"Enterrement à Ornans" (Κηδεία στην Ορνάν)

αισχύλου-ορέστεια

''...Τι έγινε μετά δεν είδα, μα κι αν το είδα δεν το λέω. Αυτό που θα συμβεί όταν συμβεί,θα το γνωρίσεις...μην κλάψεις απο πριν για κάτι που δεν ξέρεις, με το ξημέρωμα θα ρθεί το μέλλον μην φοβάσαι, και όλα θα γίνουν τότε και θα τα μάθεις όλα..'' Aισχύλος-Ορέστεια

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

"Τήνος" Γράφει η Άννα Παναγιωτοπούλου

 


Για μένα η Τήνος είναι η ζωή ανάποδα. Από την ταράτσα μου, αντί να βλέπω αυτοκίνητα, βλέπω πλοία να περνάνε. Αντί να ακούω κλάξον, ακούω πουλιά, κατσίκια, κοκόρια και άλλα ζωντανά που ζούνε στην ύπαιθρο. Κάνω παρέα με ανθρώπους ήρεμους και χαλαρούς, που κάνουν τη δουλειά τους με ρυθμούς ανθρώπινους. Βλέπω τα σκυλιά μου να τρέχουνε ευτυχισμένα στα χωράφια. Κοιτάζω το ηλιοβασίλεμα αντί να κοιτάζω την τύφλα μου. Τρώω φρέσκα ντόπια προϊόντα και όχι ηλίθιες, πλαστικές τροφές. Φεύγω από το σπίτι μου για να πάω στη Χώρα και ξέρω ακριβώς τι ώρα θα φτάσω. Είμαι μόνη μου όταν θέλω να είμαι μόνη μου και με παρέα όταν θέλω παρέα, χωρίς κανένας να ενοχλείται όταν λες δεν γουστάρω να σε δω σήμερα.

Δεν έχω λόγους για δικαιολογίες, δεν έχω λόγους για υποκρισία, δεν έχω λόγους να φοβάμαι ότι θα παρεξηγηθώ. Ζω με ανθρώπους που σέβονται τη μοναξιά μου, αναπνέω ελεύθερα χωρίς να φοβάμαι μη μολυνθώ, έμαθα να ακούω τη σιωπή και να ξεχωρίζω τους ήχους της φύσης. Τον αέρα, τη θάλασσα, τα φύλλα… Έμαθα να ανάβω τζάκι και ξυλόσομπα, έμαθα να περιποιούμαι τα λουλούδια μου, να ταΐζω τα πουλιά. Βάφτισα όλους τους λαγούς της περιοχής Παναγιώτηδες για να τους γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο. Η μόνη μου στεναχώρια είναι ότι ξέρω ότι κάποια στιγμή θα γυρίσω στην Αθήνα. Η Τήνος της Παναγίας είναι κάτι που δεν το γνωρίζω. Ξέρω την Τήνο των ανθρώπων.  

* Η Ά.Π. είναι μία εκ των συγγραφέων και πρωταγωνιστεί στην επιθεώρηση «Τι Βουλή θα παραδώσεις, μωρή», που περιοδεύει στην Ελλάδα όλο το καλοκαίρι.   

  http://www.athensvoice.gr

H φωτιά στα Αραχωβίτικα-Πατρών

H φωτιά στα Αραχωβίτικα-Πατρών,όπως φαίνεται από το βίντεο. 
Στο τόπο κατάσβεσης βρίσκονται 3 πυροσβεστικά αεροπλάνα και ένα ελικόπτερο

H προκήρυξη για το Ετήσιο Πρόγραμμα Παιδαγωγικής Κατάρτισης στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε

H προκήρυξη για το Ετήσιο Πρόγραμμα Παιδαγωγικής Κατάρτισης στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε βρίσκεται εδώ

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

ΤΑ ΔΙΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ ΜΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΑ του ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ


He was born in 1972 in Thessaloniki.
He studied Graphic Arts and illustration in Athens fine Arts College and had been granted a scholarship to further study on illustration at Institut d’Arts Visuels in Orleans, France. He has been tutored by famous painter Y. Rorris in fine art for six years at “Apopsi Art College”.
Andreas Georgiadis has had four personal art exhibitions and has taken part in many group exhibitions.
His works have been used as cover designs and illustrations in many books and CD covers.
He heads the art team of Mikri Arktos publications.


ΤΑ ΔΙΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ
ΜΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΑ

Την έκθεση ζωγραφικής του Ανδρέα Γεωργιάδη, με τίτλο «Τα δίφυλλα της Αίγινας» φιλοξενεί η Αίθουσα Τέχνης «ΕΓΙΝΑ-ΑΙΓΙΝΑ», από τις 28 Ιουλίου έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2012.
Στην νέα αυτή θεματική ενότητα ο Ανδρέας Γεωργιάδης επιχειρεί μια εικαστική χαρτογραφία της Αίγινας. Ανασυνθέτει τους τόπους και τους προορισμούς του μυθικού αυτού νησιού, δημιουργώντας μια υποκειμενική γεωγραφία μνήμης, που χάνεται στο χρόνο και την ιστορία του.
Ο αρχαίος ελαιώνας, το ελλάνιο όρος, η βυζαντινή παλαιοχώρα, το σπίτι του Ροδάκη, το αρχαίο λατομείο, η εβραϊκή συναγωγή, ο Ναός της Αφαίας, αλλά και πολλά ακόμη “κρυμμένα μυστικά” μέρη της αιγινήτικης ενδοχώρας, γίνονται κλειδιά μιας διαφορετικής ξενάγησης στην Αίγινα.
Χρησιμοποιώντας ακουαρέλες και μελάνια σε χαρτί, ο Ανδρέας Γεωργιάδης προτείνει μια διαφορετική τοπιογραφία πολλαπλών αναγνώσεων, λουσμένη σε φως, διάφανο και πλούσιο σε τονικές διαβαθμίσεις, συχνά μεταφυσικό, αλλά ποτισμένη με σκιά, πυκνή και στέρεη, επιτρέποντας στην αμφιβολία να εισχωρήσει, και να ταράξει τα ήρεμα νερά της ζωγραφικής του περιπέτειας.

Διάρκεια έκθεσης: 28 Ιουλίου –2 Σεπτεμβρίου 2012
Ώρες Λειτουργίας: καθημερινά 10:30 π.μ. - 1:30 μ.μ. και 7:00μ.μ. - 9:30 μ.μ.

Αίθουσα Τέχνης ΕΓΙΝΑ-ΑΙΓΙΝΑ:Αιακού 23, Αίγινα,
Τηλ 22970 - 23967
www.ageorgiadis.gr

«Αρκεί η σιωπή ενός άγνωστου φυλακισμένου, εγκαταλελειμμένου, που ταπεινώνεται στην άλλη άκρη της γης, για να ανασύρει τον συγγραφέα από την εξορία του» έλεγε ο Αλμπέρ Καμύ


Αρνηση του ψεύδους, αντίσταση στην καταπίεση
Απόσπασμα από την ομιλία του Αλμπέρ Καμύ στο δημαρχείο της Στοκχόλμης στις 10 Δεκεμβρίου 1957 μετά την απονομή του βραβείου Νομπέλ. Είναι σαν να έχει γραφτεί σήμερα
Αρνηση του ψεύδους, αντίσταση στην καταπίεση
«Αρκεί η σιωπή ενός άγνωστου φυλακισμένου, εγκαταλελειμμένου, που ταπεινώνεται στην άλλη άκρη της γης, για να ανασύρει τον συγγραφέα από την εξορία του» έλεγε ο Αλμπέρ Καμύ







Κυκλοφορεί την άλλη εβδομάδα από τις εκδόσεις Καστανιώτη το βιβλιαράκι «Αλμπέρ Καμύ, ο καλλιτέχνης και η εποχή του - Ομιλίες στη Σουηδία», σε επιμέλεια της Αντιγόνης Βλαβιανού, από το οποίο προδημοσιεύουμε ένα κομμάτι δραματικά επίκαιρο. Η μετάφραση είναι συλλογική. Οι μεταφραστές (Παράσχος Λιάδης, Κώστας Παπαλίας, Λένα Σαλούφα, Μαρία Σιχάντε, Τάνια Στρατάκου) υπήρξαν μαθητές του Εργαστηρίου Μετάφρασης της Ελληνογαλλικής Σχολής «Jeanne d’ Arc» Πειραιά και ολοκλήρωσαν επιτυχώς έναν διετή κύκλο (2009 - 2011)
εξάσκησης στη μετάφραση της λογοτεχνίας και του δοκιμιακού λόγου από τη γαλλική στην ελληνική γλώσσα, με καθηγήτρια την Αντιγόνη Βλαβιανού.
O συγγραφέας δεν μπορεί να ταχθεί σήμερα στην υπηρεσία όσων φτιάχνουν την Ιστορία· υπηρετεί αυτούς που την υφίστανται. Διαφορετικά, θα βρεθεί μόνος και χωρίς την τέχνη του. Ολες οι στρατιές των τυράννων με τις χιλιάδες άνδρες τους δεν θα τον αποσπάσουν ποτέ από τη μοναξιά του, ακόμη και εάν - κυρίως τότε - δεχτεί να συμπορευτεί. Αρκεί, όμως, η σιωπή ενός άγνωστου φυλακισμένου, εγκαταλελειμμένου, που ταπεινώνεται στην άλλη άκρη της γης, για να ανασύρει τον συγγραφέα από την εξορία του, κάθε φορά που καταφέρνει, τουλάχιστον, να μη λησμονήσει αυτή τη σιωπή μες στα προνόμια της δικής του ελευθερίας και να την κάνει να αντηχήσει μέσω της τέχνης του.
Κανείς από εμάς δεν είναι αρκετά σπουδαίος για μια παρόμοια αποστολή. Αλλά σε όλες τις περιστάσεις της ζωής - είτε είναι άσημος, είτε προσωρινά διάσημος, είτε τον έχουν ρίξει στα δεσμά της τυραννίας, είτε παραμένει για ένα διάστημα ελεύθερος να εκφραστεί - ο συγγραφέας μπορεί να ξαναβρεί το αίσθημα μιας ζωντανής κοινωνίας που θα τον δικαιώσει με μόνη προϋπόθεση να αποδεχτεί, όσο του είναι δυνατόν, τη διπλή υποχρέωση που προσδίδει αξία στο έργο του: να ταχθεί στην υπηρεσία της αλήθειας και της ελευθερίας. Εφόσον προορισμός του είναι να συνενώσει τον μεγαλύτερο δυνατόν αριθμό ανθρώπων, αδυνατεί να συμβιβαστεί με το ψεύδος και τη δουλεία που, όπου βασιλεύουν, πολλαπλασιάζουν τη μοναξιά. Οποιες κι αν είναι οι προσωπικές μας αναπηρίες, το μεγαλείο της δουλειάς μας θα ριζώσει μόνο αν αναλάβουμε μια δέσμευση διττή, που δύσκολα τηρείται: την άρνηση του ψεύδους για ό,τι γνωρίζουμε και την αντίσταση στην καταπίεση.
Ζώντας για περισσότερο από 20 χρόνια την παραφροσύνη της Ιστορίας, χαμένος χωρίς καμιά βοήθεια - όπως όλοι οι συνομήλικοί μου - σε μια πολυτάραχη εποχή, βρήκα στήριγμα στην ασαφή πεποίθηση ότι το γράψιμο συνιστά τιμητική πράξη στις μέρες μας, γιατί δεσμεύει και επιβάλλει να μην περιορίζεται κανείς μόνο στη συγγραφή. Το γράψιμο μού επέβαλε, κυρίως, να σηκώσω στους ώμους μου, οίος είμαι και ανάλογα με τις δυνάμεις μου, τη δυστυχία και την ελπίδα που μοιραζόμουν με όλους όσοι ζούσαν την ίδια Ιστορία.
Οι άνθρωποι αυτοί - που γεννήθηκαν στις αρχές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και ήταν 20 χρονών όταν άρχισε να εδραιώνεται το χιτλερικό καθεστώς και, συγχρόνως, να αποκτούν διαστάσεις οι πρώτες δίκες της Επανάστασης, που, για να τελειοποιήσουν την εκπαίδευσή τους, ήλθαν αντιμέτωποι με τον ισπανικό εμφύλιο, τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την Ευρώπη των βασανιστηρίων και των φυλακών -, οι άνθρωποι αυτοί είναι αναγκασμένοι σήμερα να αναθρέψουν τα παιδιά τους και να στήσουν το έργο τους σ' ένα κόσμο που απειλείται από πυρηνική καταστροφή. Κανείς, υποθέτω, δεν μπορεί να τους ζητήσει να είναι αισιόδοξοι.
Και, μάλιστα, πιστεύω ότι οφείλουμε να κατανοήσουμε - χωρίς να πάψουμε να αντιμαχόμαστε - την πλάνη όσων, υπερθεματίζοντας μες στην απελπισία τους, διεκδίκησαν το δικαίωμα στην ασέβεια και ασπάστηκαν διάφορες μηδενιστικές τάσεις της εποχής. Πλην, όμως, οι περισσότεροι ανάμεσά μας, στη χώρα μου και στην Ευρώπη, αρνήθηκαν αυτόν τον μηδενισμό και αναζήτησαν μια νομιμότητα. Χρειάστηκε να σφυρηλατήσουν μια τέχνη επιβίωσης σε καιρούς ολέθρου για να ξαναγεννηθούν και, εν συνεχεία, να παλέψουν ανοιχτά το ένστικτο θανάτου που κινεί την Ιστορία μας.
Βεβαίως, κάθε γενιά νομίζει ότι είναι προορισμένη να ξαναφτιάξει τον κόσμο. Η δική μου γενιά, όμως, ξέρει ότι δεν θα τον ξαναφτιάξει. Αλλά η αποστολή της είναι, ίσως, πιο σπουδαία. Πρέπει να εμποδίσει τον κόσμο να χαλάσει. Κληρονόμος μιας διεφθαρμένης Ιστορίας όπου αναμειγνύονται ξεπεσμένες επαναστάσεις, τεχνικές που απέβησαν τρελές, νεκροί θεοί και έκπτωτες ιδεολογίες, όπου καθεστώτα μετρίων δύνανται σήμερα να καταστρέψουν τα πάντα, αλλά αδυνατούν πλέον να πείσουν, όπου η νόηση έχει καταντήσει να υπηρετεί το μίσος και την καταπίεση - αυτή η γενιά χρειάστηκε να αποκαταστήσει μέσα της και γύρω της κάτι από την αξιοπρέπεια της ζωής και του θανάτου, ορμώμενη από τα "όχι" της και μόνον.
Ενώπιον ενός κόσμου που απειλείται με διάσπαση, όπου οι μεγάλοι Ιεροεξεταστές μας κινδυνεύουν να εδραιώσουν για πάντα τα βασίλεια του θανάτου, αυτή η γενιά ξέρει ότι οφείλει να αποκαταστήσει - σ' ένα είδος τρελής κούρσας κόντρα στο χρόνο - μια ειρήνη ανάμεσα στα έθνη που να μην είναι απότοκο δουλείας, να συμφιλιώσει εκ νέου τη μόρφωση με την εργασία και να ξαναφτιάξει με όλους τους ανθρώπους μια Κιβωτό της Διαθήκης 3. Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα φέρει εις πέρας αυτό το τεράστιο έργο· αυτό που είναι σίγουρο, όμως, είναι ότι παντού στον κόσμο τηρεί ήδη το διπλό στοίχημα για αλήθεια και ελευθερία και, στην ανάγκη, ξέρει να πεθαίνει χωρίς μίσος για τον κόσμο.
Σε αυτή τη γενιά αξίζει να απευθύνουμε χαιρετισμό και να την εμψυχώσουμε παντού όπου βρίσκεται και, κυρίως, όπου θυσιάζεται. Σ' αυτή τη γενιά θα ήθελα, πάντως, να αποδώσω την τιμή που μου κάνετε, βέβαιος για την απόλυτη συναίνεσή σας».
www,tovima.gr

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

"Άκουγε όταν μιλάς" Μπέρτολτ Μπρεχτ 1956



Μη λες πολύ συχνά ότι έχεις δίκιο δάσκαλε!
Άσε να το δουν και οι μαθητές!
Μην πιέζεις πολύ την αλήθεια.
Δεν το αντέχει
Άκουγε όταν μιλάς!
 

76 ποιήματα
μετάφραση Πέτρου Μάρκαρη
Δ΄Έκδοση Θεμέλιο 1983
Μπέρτολτ Μπρεχτ "Άκουγε όταν μιλάς" 1956

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

To μεγάλο μας τσίρκο

Ένα έργο σταθμός, μια μαρτυρία για τη διαχρονία της Εθνικής μας περιπέτειας. Μέσα από τραγούδια, σατιρικά και δραματικά επεισόδια, η παράσταση διατρέχει όλες τις σημαντικές στιγμές του ελληνισμού: η Τουρκοκρατία, η επανάσταση του 1821, η βασιλεία του Όθωνα, η Μικρασιατική καταστροφή, ο πόλεμος του 1940 είναι ορισμένοι μόνο από τους βασικούς σταθμούς της πορείας που περιγράφονται σ’ αυτό το έργο-ντοκουμέντο, που παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο και επίκαιρο στις μέρες μας όσο ποτέ.

Σκηνοθεσία: Χατζάκης, Σωτήρης



 
Με αφορμή την χθεσινή παράσταση στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας. 
Συγχαρητήρια στο ΚΘΒΕ και στο Θέτρο Ακροπόλ!!!





Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Σήμερα στην Πάτρα μιά μεγάλη παράσταση


Το μεγάλο μας τσίρκο


2011-2012 Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Θέατρο Ακροπόλ
Το μεγάλο μας τσίρκο - Καμπανέλλης Ιάκωβος
Πρώτη Παρουσίαση: Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους, 28/06/2012
Ένα έργο σταθμός, μια μαρτυρία για τη διαχρονία της Εθνικής μας περιπέτειας. Μέσα από τραγούδια, σατιρικά και δραματικά επεισόδια, η παράσταση διατρέχει όλες τις σημαντικές στιγμές του ελληνισμού: η Τουρκοκρατία, η επανάσταση του 1821, η βασιλεία του Όθωνα, η Μικρασιατική καταστροφή, ο πόλεμος του 1940 είναι ορισμένοι μόνο από τους βασικούς σταθμούς της πορείας που περιγράφονται σ’ αυτό το έργο-ντοκουμέντο, που παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο και επίκαιρο στις μέρες μας όσο ποτέ.

Σκηνοθεσία: Χατζάκης, Σωτήρης
Διεύθυνση ορχήστρας: Ξαρχάκος, Σταύρος
Σκηνικά: Δρίνη, Έρση
Κοστούμια: Δρίνη, Έρση
Χορογραφία: Σωτηρίου, Δημήτρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Χατζηιωάννου, Μαρίνα
Βοηθός σκηνογράφου: Χαρμούση, Αναστασία
Βοηθός σκηνογράφου: Κοτρίδου, Εβελίνα
Βοηθός ενδυματολόγου: Χαρμούση, Αναστασία
Βοηθός ενδυματολόγου: Κοτρίδου, Εβελίνα
Οργάνωση παραγωγής: Στεφανίδου, Ροδή
Οργάνωση παραγωγής: Αρβανίτη, Τόνια
Ηθοποιοί
Ασλάνογλου, Μαρίνα (Ρωμιάκι, Πυθία)
Νούσιας, Τάσος (Ρωμιός, Καπετάνιος, Κλέφτης)
Μπάκα, Κική (Πιερότος, Κολλητήρι)
Μορφακίδης, Δημήτρης (Α´ Μακεδόνας, Γραμματέας, Νεόκλητος, Τρελός, Βοηθός πωλητή)
Καραμφίλης, Γιάννης (Β΄ Μακεδόνας, Όθωνας, Καπετάνιος, Αριστοκράτης, Χωρικός, Σταύρακας)
Τσακίρης, Αλέξανδρος (Ιερέας, Άγγλος Πρέσβης, Αυλικός, Χωρικός, Χατζηαβάτης, Ζωγράφος)
Νίνης, Χρήστος (Αρχιερέας, Ρώσος Πρέσβης, Καπετάνιος, Χωρικός, Βεληγκέκας)
Αρμένης, Γιώργος (Ζητιάνος, Κολοκοτρώνης, Καραγκιόζης, Βενιζέλος)
Γούναρης, Μιχάλης (Μοναχός, Α' Καπετάνιος, Χωρικός, Μπαρμπα-Γιώργος, Πλανόδιος Πωλητής)
Καπέλιος, Νίκος (Μοναχός, Γάλλος Πρέσβης, Αυλικός, Ανδρίκος, Απεσταλμένος, Ράφτης)
Χαρίσης, Γιάννης (Μοναχός, Αυστριακός Πρέσβης, Αυλικός, Λέων, Απεσταλμένος)
Μαγδαληνός, Νίκος (Μοναχός, Βαυαρός, Πρόεδρος, Ασημάκης)
Kaminsky, Marlene (Ιέρεια, Αριστοκράτισσα, Ερατώ, Χωρική)
Ζαφειριάδου, Χρύσα (Ιέρεια, Αριστοκράτισσα, Αριάδνη, Χωρική, Μοδίστρα, Γυναίκα Ερυθρού Σταυρού)
Σωφρονίδου, Ευανθία (Αριστοκράτισσα, Χωρική, Παιδί, Νιόνιος)
Ταταρέα, Αμαλία-Ελευθερία (Αριστοκράτισσα, Χωρική, Μορφονιός)
Παλάντζα, Λίλιαν (Χωρική, Αριστοκράτισσα, Αγλαΐα, Γυναίκα Ερυθρού Σταυρού)
Σπυροπούλου, Πολυξένη (Μοναχός, Χωρική, Αριστοκράτισσα, Φρόσω)
Ράπτη, Στέλλα (Μοναχός, Χωρική, Αριστοκράτισσα, Καπελού, Γυναίκα Ερυθρού Σταυρού)
Ερμηνευτές
Καρούνης, Ζαχαρίας (τραγούδι)
Σημείωση Καλλιτεχνικής Διανομής
Στην ορχήστρα, που διευθύνει επί σκηνής ο Σταύρος Ξαρχάκος,
συμμετέχουν οι μουσικοί: Νεοκλής Νεοφυτίδης (πιάνο), Νίνο Κιτάνι (φλάουτο, κλαρίνο, φλογέρα), Βασίλης Δρογκάρης (ακορντεόν), Σωτήρης Μαργώνης (βιολί), Ηρακλής Ζάκκας (μπουζούκι, μαντολίνο, λαούτο), Διαμαντής Σιδερίδης (τζουράς, μπουζούκι), Νίκος Σαμπαζιώτης (κιθάρα), Σταύρος Καβαλιεράτος (κοντραμπάσο), Γιάννης Χατζής (κρουστά)
Θερινή περιοδεία
Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους (28/06/2012)
Γιαννιτσά, Ανοιχτό Θέατρο (29/06/2012)
Τρίκαλα, Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο 'Φρούριο' (30/06/2012)
Κέρκυρα (04/07/2012 - 05/07/2012)
Πάτρα, Ρωμαϊκό Ωδείο (09/07/2012 - 10/07/2012)
Ήλιδα, Αρχαίο Θέατρο Ήλιδας (11/07/2012)
Ζάκυνθος (13/07/2012)
Τρίπολη, Θέατρο Άλσους Αγ. Γεωργίου (15/07/2012)
Νίκαια, Κατράκειο Θέατρο (18/07/2012)
Ηλιούπολη Αττικής, Δημοτικό Θέατρο Άλσους 'Δ. Κίντης' (19/07/2012)
Πετρούπολη, Θέατρο Πέτρας (20/07/2012)
Λαύριο, Τεχνολογικό Πάρκο (21/07/2012)
Άργος, Αρχαίο Θέατρο (22/07/2012)
Δελφοί, Υπαίθριο Θέατρο Φρύνιχος (24/07/2012)
Κατερίνη, Αρχαίο Θέατρο Δίου (25/07/2012)
Σέρρες (26/07/2012)
Βόλος, Θερινό Δημοτικό Θέατρο (29/07/2012)
Λάρισα, Θέατρο 'Αλκαζάρ' (30/07/2012)
Αθήνα, Βύρωνας, Θέατρο Βράχων “Μελίνα Μερκούρη” (31/07/2012)
Νεμέα (01/08/2012)
Αττική, Χαλάνδρι (02/08/2012)
Αττική, Ραφήνα (04/08/2012)
Ρόδος (06/08/2012)
Κομοτηνή (09/08/2012)
Αλεξανδρούπολη, Υπαίθριο Θέατρο Πάρκου Εγνατία (10/08/2012)
Θάσος, Αρχαίο Θέατρο (11/08/2012)
Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων (12/08/2012)
Σίβηρη Χαλκιδικής, Αμφιθέατρο (13/08/2012)
Χίος (19/08/2012)
Μυτιλήνη, Θέατρο Κάστρου (20/08/2012)
Ρέθυμνο, Θέατρο Ερωφίλη (Κάστρο Φορτέτζα) (23/08/2012)
Ηράκλειο (24/08/2012 - 25/08/2012)
Χανιά (26/08/2012 - 27/08/2012)
Φωτογραφικό Υλικό

Φωτογραφία του Γ. Χρυσοχοΐδη από τις δοκιμές

Φωτογραφία του Ν. Στυλιανίδη από τη συνέντευξη τύπου 
πηγή: www.ntng.gr

Παλαιοχριστιανικό λουτρικό συγκρότημα,του 4ου μ.Χ.Μοναδικό δείγμα της εποχής στον ελλαδικό χώρο.Στα Αραχωβίτικα Αχαίας



 Το παλαιοχριστιανικό λουτρό παρουσιάζει έντονο αρχαιολογικό ενδιαφέρον εξ αιτίας του πλήθους των κινητών ευρημάτων, που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα υλικών, τεχνικής και τεχνοτροπίας. Εξαιρετικής σημασίας είναι η αρχιτεκτονική του χώρου, με το πολύπλοκο σύστημα αγωγών, η πολυτελής διακόσμηση και οι  χώροι που έχουν προσαρτηθεί σε διαφορετικές οικοδομικές φάσεις.


Aραχωβίτικα φώτο: J.Sioros

 Το Έργο παρουσιάζει και γεωλογικό ενδιαφέρον, κυρίως γιατί σχετίζεται με ιαματική πηγή, που υπάρχει ακόμα και σήμερα, πλησίον του αρχαιολογικού χώρου, αλλά και γιατί η καταστροφή του συγκροτήματος επήλθε ύστερα από μεγάλο σεισμό, πιθανόν στα μέσα του 6ου αι.
Όλα τα παραπάνω, και η χρονολόγηση του συγκροτήματος στον 4ο  μ.Χ. αι.,  καθιστούν το εκτεταμένο (1000τ.μ.) και πολυτελούς κατασκευής παλαιοχριστιανικό λουτρικό συγκρότημα, μοναδικό δείγμα της εποχής στον ελλαδικό χώρο.


Γενική άποψη Κτιρίου Α του λουτρικού συγκροτήματος

Μαρμαροθετημένο δάπεδο πριν τις επεμβάσεις συντήρησης

Μαρμαροθετημένο δάπεδο μετά τις επεμβάσεις συντήρησης

Άποψη ψηφιδωτού δαπέδου από τον μεγάλο αψιδωτό χώρο του Κτιρίου Β του συγκροτήματος

Η σχετική μελέτη για την ανάδειξη του Κτιρίου Α, βασιζόμενη στα μέχρι τότε αποκαλυφθέντα αρχιτεκτονικά στοιχεία, προέβλεπε τη περιμετρική περιήγησή του, που θα άρχιζε από ανατολικά. Με δύο στάσεις θέασης, όπου και οι πινακίδες με εποπτικό πληροφοριακό υλικό, ξύλινος, υπερυψωμένος με ξυλοπασσάλους    διάδρομος  οδηγεί τον επισκέπτη στην είσοδο του Κτιρίου. Μετά τα νέα στοιχεία, που αποκαλύφθηκαν κατά τη τρέχουσα ανασκαφική περίοδο και αποδεικνύουν τη συνέχεια των δύο κτιρίων σε ενιαίο λουτρικό συγκρότημα, προτείνεται η τροποποίηση της μελέτης, ώστε η διαδρομή περιήγησης, εφ’ όσον υπάρξει πρόσθετη χρηματοδότηση,  να επεκταθεί στο νότιο και δυτικό τμήμα του αρχαιολογικού χώρου, μέχρι την είσοδο του Κτιρίου Β, στον μεγάλο αψιδωτό χώρο. (σχέδιο κάτοψης αρχαιολογικού χώρου)


Η αποκάλυψη και η έρευνα του συγκροτήματος ιαματικών λουτρών στην, μακράν αστικών κέντρων, θέση Παλαιομονάστηρο Αραχωβίτικων οδηγεί σε αναθεώρηση ιστορικά δεδομένα της Αχαΐας, κατά τη περίοδο ίδρυσης και λειτουργίας τους (μέσα 4ου αι. έως μέσα 6ου αι. μ.Χ.), ως προς τις κοινωνικές συνθήκες και αντιλήψεις, την επικοινωνία με άλλες περιοχές του ελλαδικού, και όχι μόνο, χώρου και τη σημασία του ιστορικά μαρτυρημένου σεισμού του 551-552μ.Χ. Η μελέτη του τρόπου κατασκευής και λειτουργίας των λουτρών,  με τις αλλεπάλληλες οικοδομικές φάσεις, και του πολυτελέστατου διακόσμου, με τα πολύχρωμα μαρμαροθετημένα ή ψηφιδωτά δάπεδα και την εσωτερική ορθομαρμάρωση, αρχιτεκτονικά οργανωμένη σε επιπεδόγλυφη τεχνική, συμβάλλει στις γνώσεις μας για τα λουτρά, αλλά και τη τέχνη και τη τεχνική στην υστερορωμαική και παλαιοχριστιανική περίοδο, σε μία,  απομακρυσμένη από τα μεγάλα ρωμαϊκά, ιαματικά κέντρα, περιοχή.




Μαρμάρινο απότμημα από τον ανάγλυφο διάκοσμο του Κτιρίου Α του συγκροτήματος
πηγή:http://www.tdpeae.gr

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

3ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΝΟΥ

Είσοδος Ελεύθερη
Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012, 12:00
ΣΤΑΔΙΟΥ 24   ΑΘΗΝΑ
Η Κοινωνία των (δε)κάτων και ο IANOS σας προσκαλούν στην Συνέντευξη Τύπου για το 3ο  ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΝΟΥ που θα διεξαχθεί τον Ιούλιο στην Τήνο.
Επτά από τους 19 συμμετέχοντες συγγραφείς θα είναι στον ΙΑΝΟ για να μας μιλήσουν για τη συμμετοχή τους.
Είσοδος Ελεύθερη
Η οικονομική κρίση δεν προδιαγράφει μια ομαλή πορεία προς το μέλλον. Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε ο πολιτισμός καλείται να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Η λογοτεχνία μάς δίνει δύναμη να αντέχουμε όσα τρέχουν γύρω μας. Το βιβλίο είναι η απάντηση στη βαρβαρότητα και μας ανοίγει μια διέξοδο, μας οδηγεί σε πιθανότητες έξω από την καθημερινότητα!
Σε εποχές κρίσης όπως η σημερινή, ο πολιτισμός είναι ζωτικός παράγοντας για την κοινωνική συνοχή. Η Ιστορία μιας χώρας γράφεται μέσω της Λογοτεχνίας της και το 1ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου τον Ιούλιο του 2010 έθεσε τις βάσεις για την σύνθεση μιας πολυεθνικής λογοτεχνικής γιορτής, με απώτερο σκοπό και μακροπρόθεσμο στόχο να καταστεί η Ελλάδα, και συνεπακόλουθα η Τήνος, τόπος και προορισμός πνευματικού / καλλιτεχνικού τουρισμού.
Η Κοινωνία των (δε)κάτων, στο πλαίσιο των σκοπών της που συνίστανται στη σύσφιξη των πολιτιστικών σχέσεων της παγκόσμιας κοινότητας των συγγραφέων, διοργανώνει από 26 έως 28 Ιουλίου 2012, το 3ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου. Συμμετέχουν 19 συγγραφείς και ποιητές από 14 χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, οι οποίοι διαβάζουν στη γλώσσα τους. Οι μεταφράσεις των κειμένων θα είναι διαθέσιμες στα Ελληνικά και στα Αγγλικά.
 Η πραγματοποίηση του Φεστιβάλ έχει ιδιαίτερη αξία, όχι μόνο σε τοπικό, αλλά γενικότερα σε εθνικό επίπεδο, καθώς αποτελεί έναυσμα για τη διεθνή προβολή της Ελλάδας και την περαιτέρω πολιτιστική και τουριστική της ανάπτυξη.
Αντικείμενο του φεστιβάλ είναι η λογοτεχνία, με εισηγήσεις, αναγνώσεις, απαγγελίες, συνάντηση του κοινού με τους συγγραφείς, σε συνδυασμό με στοιχεία του τοπικού χαρακτήρα του νησιού, όπως μουσική και χορευτικά συγκροτήματα της Τήνου. Τζαζ ήχοι, ελληνική μουσική από σχήματα του νησιού και παραδοσιακοί χοροί θα πλαισιώσουν τις ποιητικές αναγνώσεις, οι οποίες ξεκινούν στις 8.30 μ.μ. και θα πραγματοποιηθούν στη Χώρα (Πέμπτη 26 Ιουλίου), στον Βώλακα (Παρασκευή 27 Ιουλίου) και στον Πύργο (Σάββατο 28 Ιουλίου)
Στη διοργάνωση εμπλέκονται o Δήμος Τήνου, το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας και το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού. www.tinoslitfestival.com
Οι 19 συμμετέχοντες:
Πολ Βαντζελίστι (ΗΠΑ)
Νικολά Βερντάν (Ελβετία)
Ιρίνα Ρίνα Βίκιρτσακ (Ουκρανία)
Γιάννης Ευσταθιάδης (Ελλάδα)                                
Ιωάννα Καρυστιάνη (Ελλάδα)
Κώστας Κατσουλάρης (Ελλάδα)
Φρανσίς Κομπ (Γαλλία)
Μαράμ αλ Μασρί (Συρία)
Κώστας Μουρσελάς (Ελλάδα)
Σάουκι Μπεζίε (Λίβανος)
Ευτυχία Παναγιώτου (Κύπρος)
Μάρκο Πογκασάρ (Κροατία)
Βαγγέλης Ραπτόπουλος (Ελλάδα)
Ρίφαατ Σαλάμ (Αίγυπτος)
Αμάλ αλ Τζουμπούρι (Ιράκ)
Ρομέο Τσολάκου (Αλβανία)
Νάταλι Χαντάλ (Παλαιστίνη)
Μπενσαλέμ Χιμίς (Μαρόκο)  

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

Στο μέτωπο της Κηφισιάς



Του Παντελη Mπουκαλα
Ας δεχτούμε πως όταν πέφτει χιόνι και κλείνουν οι δρόμοι έχει κάποιο νόημα να βλέπουμε τον ρεπόρτερ με τη νιτσεράδα του να μιλάει με το κανάλι του από τη χιονισμένη Μαλακάσα, κατακόκκινος. Είναι να σαν να θέλει να δείξει ότι συμπάσχει με τους χιονόπληκτους, ότι τέλος πάντων κινδύνους και περιπέτειες δεν έχουν μόνο οι πολεμικοί ανταποκριτές. Αλλά τώρα, με τον εν ακινησία και ασυγκινησία πρωθυπουργό, τι νόημα έχει να βλέπουμε τους ρεπόρτερ ακροβολισμένους έξω από το σπίτι του κ. Σαμαρά στην Κηφισιά, να μεταδίδουν τις «τελευταίες πληροφορίες», ανούσιες όσο και οι πρώτες; Αν οι προϊστάμενοί τους πιστεύουν ότι με φόντο το πρωθυπουργικό σπίτι, το ρεπορττάζ τους αποκτά αυθεντικότητα και κύρος, τότε ή λαθεμένη σημασία αποδίδουν στις λέξεις «αυθεντικότητα» και «κύρος» ή λάθος εννοούν το ρεπορτάζ.
Από φόβο μήπως κάποιο κανάλι εντυπωσιάσει τους τηλεθατές περισσότερο από το υπόλοιπα με τις ιατρικές του ανταποκρίσεις (ένα ισχνό αντίγραφο της εποχής του Ωνασείου), ξανάγιναν μόδα τα ρεπορτάζ «από την καρδιά του προβλήματος». Μαθαίνουμε έτσι τα μαντάτα από τον έκτακτο απεσταλμένο που, μες στον ήλιο, έχει φόντο το πρωθυπουργικό σπίτι και ρίχνει νευρικές ματιές δεξιά κι αριστερά για μην του ξεφύγει τίποτα, π.χ. ο πιτσαδόρος, που μπορεί να μην είναι ο πιτσαδόρος αλλά μεταμφιεσμένος ο κ. Μεϊμαράκης που κουβαλάει το προσχέδιο των νέων προς τρόικαν επιστολών μες στο κουτί της πίτσας. Η αστειότητα σαν σοβαρότητα... Και τι καημός είν’ αυτός. Ουδείς μιλάει για το σπίτι του πρωθυπουργού. Ολοι στην «πρωθυπουργική οικία» αναφέρονται. Θα πιστεύουν φαίνεται πως, με την καθωσπρέπει οικία στη θέση του ταπεινού σπιτιού αναβαθμίζεται όχι τόσο το σπίτι όσο η δική τους δουλειά. Περίπου με την ίδια λογική άλλωστε αποφεύγουν να μιλούν για αρρώστια και μιλούν για νόσο ή ασθένεια.
Συμβαίνει και στις μεταδόσεις ποδοσφαιρικών παιχνιδιών: Ολο και πιο αραιά ακούμε ότι ο τάδε παίχτης «έχασε την ευκαιρία να σκοράρει», διότι τείνει να επικρατήσει το δήθεν βαρυσήμαντο πλην απλώς αστείο «απώλεσε την ευκαιρία». Επιπλέον, ποτέ ο παίχτης που αποβάλλεται δεν βγαίνει από το γήπεδο, έτσι απλά, αλλά «εξέρχεται του γηπέδου»· έτσι σοφολογιοτατίστικα...

Κ.Θ.Β.Ε. - Θέατρο Ακροπόλ Αριστοφάνη, Ιππής 20-21 Ιουλίου, 21:00 Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου


Μετάφραση – Σκηνοθεσία
Σταμάτης Φασουλής
 
Σκηνικά
Μανώλης Παντελιδάκης
 
Κοστούμια
Ντένη Βαχλιώτη
 
Χορογραφία
Μπέτυ Δραμισιώτη
 
Φωτισμοί
Λευτέρης Παυλόπουλος
 
Στίχοι
Λίνα Νικολακοπούλου
 
Μουσική
Γιώργος Χριστιανάκης.

Ερμηνεύουν
Πέτρος Φιλιππίδης: Αλλαντοπώλης
Γιάννης Ζουγανέλης: Παφλαγόνας
Τάκης Παπαματθαίου: Δούλος Α΄ (Δημοσθένης)
Πυγμαλίων Δαδακαρίδης: Δούλος Β’ (Νικίας)
Γιώργος Καύκας: Δήμος
Ποιός ευθύνεται για την ηθική παρακμή στον πολιτικό βίο; Ο δημαγωγός υποψήφιος ή ο λαός που αρέσκεται στην κολακεία και στην εκδούλευση   με αποτέλεσμα να ψηφίζει όποιον του «χαϊδεύει τα αυτιά»;  Είναι οι φαύλοι δούλοι  είδωλο του διεφθαρμένου αφέντη; Η μαχητική σάτιρα του Αριστοφάνη αναφέρεται στον πυρήνα της δημοκρατίας και στην συνεχή επαγρύπνηση που απαιτείται για την ορθή λειτουργία του πολιτεύματος.
 
Ο Σταμάτης Φασουλής, με έναν θίασο δημοφιλών ηθοποιών, υπόσχεται μια σύγχρονη ανάγνωση των Ιππέων  (424 π.Χ.), της δραματικά επίκαιρης, πολιτικής κωμωδίας του Αριστοφάνη.
 
Συμπαραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με το Θέατρο Ακροπόλ

Η ποίησή του, ένας εξορκισμός



«Μια πυκνότητα οραμάτων, ένας αριθμός ποιημάτων αρκούν. Μετά επιτρέπεται να πεθάνεις»...
Η ποίησή του είναι ένας εξορκισμός του θανάτου, αλλά πολύ περισσότερο μια δραστική πάλη εναντίον του... Γι' αυτό και η ποίησή του ακτινοβολεί τόσο, γιατί είναι το αποτέλεσμα της πάλης του με τον εαυτό του. Σκέψεις, εικόνες, αισθήσεις, συναισθήματα. «Γεννήματα» κι αυτά της όλο και πιο ζοφερής - για το λαό μας και όλους τους λαούς - πραγματικότητας. «Γεννήματα», όμως, και της ανάγκης να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Να τα πει με αλληγορική αποφθεγματικότητα και με ποιητικότητα, καθώς είναι φύση ποιητική. Ο λόγος για τον ποιητή Γιώργο Κακουλίδη και τη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του με τίτλο «Ποίηση 1979-2012» που εξέδωσε η «Πολιτιστική Δράση» της Ενωσης Μουσικοσυνθετών - Στιχουργών Ελλάδας (ΕΜΣΕ) για τα 33 χρόνια ποιητικής παρουσίας. Ποιήματα βιωματικά, αναδυόμενα μέσα από τις σκοτεινιές των μητροπόλεων.
Δεν ξέρουν τι να με κάνουν./ Παιδί ακόμα/ έσπρωχνα με δύναμη το κεφάλι μου/να βγω έξω στα βρύα και στο κρύο νερό./Τρεις φωνές τάραξαν την έξοδό μου:/ο Μαγιακόφσκι πυροβόλησε το κεφάλι μου/ο αέρας παίρνει τα λόγια μου/όλα χάθηκαν./Κύμα θαλάσσης έσπασε μπροστά μου/κι άφησε ένα σκυλί με πέντε άστρα στην πλάτη./Δεν ξέρουν τι να με κάνουν, του λέω/έχεις τίποτα για μένα;/Οχι, απαντά/αμέλησα και θα αμελώ.
Είναι γιος ζωγράφου και εγγονός γλύπτη. Σε νεαρή ηλικία ταξίδεψε με φορτηγά καράβια. Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1979 με την ποιητική συλλογή «Λίμπερτυ» (αναφορά στα ταξίδια του στη θάλασσα), από τις εκδόσεις «Κείμενα του Φίλιππου Βλάχου». Το 1994 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Εχει εκδώσει 13 ποιητικές συλλογές, 6 πεζογραφήματα (μεταξύ των οποίων τα αφηγήματα «Το σύνδρομο του Παρθένη» και «Η σειρήνα της Ομόνοιας»), το μυθιστόρημα «Η λέσχη της στιγμής», η συλλογή διηγημάτων «Περί αλητείας», τα θεατρικά έργα «Τα μάτια του βασιλιά» και «Ο Μπαλτάσαρ μίλησε» και τη μαρτυρία «Η μαύρη κούρσα του κυρίου Καρούζου». Ποίησή του έχουν μελοποιήσει ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Νίκος Κυπουργός, ο Τάσος Μελετόπουλος, ο Στάμος Σέμσης και ο Νίκος Σαραγούδας με τον Γιώργο Τρανταλίδη. Παράλληλα με τη συγγραφική του δραστηριότητα ασχολείται με τη ζωγραφική. Εχει πραγματοποιήσει τρεις ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα (Αγκάθι 2001, Γκαλερί της Ερσης 2003 και Booze 2010).
Αυτός είναι ο κόσμος. Με μπλε ομπρέλα ο Σιρχάν Σιρχάν διηγείται ιστορίες στην πλώρη του σε νότιους μπολσεβίκους. Λοστρόμοι νοικοκυρούλες στις καμπίνες τους ταχτοποιούν τα χέρια τους στα μπούτια νεοφώτιστων τζόβενων. Σπανιόλοι κοιμούνται στη βαργιόλα και μόνο μαρκόνι στριγλίζει αλλάζοντας τη μοναξιά του με το συνάφι του.
Ο συγγραφέας έζησε τη δεκαετία του '70 συνομιλώντας καλλιτεχνικά και φιλικά με μια ιδιόμορφη παρέα γνωστών καλλιτεχνών. Ηταν μια ομάδα νέων που γύρισε την πλάτη της στην υπερ-πολιτικοποιημένη ζωή της εποχής μεθώντας με ποίηση, ζωγραφική και τρέλες. Ηταν κατά κάποιον τρόπο ένα αντίστοιχο της αμερικάνικης μπιτ γενιάς (beat = κουρασμένος,χτυπημένοςνικημένος ή ακόμη μακάριος-beatific). