24/4/1941 και από τότε αποτελεί το ¨ναυάγιο¨ στα Αραχωβίτικα

Στα Αραχωβίτικα  Aχαϊας υπάρχει ένα ναυάγιο από τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο. Βρίσκεται κοντά στην ακτή και φαίνεται  χαρακτηριστικά το κομμάτι της πλώρης που τόσα χρόνια αποτελεί μέρος της τοπικής ιστορίας της περιοχής. Ας δούμε όμως παρακάτω, μερικά ιστορικά στοιχεία:

 Η Πάτρα δοκιμάστηκε με σφοδρό βομβαρδισμό αμέσως μετά την είσοδο της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στις 28 Οκτωβρίου 1940.

 Τα ιταλικά βομβαρδιστικά τύπου FIAT BR.20 CICOGNIA, της 116ης ομάδας των Πελαργών του 277ου σμήνους της ιταλικής αεροπορίας (277 Squadriglia, 116 Gruppo), υπό την αρχηγεία του σμηνάρχου Κάρλο Ρίνα, έπληξαν την πόλη από μεγάλο ύψος σε μια επίθεση η οποία ξεκίνησε στις 9.45 το πρωί για να τελειώσει το μεσημέρι της ίδιας ημέρας. Τα θύματα, άμαχοι πολίτες, έφθασαν σύμφωνα με την εφημερίδα «Σημερινή», της 28ης Οκτωβρίου 1940, τα 193, τα οποία αποτελούντο από 125 άνδρες, 43 γυναίκες και 25 παιδιά. 

 Τις περισσότερες βόμβες δέχθηκε η περιοχή της οδού «Τριών Ναυάρχων» και πολλοί πίστεψαν τότε ότι οι Ιταλοί πιλότοι θεώρησαν τα δέντρα, τα οποία βρίσκονταν τοποθετημένα σε διάταξη ανά δύο, για ελληνικό στράτευμα. Βόμβες έπεσαν επίσης και στις οδούς Γούναρη, Αγίου Ανδρέα, Ρήγα Φεραίου κ.λπ., καθώς και στη συνοικία του Αγίου Διονυσίου, την συνοικία στην οποία διέμεναν και οι Ιταλοί της Πάτρας. Κατά τους βομβαρδισμούς αυτούς χτυπήθηκαν τόσο τα λιμάνια της Πάτρας όσο και της Ναυπάκτου, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν οι Ιταλοί να βυθίσουν κάποιο πλοίο.

Ο διοικητής της Leibstandarte-SS Adolf Hitler και γενικός αρχηγός των Waffen-SS, Josef (Sepp) Dietrich, με Έλληνες αξιωματικούς κατά την διάρκεια της υπογραφής παράδοσης μέρους του ελληνικού στρατού, τον Απρίλιο του 1941. Στο βάθος (μέσο) διακρίνεται ο αρχηγός των ορεινών μονάδων, στρατηγός Georg Ritter von Hengl. (Bundesarchiv der BRD)

Οι Γερμανοί πιλότοι σχεδιάζοντας την προέλασή τους από την Ελλάδα αποδείχθηκαν πολύ πιο ικανοί όσον αφορά την βύθιση Ελληνικών πλοίων στον Πατραϊκό….

Πριν ακόμα την κάθοδό τους στην Ελλάδα οι Γερμανοί προετοίμασαν την εισβολή τους με ανελέητους βομβαρδισμούς όλων των πλοίων στον Ελλαδικό χώρο τον Απρίλιο του 1941. Παράλληλα θέλησαν να εμποδίσουν την υποχώρηση των συμμαχικών στρατευμάτων στην Αίγυπτο δια θαλάσσης που ήταν και ο μοναδικός τρόπος. Ο Πατραϊκός κόλπος βομβαρδίστηκε σφοδρά από τα Γερμανικά Junkers 87

Γερμανικό βομβαρδιστικό αεροπλάνο καθέτου εφορμήσεως, τύπου Junkers 87, το επονομαζόμενου Stuka. (Copyright IWM, Αρχείο Δημήτρη Γκαλών)

τα γνωστά μας Stukas  αλλά και από Junkers 88.Οι βομβαρδισμοί έγιναν κατά κύματα…Στις 21 Απριλίου το πλωτό νοσοκομείο πλοίο Ελληνίς δέχεται αεροπορική επίθεση κοντά στη νήσο Οξιά ενώ μεταφέρει τραυματίες του Ελληνοιταλικού μετώπου. 

Επίσης θα βυθιστούν τα φορτηγά ατμόπλοια «Αθηνά» σε κόλπο μετά τη Ροδινή Ψαθοπύργου, «Ιωάννα» στο λιμάνι της Πάτρας, «Ιωάννης Νομικός» στα Αραχωβίτικα, και τα επιβατικά «Σπέτσες» στον Ψαθόπυργο και «Ασσήμη» στο Κρυονέρι.

Αξίζει να αναφέρουμε το πλοίο «Ιωάννης Νομικός»  αν και ανελκύστηκε μεταπολεμικά το κατωκάραβο και κάποια κομμάτια του υπάρχουν ακόμα και μάλιστα ένα κομμάτι της πλώρης υψώνεται ακόμα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το Ιωάννης Νομικός την 24/4/1941 χτυπήθηκε από Γερμανικά αεροπλάνα και προσαράχθηκε στην ακτή Αραχωβίτικων. Στην συνέχεια στη θέση αυτή βομβαρδίστηκε πάλι με εμπρηστικές βόμβες και βυθίστηκε σε ρηχά νερά. Μέχρι και σήμερα βρίσκεται στην ίδια θέση.

