"Enterrement à Ornans" (Κηδεία στην Ορνάν)

αισχύλου-ορέστεια

''...Τι έγινε μετά δεν είδα, μα κι αν το είδα δεν το λέω. Αυτό που θα συμβεί όταν συμβεί,θα το γνωρίσεις...μην κλάψεις απο πριν για κάτι που δεν ξέρεις, με το ξημέρωμα θα ρθεί το μέλλον μην φοβάσαι, και όλα θα γίνουν τότε και θα τα μάθεις όλα..'' Aισχύλος-Ορέστεια

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Τσούλες, μωρή αρρώστια


Πρωί Κυριακής, έψαχνα να μιλήσω με «περιβάλλον» κάποιου εκλεγμένου παράγοντα της αυτοδιοίκησης. Μου έδωσαν το τηλέφωνο της συμβούλου του. Κάλεσα τον αριθμό κι έμεινα κάγκελο: αντί για τα κλασικά χτυπήματα τουουου – τουουου άκουγα μια γυναικεία φωνή κάτι να τσιρίζει κάτι ακατάληπτο. Απ’ την έκπληξη ένιωσα την παρόρμηση να κλείσω το τηλέφωνο. Κάτι με κράτησε, για να ανακαλύψω μετά από μερικά δευτερόλεπτα ότι άκουγα το στίχο «μπορείς απόψε να βγεις μ’ όλες τις τσούλες της γης» κι αυτή που τσίριζε ήταν η Βίσση. Απλούστατα, το άτομο που καλούσα είχε ενεργοποιήσει την υπηρεσία «Βασανίζω αυτόν που με καλεί βάζοντάς του να ακούσει κάτι που οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας χρεώνουν ως μουσική αναμονής επιλεγμένη από μένα, τον χρήστη».
Πίστεψα ότι έκανα λάθος στο νούμερο. Ξανακάλεσα αργότερα για να διαπιστώσω, έκπληκτη, ότι είχα καλέσει το σωστό πρόσωπο. Σύμβουλο παράγοντα της αυτοδιοίκησης.
Κάθε βήμα στη ζωή είναι μια εκδήλωση αισθητικής. Όταν είσαι δίπλα σε παράγοντα της δημόσιας ζωής, είναι δεδομένο ότι θα σε καλέσουν στο τηλέφωνο άνθρωποι που δεν γνωρίζεις. Μπορεί να σου τηλεφωνήσουν από υπουργεία, δημόσιες υπηρεσίες, γενικές γραμματείες, Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ΚΑΠΗ, μουσεία, αθλητικά σωματεία, φιλανθρωπικούς συλλόγους. Όλοι αυτοί είναι δυνάμει δέκτες της αισθητικής σου. Της αισθητικής που συμπυκνώνεται στο βαθυστόχαστο μήνυμα «Μπορείς απόψε να βγεις μ’ όλες τις τσούλες τις γης».
Κι αν εσύ δεν καταλαβαίνεις ότι είναι χυδαίο να έχεις τις «Τσούλες» για υποδοχή κλήσης, ο ίδιος ο παράγοντας τον οποίον εκπροσωπείς δεν σου τηλεφώνησε ποτέ για να σου το υποδείξει; Διάολε, κανένας άλλος δεν υπήρξε να ενοχληθεί;
«Ψύλλους στ’ άχυρα» ψάχνεις πάλι, θα πείτε κάποιοι. Όχι. Ορισμένες καταστάσεις είναι ενδεικτικές του ύφους, του ήθους, της χαλαρότητας και της έλλειψης σοβαρότητας που μας διακατέχει. Κι επιπλέον, μπαίνει φαρδιά πλατιά η ετικέτα του ελιτισμού σε όποιον επιχειρεί να θίξει ζητήματα αισθητικής.
Η αισθητική δεν είναι μια υπόθεση lifestyle. «Στο έσχατο βάθος η αισθητική και η ηθική συμπίπτουν» κατά τον Wittgenstein. Στη σκέψη του Πλάτωνα και στην Αθήνα των κλασικών χρόνων, κυριαρχούσε η αντίληψη ότι το καλό (εννοώντας το ωραίο) ηθικοποιεί το θεατή του. Στη σύγχρονη Ελλάδα το «καλό» έχει παραγκωνιστεί χάριν του χυδαίου που έχει γίνει κυρίαρχη αισθητική.
Εξίσου κι ακόμη περισσότερο αγανακτώ και θλίβομαι όταν βλέπω νέες κοπέλες (ακόμη και πρόσωπα που εκτιμώ κι αγαπώ) να γράφουν στα social media χυδαίες εκφράσεις του είδους «μωρή αρρώστια», «πάρτα, μωρή Πανάθα» ή το ανεκδιήγητο «ρε μ..νιά». Όχι, δε γίνεται να είσαι γυναίκα και να γράφεις «ρε μ..νιά». Είναι αντιαισθητικό και ανήθικο...

αναδημοσίευση www.protagon.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.