Είπες εδώ και χρόνια:«Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός». Και τώρα ακόμη σαν ακουμπάςστις φαρδιές ωμοπλάτες του ύπνουακόμη κι όταν σε ποντίζουνστο ναρκωμένο στήθος του πελάγουψάχνεις γωνιές όπου το μαύροέχει τριφτεί και δεν αντέχειαναζητάς ψηλαφητά τη λόγχητην ορισμένη να τρυπήσει την καρδιά σου
για να την ανοίξει στο φως.
Γ.ΣεφέρηςPortrait of juliette Courbet Gustave Courbet
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.