Αεροφωτογραφία του Α/Π ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΟΜΙΚΟΣ από τον Παύλο Ανθόπουλο.

oι φωτογραφίες είναι του Γιάννη Κοντογιάννη

πηγή: Ο άγνωστος Πατραϊκός

O χάρτης της Μπαρόκ Μουσικής

Johann Pachelbel, 1653 - 1706 ήταν ένας από τους μεγαλύτερους μπαρόκ συνθέτες, οργανίστας και δάσκαλος, που έφερε το εκκλησιαστικό όργανο στην κορυφή του. Έγραψε ένα μεγάλο σώμα της ιερής και κοσμικής μουσικής. Η μουσική του Pachelbel είχε τεράστια δημοτικότητα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Είχε πολλούς μαθητές και η μουσική του έγινε πρότυπο για τους συνθέτες της νότιας και της κεντρικής Γερμανίας. Σήμερα, ο Pachelbel είναι γνωστός για τον Canon στο D . Εκτός από τον κανόνα, τα πιο γνωστά έργα του περιλαμβάνουν την Chaconne σε φα ελάσσονα , την Toccata σε Μι ελάσσονα για εκκλησιαστικό όργανο, και το Hexachordum Apollinis , ένα σετ πληκτρολογίου παραλλαγές. Περισσότερα εδώ

Πρόγραμμα σπουδών ΠΕΣΥΠ ΑΣΠΑΙΤΕ

Η Προκήρυξη για το ΠΕΣΥΠ της ΑΣΠΑΙΤΕ βρίσκεται εδώ 

"Τήνος" Γράφει η Άννα Παναγιωτοπούλου

 

Για μένα η Τήνος είναι η ζωή ανάποδα. Από την ταράτσα μου, αντί να βλέπω αυτοκίνητα, βλέπω πλοία να περνάνε. Αντί να ακούω κλάξον, ακούω πουλιά, κατσίκια, κοκόρια και άλλα ζωντανά που ζούνε στην ύπαιθρο. Κάνω παρέα με ανθρώπους ήρεμους και χαλαρούς, που κάνουν τη δουλειά τους με ρυθμούς ανθρώπινους. Βλέπω τα σκυλιά μου να τρέχουνε ευτυχισμένα στα χωράφια. Κοιτάζω το ηλιοβασίλεμα αντί να κοιτάζω την τύφλα μου. Τρώω φρέσκα ντόπια προϊόντα και όχι ηλίθιες, πλαστικές τροφές. Φεύγω από το σπίτι μου για να πάω στη Χώρα και ξέρω ακριβώς τι ώρα θα φτάσω. Είμαι μόνη μου όταν θέλω να είμαι μόνη μου και με παρέα όταν θέλω παρέα, χωρίς κανένας να ενοχλείται όταν λες δεν γουστάρω να σε δω σήμερα.

Δεν έχω λόγους για δικαιολογίες, δεν έχω λόγους για υποκρισία, δεν έχω λόγους να φοβάμαι ότι θα παρεξηγηθώ. Ζω με ανθρώπους που σέβονται τη μοναξιά μου, αναπνέω ελεύθερα χωρίς να φοβάμαι μη μολυνθώ, έμαθα να ακούω τη σιωπή και να ξεχωρίζω τους ήχους της φύσης. Τον αέρα, τη θάλασσα, τα φύλλα… Έμαθα να ανάβω τζάκι και ξυλόσομπα, έμαθα να περιποιούμαι τα λουλούδια μου, να ταΐζω τα πουλιά. Βάφτισα όλους τους λαγούς της περιοχής Παναγιώτηδες για να τους γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο. Η μόνη μου στεναχώρια είναι ότι ξέρω ότι κάποια στιγμή θα γυρίσω στην Αθήνα. Η Τήνος της Παναγίας είναι κάτι που δεν το γνωρίζω. Ξέρω την Τήνο των ανθρώπων.  

---

* Η Ά.Π. είναι μία εκ των συγγραφέων και πρωταγωνιστεί στην επιθεώρηση «Τι Βουλή θα παραδώσεις, μωρή», που περιοδεύει στην Ελλάδα όλο το καλοκαίρι.   

  http://www.athensvoice.gr

H φωτιά στα Αραχωβίτικα-Πατρών

H φωτιά στα Αραχωβίτικα-Πατρών,όπως φαίνεται από το βίντεο. 
Στο τόπο κατάσβεσης βρίσκονται 3 πυροσβεστικά αεροπλάνα και ένα ελικόπτερο

H προκήρυξη για το Ετήσιο Πρόγραμμα Παιδαγωγικής Κατάρτισης στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε

H προκήρυξη για το Ετήσιο Πρόγραμμα Παιδαγωγικής Κατάρτισης στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε βρίσκεται εδώ

ΤΑ ΔΙΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ ΜΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΑ του ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

He was born in 1972 in Thessaloniki.

He studied Graphic Arts and illustration in Athens fine Arts College and had been granted a scholarship to further study on illustration at Institut d’Arts Visuels in Orleans, France. He has been tutored by famous painter Y. Rorris in fine art for six years at “Apopsi Art College”.

Andreas Georgiadis has had four personal art exhibitions and has taken part in many group exhibitions.

His works have been used as cover designs and illustrations in many books and CD covers.

He heads the art team of Mikri Arktos publications.

