"Enterrement à Ornans" (Κηδεία στην Ορνάν)

αισχύλου-ορέστεια

''...Τι έγινε μετά δεν είδα, μα κι αν το είδα δεν το λέω. Αυτό που θα συμβεί όταν συμβεί,θα το γνωρίσεις...μην κλάψεις απο πριν για κάτι που δεν ξέρεις, με το ξημέρωμα θα ρθεί το μέλλον μην φοβάσαι, και όλα θα γίνουν τότε και θα τα μάθεις όλα..'' Aισχύλος-Ορέστεια

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

J. S. Bach - Passacaglia and Fugue in C minor, BWV 582

"Θα καλούσαν εκείνο τον νεαρό μουσικό, για τον οποίο είχε γίνει ήδη σάλος στην περιοχή της Θουριγγίας, ότι έπαιζε με έναν ξεχωριστά δεξιοτεχνικό τρόπο που έθελγε το ακροατήριο. Θα πρέπει, παρ´όλ'αυτά, να γίνει κατανοητό ότι δεν ήσαν απλώς οι -αδιαμφισβήτητες- ικανότητες του Μπαχ που συνετέλεσαν στην επιλογή. Υπήρχαν και άλλοι οργανοκρούστες, μεγαλύτεροι σε ηλικία και εμπειρότεροι. Όμως ο Γιόχαν Σεμπάστιαν διέθετε κάτι που οι άλλοι δεν μπορούσαν να έχουν. Κάτι που τον ακολουθούσε παντού και συντελούσε στο να γίνεται προτιμητέος..."

Το J. S. Bach - Passacaglia and Fugue in C minor, BWV 582 σε εκτελέσεις των Karl Richter, Koopman και Helmut Walcha






Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Kαλημέρα κύριε Κουρμπέ,1854

 Η ηθελημένη αποκήρυξη από τον Κουρμπέ των εύκολων εφέ και η επιμονή του ν'αποδίδει πάντα τον κόσμο όπως τον έβλεπε, ενθάρρυναν πολλούς άλλους ν'απορρίψουν τις συμβάσεις και ν'ακολουθήσουν αποκλειστικά τη δική τους καλλιτεχνική συνείδηση. Η ίδια προσήλωση στην ειλικρίνεια, η ίδια αποστροφή προς την θεατρική επίδειξη της επίσημης τέχνης οδήγησε τον Κουρμπέ στον Ρεαλισμό.
Ο Κουρμπέ δεν ήθελε να είναι μαθητής κανενός, μόνο τη φύση δεχόταν για δάσκαλο.
Courbet, The Meeting (Bonjour Monsieur Courbet), 1854, oil on canvas, 129 x 149 cm (Musée Fabre, Montpellier)

 Πηγή: E.H Gombrich,(1994), "Tο Χρονικό της Τέχνης", σελ.511
 Ευχαριστίες στον φίλο Παναγιώτη Παναγιωτάρα

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

Άκρα του τάφου σιωπή




Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει.
Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει.
Τα μάτια η πείνα εμαύρισε στα μάτια η μάνα μνέει
στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει.
"Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ' έχω 'γώ στο χέρι;
Οπού συ μου 'γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει".



 Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Ποίηση: Διονύσιος Σολωμός
Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι
Λαϊκή λειτουργία
Ερμηνεία:Μάριος Φραγκούλης-Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Δημιουργία σημαίνει Ελευθερία- Στερίκας Κούλης_ Φλώρινα

Ο Ζωγράφος Στέργιος Στερίκας Κούλης γεννήθηκε στην Κορυτσά της Βορείου Ηπείρου το 1921.


Το 1922 εγκαταστάθηκε με τους γονείς του μόνιμα στη Φλώρινα, όπου ο πατέρας του Αναστάσιος Κούλης διορίστηκε δάσκαλος

Από το 1941 μέχρι το 1945 συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση εναντίον των στρατευμάτων κατοχής και τιμήθηκε με ειδικό αναμνηστικό μετάλλιο.

Από το 1956 αφοσιώθηκε στην Ζωγραφική. Πήρε μέρος σε τρεις Πανελλήνιες Εκθέσεις του Ζαππείου και έγινε μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Παράλληλα ασχολήθηκε με την Ποίηση και το Θέατρο καθώς και την Σκηνογραφία και Σκηνοθεσία. Το 1977 βραβεύθηκε από τον Σύλλογο Ελλήνων Λογοτεχνών για την προσφορά του στα Γράμματα και τις Τέχνες. 

Είναι σημαντική η προσπάθεια του Στ. Κούλη να τονισθεί ο παιδαγωγικός ρόλος των έργων τέχνης.

 

 

πηγή: http://niki-florinas.blogspot.gr/2014/03/blog-post_6286.html