ΤΑ ΔΙΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ ΜΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΑ Την έκθεση ζωγραφικής του Ανδρέα Γεωργιάδη, με τίτλο «Τα δίφυλλα της Αίγινας» φιλοξενεί η Αίθουσα Τέχνης «ΕΓΙΝΑ-ΑΙΓΙΝΑ», από τις 28 Ιουλίου έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2012. Στην νέα αυτή θεματική ενότητα ο Ανδρέας Γεωργιάδης επιχειρεί μια εικαστική χαρτογραφία της Αίγινας. Ανασυνθέτει τους τόπους και τους προορισμούς του μυθικού αυτού νησιού, δημιουργώντας μια υποκειμενική γεωγραφία μνήμης, που χάνεται στο χρόνο και την ιστορία του. Ο αρχαίος ελαιώνας, το ελλάνιο όρος, η βυζαντινή παλαιοχώρα, το σπίτι του Ροδάκη, το αρχαίο λατομείο, η εβραϊκή συναγωγή, ο Ναός της Αφαίας, αλλά και πολλά ακόμη “κρυμμένα μυστικά” μέρη της αιγινήτικης ενδοχώρας, γίνονται κλειδιά μιας διαφορετικής ξενάγησης στην Αίγινα. Χρησιμοποιώντας ακουαρέλες και μελάνια σε χαρτί, ο Ανδρέας Γεωργιάδης προτείνει μια διαφορετική τοπιογραφία πολλαπλών αναγνώσεων, λουσμένη σε φως, διάφανο και πλούσιο σε τονικές διαβαθμίσεις, συχνά μεταφυσικό, αλλά ποτισμένη με σκιά, πυκνή και στέρεη, επιτρέποντας στην αμφιβολία να εισχωρήσει, και να ταράξει τα ήρεμα νερά της ζωγραφικής του περιπέτειας. Διάρκεια έκθεσης: 28 Ιουλίου –2 Σεπτεμβρίου 2012 Ώρες Λειτουργίας: καθημερινά 10:30 π.μ. - 1:30 μ.μ. και 7:00μ.μ. - 9:30 μ.μ. Αίθουσα Τέχνης ΕΓΙΝΑ-ΑΙΓΙΝΑ:Αιακού 23, Αίγινα, Τηλ 22970 - 23967 www.ageorgiadis.gr

«Αρκεί η σιωπή ενός άγνωστου φυλακισμένου, εγκαταλελειμμένου, που ταπεινώνεται στην άλλη άκρη της γης, για να ανασύρει τον συγγραφέα από την εξορία του» έλεγε ο Αλμπέρ Καμύ

Αρνηση του ψεύδους, αντίσταση στην καταπίεση

Απόσπασμα από την ομιλία του Αλμπέρ Καμύ στο δημαρχείο της Στοκχόλμης στις 10 Δεκεμβρίου 1957 μετά την απονομή του βραβείου Νομπέλ. Είναι σαν να έχει γραφτεί σήμερα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  05:45

«Αρκεί η σιωπή ενός άγνωστου φυλακισμένου, εγκαταλελειμμένου, που ταπεινώνεται στην άλλη άκρη της γης, για να ανασύρει τον συγγραφέα από την εξορία του» έλεγε ο Αλμπέρ Καμύ

Κυκλοφορεί την άλλη εβδομάδα από τις εκδόσεις Καστανιώτη το βιβλιαράκι «Αλμπέρ Καμύ, ο καλλιτέχνης και η εποχή του - Ομιλίες στη Σουηδία», σε επιμέλεια της Αντιγόνης Βλαβιανού, από το οποίο προδημοσιεύουμε ένα κομμάτι δραματικά επίκαιρο. Η μετάφραση είναι συλλογική. Οι μεταφραστές (Παράσχος Λιάδης, Κώστας Παπαλίας, Λένα Σαλούφα, Μαρία Σιχάντε, Τάνια Στρατάκου) υπήρξαν μαθητές του Εργαστηρίου Μετάφρασης της Ελληνογαλλικής Σχολής «Jeanne d’ Arc» Πειραιά και ολοκλήρωσαν επιτυχώς έναν διετή κύκλο (2009 - 2011)

εξάσκησης στη μετάφραση της λογοτεχνίας και του δοκιμιακού λόγου από τη γαλλική στην ελληνική γλώσσα, με καθηγήτρια την Αντιγόνη Βλαβιανού.
O συγγραφέας δεν μπορεί να ταχθεί σήμερα στην υπηρεσία όσων φτιάχνουν την Ιστορία· υπηρετεί αυτούς που την υφίστανται. Διαφορετικά, θα βρεθεί μόνος και χωρίς την τέχνη του. Ολες οι στρατιές των τυράννων με τις χιλιάδες άνδρες τους δεν θα τον αποσπάσουν ποτέ από τη μοναξιά του, ακόμη και εάν - κυρίως τότε - δεχτεί να συμπορευτεί. Αρκεί, όμως, η σιωπή ενός άγνωστου φυλακισμένου, εγκαταλελειμμένου, που ταπεινώνεται στην άλλη άκρη της γης, για να ανασύρει τον συγγραφέα από την εξορία του, κάθε φορά που καταφέρνει, τουλάχιστον, να μη λησμονήσει αυτή τη σιωπή μες στα προνόμια της δικής του ελευθερίας και να την κάνει να αντηχήσει μέσω της τέχνης του.

Κανείς από εμάς δεν είναι αρκετά σπουδαίος για μια παρόμοια αποστολή. Αλλά σε όλες τις περιστάσεις της ζωής - είτε είναι άσημος, είτε προσωρινά διάσημος, είτε τον έχουν ρίξει στα δεσμά της τυραννίας, είτε παραμένει για ένα διάστημα ελεύθερος να εκφραστεί - ο συγγραφέας μπορεί να ξαναβρεί το αίσθημα μιας ζωντανής κοινωνίας που θα τον δικαιώσει με μόνη προϋπόθεση να αποδεχτεί, όσο του είναι δυνατόν, τη διπλή υποχρέωση που προσδίδει αξία στο έργο του: να ταχθεί στην υπηρεσία της αλήθειας και της ελευθερίας. Εφόσον προορισμός του είναι να συνενώσει τον μεγαλύτερο δυνατόν αριθμό ανθρώπων, αδυνατεί να συμβιβαστεί με το ψεύδος και τη δουλεία που, όπου βασιλεύουν, πολλαπλασιάζουν τη μοναξιά. Οποιες κι αν είναι οι προσωπικές μας αναπηρίες, το μεγαλείο της δουλειάς μας θα ριζώσει μόνο αν αναλάβουμε μια δέσμευση διττή, που δύσκολα τηρείται: την άρνηση του ψεύδους για ό,τι γνωρίζουμε και την αντίσταση στην καταπίεση.

Ζώντας για περισσότερο από 20 χρόνια την παραφροσύνη της Ιστορίας, χαμένος χωρίς καμιά βοήθεια - όπως όλοι οι συνομήλικοί μου - σε μια πολυτάραχη εποχή, βρήκα στήριγμα στην ασαφή πεποίθηση ότι το γράψιμο συνιστά τιμητική πράξη στις μέρες μας, γιατί δεσμεύει και επιβάλλει να μην περιορίζεται κανείς μόνο στη συγγραφή. Το γράψιμο μού επέβαλε, κυρίως, να σηκώσω στους ώμους μου, οίος είμαι και ανάλογα με τις δυνάμεις μου, τη δυστυχία και την ελπίδα που μοιραζόμουν με όλους όσοι ζούσαν την ίδια Ιστορία.

Οι άνθρωποι αυτοί - που γεννήθηκαν στις αρχές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και ήταν 20 χρονών όταν άρχισε να εδραιώνεται το χιτλερικό καθεστώς και, συγχρόνως, να αποκτούν διαστάσεις οι πρώτες δίκες της Επανάστασης, που, για να τελειοποιήσουν την εκπαίδευσή τους, ήλθαν αντιμέτωποι με τον ισπανικό εμφύλιο, τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την Ευρώπη των βασανιστηρίων και των φυλακών -, οι άνθρωποι αυτοί είναι αναγκασμένοι σήμερα να αναθρέψουν τα παιδιά τους και να στήσουν το έργο τους σ' ένα κόσμο που απειλείται από πυρηνική καταστροφή. Κανείς, υποθέτω, δεν μπορεί να τους ζητήσει να είναι αισιόδοξοι.

Και, μάλιστα, πιστεύω ότι οφείλουμε να κατανοήσουμε - χωρίς να πάψουμε να αντιμαχόμαστε - την πλάνη όσων, υπερθεματίζοντας μες στην απελπισία τους, διεκδίκησαν το δικαίωμα στην ασέβεια και ασπάστηκαν διάφορες μηδενιστικές τάσεις της εποχής. Πλην, όμως, οι περισσότεροι ανάμεσά μας, στη χώρα μου και στην Ευρώπη, αρνήθηκαν αυτόν τον μηδενισμό και αναζήτησαν μια νομιμότητα. Χρειάστηκε να σφυρηλατήσουν μια τέχνη επιβίωσης σε καιρούς ολέθρου για να ξαναγεννηθούν και, εν συνεχεία, να παλέψουν ανοιχτά το ένστικτο θανάτου που κινεί την Ιστορία μας.

Βεβαίως, κάθε γενιά νομίζει ότι είναι προορισμένη να ξαναφτιάξει τον κόσμο. Η δική μου γενιά, όμως, ξέρει ότι δεν θα τον ξαναφτιάξει. Αλλά η αποστολή της είναι, ίσως, πιο σπουδαία. Πρέπει να εμποδίσει τον κόσμο να χαλάσει. Κληρονόμος μιας διεφθαρμένης Ιστορίας όπου αναμειγνύονται ξεπεσμένες επαναστάσεις, τεχνικές που απέβησαν τρελές, νεκροί θεοί και έκπτωτες ιδεολογίες, όπου καθεστώτα μετρίων δύνανται σήμερα να καταστρέψουν τα πάντα, αλλά αδυνατούν πλέον να πείσουν, όπου η νόηση έχει καταντήσει να υπηρετεί το μίσος και την καταπίεση - αυτή η γενιά χρειάστηκε να αποκαταστήσει μέσα της και γύρω της κάτι από την αξιοπρέπεια της ζωής και του θανάτου, ορμώμενη από τα "όχι" της και μόνον.

Ενώπιον ενός κόσμου που απειλείται με διάσπαση, όπου οι μεγάλοι Ιεροεξεταστές μας κινδυνεύουν να εδραιώσουν για πάντα τα βασίλεια του θανάτου, αυτή η γενιά ξέρει ότι οφείλει να αποκαταστήσει - σ' ένα είδος τρελής κούρσας κόντρα στο χρόνο - μια ειρήνη ανάμεσα στα έθνη που να μην είναι απότοκο δουλείας, να συμφιλιώσει εκ νέου τη μόρφωση με την εργασία και να ξαναφτιάξει με όλους τους ανθρώπους μια Κιβωτό της Διαθήκης 3. Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα φέρει εις πέρας αυτό το τεράστιο έργο· αυτό που είναι σίγουρο, όμως, είναι ότι παντού στον κόσμο τηρεί ήδη το διπλό στοίχημα για αλήθεια και ελευθερία και, στην ανάγκη, ξέρει να πεθαίνει χωρίς μίσος για τον κόσμο.

Σε αυτή τη γενιά αξίζει να απευθύνουμε χαιρετισμό και να την εμψυχώσουμε παντού όπου βρίσκεται και, κυρίως, όπου θυσιάζεται. Σ' αυτή τη γενιά θα ήθελα, πάντως, να αποδώσω την τιμή που μου κάνετε, βέβαιος για την απόλυτη συναίνεσή σας».

www,tovima.gr

"Άκουγε όταν μιλάς" Μπέρτολτ Μπρεχτ 1956

Μη λες πολύ συχνά ότι έχεις δίκιο δάσκαλε!

Άσε να το δουν και οι μαθητές!

Μην πιέζεις πολύ την αλήθεια.

Δεν το αντέχει

Άκουγε όταν μιλάς!

 

76 ποιήματα
μετάφραση Πέτρου Μάρκαρη
Δ΄Έκδοση Θεμέλιο 1983
Μπέρτολτ Μπρεχτ "Άκουγε όταν μιλάς" 1956

To μεγάλο μας τσίρκο

Ένα έργο σταθμός, μια μαρτυρία για τη διαχρονία της Εθνικής μας περιπέτειας. Μέσα από τραγούδια, σατιρικά και δραματικά επεισόδια, η παράσταση διατρέχει όλες τις σημαντικές στιγμές του ελληνισμού: η Τουρκοκρατία, η επανάσταση του 1821, η βασιλεία του Όθωνα, η Μικρασιατική καταστροφή, ο πόλεμος του 1940 είναι ορισμένοι μόνο από τους βασικούς σταθμούς της πορείας που περιγράφονται σ’ αυτό το έργο-ντοκουμέντο, που παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο και επίκαιρο στις μέρες μας όσο ποτέ.

Συγγραφέας: Καμπανέλλης, Ιάκωβος

Σκηνοθεσία: Χατζάκης, Σωτήρης

Μουσική: Ξαρχάκος, Σταύρος

 

Με αφορμή την χθεσινή παράσταση στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας. 

Συγχαρητήρια στο ΚΘΒΕ και στο Θέτρο Ακροπόλ!!!

Σήμερα στην Πάτρα μιά μεγάλη παράσταση

Το μεγάλο μας τσίρκο

2011-2012 Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Θέατρο Ακροπόλ Το μεγάλο μας τσίρκο - Καμπανέλλης Ιάκωβος Πρώτη Παρουσίαση: Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους, 28/06/2012 Ένα έργο σταθμός, μια μαρτυρία για τη διαχρονία της Εθνικής μας περιπέτειας. Μέσα από τραγούδια, σατιρικά και δραματικά επεισόδια, η παράσταση διατρέχει όλες τις σημαντικές στιγμές του ελληνισμού: η Τουρκοκρατία, η επανάσταση του 1821, η βασιλεία του Όθωνα, η Μικρασιατική καταστροφή, ο πόλεμος του 1940 είναι ορισμένοι μόνο από τους βασικούς σταθμούς της πορείας που περιγράφονται σ’ αυτό το έργο-ντοκουμέντο, που παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο και επίκαιρο στις μέρες μας όσο ποτέ. Συγγραφέας: Καμπανέλλης, Ιάκωβος Σκηνοθεσία: Χατζάκης, Σωτήρης Μουσική: Ξαρχάκος, Σταύρος Διεύθυνση ορχήστρας: Ξαρχάκος, Σταύρος Σκηνικά: Δρίνη, Έρση Κοστούμια: Δρίνη, Έρση Χορογραφία: Σωτηρίου, Δημήτρης Φωτισμοί: Παναγιωτόπουλος, Αντώνης Βοηθός σκηνοθέτη: Χατζηιωάννου, Μαρίνα Βοηθός σκηνογράφου: Χαρμούση, Αναστασία Βοηθός σκηνογράφου: Κοτρίδου, Εβελίνα Βοηθός ενδυματολόγου: Χαρμούση, Αναστασία Βοηθός ενδυματολόγου: Κοτρίδου, Εβελίνα Οργάνωση παραγωγής: Στεφανίδου, Ροδή Οργάνωση παραγωγής: Αρβανίτη, Τόνια Ηθοποιοί Ασλάνογλου, Μαρίνα (Ρωμιάκι, Πυθία) Νούσιας, Τάσος (Ρωμιός, Καπετάνιος, Κλέφτης) Μπάκα, Κική (Πιερότος, Κολλητήρι) Μορφακίδης, Δημήτρης (Α´ Μακεδόνας, Γραμματέας, Νεόκλητος, Τρελός, Βοηθός πωλητή) Καραμφίλης, Γιάννης (Β΄ Μακεδόνας, Όθωνας, Καπετάνιος, Αριστοκράτης, Χωρικός, Σταύρακας) Τσακίρης, Αλέξανδρος (Ιερέας, Άγγλος Πρέσβης, Αυλικός, Χωρικός, Χατζηαβάτης, Ζωγράφος) Νίνης, Χρήστος (Αρχιερέας, Ρώσος Πρέσβης, Καπετάνιος, Χωρικός, Βεληγκέκας) Αρμένης, Γιώργος (Ζητιάνος, Κολοκοτρώνης, Καραγκιόζης, Βενιζέλος) Γούναρης, Μιχάλης (Μοναχός, Α' Καπετάνιος, Χωρικός, Μπαρμπα-Γιώργος, Πλανόδιος Πωλητής) Καπέλιος, Νίκος (Μοναχός, Γάλλος Πρέσβης, Αυλικός, Ανδρίκος, Απεσταλμένος, Ράφτης) Χαρίσης, Γιάννης (Μοναχός, Αυστριακός Πρέσβης, Αυλικός, Λέων, Απεσταλμένος) Μαγδαληνός, Νίκος (Μοναχός, Βαυαρός, Πρόεδρος, Ασημάκης) Kaminsky, Marlene (Ιέρεια, Αριστοκράτισσα, Ερατώ, Χωρική) Ζαφειριάδου, Χρύσα (Ιέρεια, Αριστοκράτισσα, Αριάδνη, Χωρική, Μοδίστρα, Γυναίκα Ερυθρού Σταυρού) Σωφρονίδου, Ευανθία (Αριστοκράτισσα, Χωρική, Παιδί, Νιόνιος) Ταταρέα, Αμαλία-Ελευθερία (Αριστοκράτισσα, Χωρική, Μορφονιός) Παλάντζα, Λίλιαν (Χωρική, Αριστοκράτισσα, Αγλαΐα, Γυναίκα Ερυθρού Σταυρού) Σπυροπούλου, Πολυξένη (Μοναχός, Χωρική, Αριστοκράτισσα, Φρόσω) Ράπτη, Στέλλα (Μοναχός, Χωρική, Αριστοκράτισσα, Καπελού, Γυναίκα Ερυθρού Σταυρού) Ερμηνευτές Καρούνης, Ζαχαρίας (τραγούδι) Χορευτές Αλεξίου, Παναγιώτα Γεωργιάδου, Αφροδίτη Καφαντάρης, Κωνσταντίνος Τσιάμογλου, Αλέξης Σημείωση Καλλιτεχνικής Διανομής Στην ορχήστρα, που διευθύνει επί σκηνής ο Σταύρος Ξαρχάκος, συμμετέχουν οι μουσικοί: Νεοκλής Νεοφυτίδης (πιάνο), Νίνο Κιτάνι (φλάουτο, κλαρίνο, φλογέρα), Βασίλης Δρογκάρης (ακορντεόν), Σωτήρης Μαργώνης (βιολί), Ηρακλής Ζάκκας (μπουζούκι, μαντολίνο, λαούτο), Διαμαντής Σιδερίδης (τζουράς, μπουζούκι), Νίκος Σαμπαζιώτης (κιθάρα), Σταύρος Καβαλιεράτος (κοντραμπάσο), Γιάννης Χατζής (κρουστά) Θερινή περιοδεία Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους (28/06/2012) Γιαννιτσά, Ανοιχτό Θέατρο (29/06/2012) Τρίκαλα, Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο 'Φρούριο' (30/06/2012) Κέρκυρα (04/07/2012 - 05/07/2012) Πάτρα, Ρωμαϊκό Ωδείο (09/07/2012 - 10/07/2012) Ήλιδα, Αρχαίο Θέατρο Ήλιδας (11/07/2012) Ζάκυνθος (13/07/2012) Τρίπολη, Θέατρο Άλσους Αγ. Γεωργίου (15/07/2012) Νίκαια, Κατράκειο Θέατρο (18/07/2012) Ηλιούπολη Αττικής, Δημοτικό Θέατρο Άλσους 'Δ. Κίντης' (19/07/2012) Πετρούπολη, Θέατρο Πέτρας (20/07/2012) Λαύριο, Τεχνολογικό Πάρκο (21/07/2012) Άργος, Αρχαίο Θέατρο (22/07/2012) Δελφοί, Υπαίθριο Θέατρο Φρύνιχος (24/07/2012) Κατερίνη, Αρχαίο Θέατρο Δίου (25/07/2012) Σέρρες (26/07/2012) Βόλος, Θερινό Δημοτικό Θέατρο (29/07/2012) Λάρισα, Θέατρο 'Αλκαζάρ' (30/07/2012) Αθήνα, Βύρωνας, Θέατρο Βράχων “Μελίνα Μερκούρη” (31/07/2012) Νεμέα (01/08/2012) Αττική, Χαλάνδρι (02/08/2012) Αττική, Ραφήνα (04/08/2012) Ρόδος (06/08/2012) Κομοτηνή (09/08/2012) Αλεξανδρούπολη, Υπαίθριο Θέατρο Πάρκου Εγνατία (10/08/2012) Θάσος, Αρχαίο Θέατρο (11/08/2012) Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων (12/08/2012) Σίβηρη Χαλκιδικής, Αμφιθέατρο (13/08/2012) Χίος (19/08/2012) Μυτιλήνη, Θέατρο Κάστρου (20/08/2012) Ρέθυμνο, Θέατρο Ερωφίλη (Κάστρο Φορτέτζα) (23/08/2012) Ηράκλειο (24/08/2012 - 25/08/2012) Χανιά (26/08/2012 - 27/08/2012)

Φωτογραφικό Υλικό Φωτογραφία του Γ. Χρυσοχοΐδη από τις δοκιμές Φωτογραφία του Ν. Στυλιανίδη από τη συνέντευξη τύπου  πηγή: www.ntng.gr

Παλαιοχριστιανικό λουτρικό συγκρότημα,του 4ου μ.Χ.Μοναδικό δείγμα της εποχής στον ελλαδικό χώρο.Στα Αραχωβίτικα Αχαίας

Το παλαιοχριστιανικό λουτρό παρουσιάζει έντονο αρχαιολογικό ενδιαφέρον εξ αιτίας του πλήθους των κινητών ευρημάτων, που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα υλικών, τεχνικής και τεχνοτροπίας. Εξαιρετικής σημασίας είναι η αρχιτεκτονική του χώρου, με το πολύπλοκο σύστημα αγωγών, η πολυτελής διακόσμηση και οι  χώροι που έχουν προσαρτηθεί σε διαφορετικές οικοδομικές φάσεις. Aραχωβίτικα φώτο: J.Sioros  Το Έργο παρουσιάζει και γεωλογικό ενδιαφέρον, κυρίως γιατί σχετίζεται με ιαματική πηγή, που υπάρχει ακόμα και σήμερα, πλησίον του αρχαιολογικού χώρου, αλλά και γιατί η καταστροφή του συγκροτήματος επήλθε ύστερα από μεγάλο σεισμό, πιθανόν στα μέσα του 6ου αι. Όλα τα παραπάνω, και η χρονολόγηση του συγκροτήματος στον 4ο  μ.Χ. αι.,  καθιστούν το εκτεταμένο (1000τ.μ.) και πολυτελούς κατασκευής παλαιοχριστιανικό λουτρικό συγκρότημα, μοναδικό δείγμα της εποχής στον ελλαδικό χώρο. Γενική άποψη Κτιρίου Α του λουτρικού συγκροτήματος Μαρμαροθετημένο δάπεδο πριν τις επεμβάσεις συντήρησης Μαρμαροθετημένο δάπεδο μετά τις επεμβάσεις συντήρησης Άποψη ψηφιδωτού δαπέδου από τον μεγάλο αψιδωτό χώρο του Κτιρίου Β του συγκροτήματος

Η σχετική μελέτη για την ανάδειξη του Κτιρίου Α, βασιζόμενη στα μέχρι τότε αποκαλυφθέντα αρχιτεκτονικά στοιχεία, προέβλεπε τη περιμετρική περιήγησή του, που θα άρχιζε από ανατολικά. Με δύο στάσεις θέασης, όπου και οι πινακίδες με εποπτικό πληροφοριακό υλικό, ξύλινος, υπερυψωμένος με ξυλοπασσάλους    διάδρομος  οδηγεί τον επισκέπτη στην είσοδο του Κτιρίου. Μετά τα νέα στοιχεία, που αποκαλύφθηκαν κατά τη τρέχουσα ανασκαφική περίοδο και αποδεικνύουν τη συνέχεια των δύο κτιρίων σε ενιαίο λουτρικό συγκρότημα, προτείνεται η τροποποίηση της μελέτης, ώστε η διαδρομή περιήγησης, εφ’ όσον υπάρξει πρόσθετη χρηματοδότηση,  να επεκταθεί στο νότιο και δυτικό τμήμα του αρχαιολογικού χώρου, μέχρι την είσοδο του Κτιρίου Β, στον μεγάλο αψιδωτό χώρο. (σχέδιο κάτοψης αρχαιολογικού χώρου) Η αποκάλυψη και η έρευνα του συγκροτήματος ιαματικών λουτρών στην, μακράν αστικών κέντρων, θέση Παλαιομονάστηρο Αραχωβίτικων οδηγεί σε αναθεώρηση ιστορικά δεδομένα της Αχαΐας, κατά τη περίοδο ίδρυσης και λειτουργίας τους (μέσα 4ου αι. έως μέσα 6ου αι. μ.Χ.), ως προς τις κοινωνικές συνθήκες και αντιλήψεις, την επικοινωνία με άλλες περιοχές του ελλαδικού, και όχι μόνο, χώρου και τη σημασία του ιστορικά μαρτυρημένου σεισμού του 551-552μ.Χ. Η μελέτη του τρόπου κατασκευής και λειτουργίας των λουτρών,  με τις αλλεπάλληλες οικοδομικές φάσεις, και του πολυτελέστατου διακόσμου, με τα πολύχρωμα μαρμαροθετημένα ή ψηφιδωτά δάπεδα και την εσωτερική ορθομαρμάρωση, αρχιτεκτονικά οργανωμένη σε επιπεδόγλυφη τεχνική, συμβάλλει στις γνώσεις μας για τα λουτρά, αλλά και τη τέχνη και τη τεχνική στην υστερορωμαική και παλαιοχριστιανική περίοδο, σε μία,  απομακρυσμένη από τα μεγάλα ρωμαϊκά, ιαματικά κέντρα, περιοχή.

Μαρμάρινο απότμημα από τον ανάγλυφο διάκοσμο του Κτιρίου Α του συγκροτήματος πηγή:http://www.tdpeae.gr

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Προκήρυξη Πρόσληψης Επιστημονικών - Εργαστηριακών Συνεργατών (2012-2013)

Προκήρυξη Πρόσληψης Επιστημονικών - Εργαστηριακών Συνεργατών (2012-2013)

3ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΝΟΥ

Είσοδος Ελεύθερη

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012, 12:00

ΣΤΑΔΙΟΥ 24   ΑΘΗΝΑ

Η Κοινωνία των (δε)κάτων και ο IANOS σας προσκαλούν στην Συνέντευξη Τύπου για το 3ο  ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΝΟΥ που θα διεξαχθεί τον Ιούλιο στην Τήνο.

Επτά από τους 19 συμμετέχοντες συγγραφείς θα είναι στον ΙΑΝΟ για να μας μιλήσουν για τη συμμετοχή τους.

Είσοδος Ελεύθερη

Η οικονομική κρίση δεν προδιαγράφει μια ομαλή πορεία προς το μέλλον. Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε ο πολιτισμός καλείται να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Η λογοτεχνία μάς δίνει δύναμη να αντέχουμε όσα τρέχουν γύρω μας. Το βιβλίο είναι η απάντηση στη βαρβαρότητα και μας ανοίγει μια διέξοδο, μας οδηγεί σε πιθανότητες έξω από την καθημερινότητα!

Σε εποχές κρίσης όπως η σημερινή, ο πολιτισμός είναι ζωτικός παράγοντας για την κοινωνική συνοχή. Η Ιστορία μιας χώρας γράφεται μέσω της Λογοτεχνίας της και το 1ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου τον Ιούλιο του 2010 έθεσε τις βάσεις για την σύνθεση μιας πολυεθνικής λογοτεχνικής γιορτής, με απώτερο σκοπό και μακροπρόθεσμο στόχο να καταστεί η Ελλάδα, και συνεπακόλουθα η Τήνος, τόπος και προορισμός πνευματικού / καλλιτεχνικού τουρισμού.

Η Κοινωνία των (δε)κάτων, στο πλαίσιο των σκοπών της που συνίστανται στη σύσφιξη των πολιτιστικών σχέσεων της παγκόσμιας κοινότητας των συγγραφέων, διοργανώνει από 26 έως 28 Ιουλίου 2012, το 3ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου. Συμμετέχουν 19 συγγραφείς και ποιητές από 14 χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, οι οποίοι διαβάζουν στη γλώσσα τους. Οι μεταφράσεις των κειμένων θα είναι διαθέσιμες στα Ελληνικά και στα Αγγλικά.

 Η πραγματοποίηση του Φεστιβάλ έχει ιδιαίτερη αξία, όχι μόνο σε τοπικό, αλλά γενικότερα σε εθνικό επίπεδο, καθώς αποτελεί έναυσμα για τη διεθνή προβολή της Ελλάδας και την περαιτέρω πολιτιστική και τουριστική της ανάπτυξη.

Αντικείμενο του φεστιβάλ είναι η λογοτεχνία, με εισηγήσεις, αναγνώσεις, απαγγελίες, συνάντηση του κοινού με τους συγγραφείς, σε συνδυασμό με στοιχεία του τοπικού χαρακτήρα του νησιού, όπως μουσική και χορευτικά συγκροτήματα της Τήνου. Τζαζ ήχοι, ελληνική μουσική από σχήματα του νησιού και παραδοσιακοί χοροί θα πλαισιώσουν τις ποιητικές αναγνώσεις, οι οποίες ξεκινούν στις 8.30 μ.μ. και θα πραγματοποιηθούν στη Χώρα (Πέμπτη 26 Ιουλίου), στον Βώλακα (Παρασκευή 27 Ιουλίου) και στον Πύργο (Σάββατο 28 Ιουλίου)

Στη διοργάνωση εμπλέκονται o Δήμος Τήνου, το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας και το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού. www.tinoslitfestival.com

Οι 19 συμμετέχοντες:

Πολ Βαντζελίστι (ΗΠΑ)

Νικολά Βερντάν (Ελβετία)

Ιρίνα Ρίνα Βίκιρτσακ (Ουκρανία)

Γιάννης Ευσταθιάδης (Ελλάδα)                                

Ιωάννα Καρυστιάνη (Ελλάδα)

Κώστας Κατσουλάρης (Ελλάδα)

Φρανσίς Κομπ (Γαλλία)

Μαράμ αλ Μασρί (Συρία)

Κώστας Μουρσελάς (Ελλάδα)

Σάουκι Μπεζίε (Λίβανος)

Ευτυχία Παναγιώτου (Κύπρος)

Μάρκο Πογκασάρ (Κροατία)

Βαγγέλης Ραπτόπουλος (Ελλάδα)

Ρίφαατ Σαλάμ (Αίγυπτος)

Αμάλ αλ Τζουμπούρι (Ιράκ)

Ρομέο Τσολάκου (Αλβανία)

Νάταλι Χαντάλ (Παλαιστίνη)

Μπενσαλέμ Χιμίς (Μαρόκο)  

Στο μέτωπο της Κηφισιάς

Του Παντελη Mπουκαλα Ας δεχτούμε πως όταν πέφτει χιόνι και κλείνουν οι δρόμοι έχει κάποιο νόημα να βλέπουμε τον ρεπόρτερ με τη νιτσεράδα του να μιλάει με το κανάλι του από τη χιονισμένη Μαλακάσα, κατακόκκινος. Είναι να σαν να θέλει να δείξει ότι συμπάσχει με τους χιονόπληκτους, ότι τέλος πάντων κινδύνους και περιπέτειες δεν έχουν μόνο οι πολεμικοί ανταποκριτές. Αλλά τώρα, με τον εν ακινησία και ασυγκινησία πρωθυπουργό, τι νόημα έχει να βλέπουμε τους ρεπόρτερ ακροβολισμένους έξω από το σπίτι του κ. Σαμαρά στην Κηφισιά, να μεταδίδουν τις «τελευταίες πληροφορίες», ανούσιες όσο και οι πρώτες; Αν οι προϊστάμενοί τους πιστεύουν ότι με φόντο το πρωθυπουργικό σπίτι, το ρεπορττάζ τους αποκτά αυθεντικότητα και κύρος, τότε ή λαθεμένη σημασία αποδίδουν στις λέξεις «αυθεντικότητα» και «κύρος» ή λάθος εννοούν το ρεπορτάζ. Από φόβο μήπως κάποιο κανάλι εντυπωσιάσει τους τηλεθατές περισσότερο από το υπόλοιπα με τις ιατρικές του ανταποκρίσεις (ένα ισχνό αντίγραφο της εποχής του Ωνασείου), ξανάγιναν μόδα τα ρεπορτάζ «από την καρδιά του προβλήματος». Μαθαίνουμε έτσι τα μαντάτα από τον έκτακτο απεσταλμένο που, μες στον ήλιο, έχει φόντο το πρωθυπουργικό σπίτι και ρίχνει νευρικές ματιές δεξιά κι αριστερά για μην του ξεφύγει τίποτα, π.χ. ο πιτσαδόρος, που μπορεί να μην είναι ο πιτσαδόρος αλλά μεταμφιεσμένος ο κ. Μεϊμαράκης που κουβαλάει το προσχέδιο των νέων προς τρόικαν επιστολών μες στο κουτί της πίτσας. Η αστειότητα σαν σοβαρότητα... Και τι καημός είν’ αυτός. Ουδείς μιλάει για το σπίτι του πρωθυπουργού. Ολοι στην «πρωθυπουργική οικία» αναφέρονται. Θα πιστεύουν φαίνεται πως, με την καθωσπρέπει οικία στη θέση του ταπεινού σπιτιού αναβαθμίζεται όχι τόσο το σπίτι όσο η δική τους δουλειά. Περίπου με την ίδια λογική άλλωστε αποφεύγουν να μιλούν για αρρώστια και μιλούν για νόσο ή ασθένεια. Συμβαίνει και στις μεταδόσεις ποδοσφαιρικών παιχνιδιών: Ολο και πιο αραιά ακούμε ότι ο τάδε παίχτης «έχασε την ευκαιρία να σκοράρει», διότι τείνει να επικρατήσει το δήθεν βαρυσήμαντο πλην απλώς αστείο «απώλεσε την ευκαιρία». Επιπλέον, ποτέ ο παίχτης που αποβάλλεται δεν βγαίνει από το γήπεδο, έτσι απλά, αλλά «εξέρχεται του γηπέδου»· έτσι σοφολογιοτατίστικα...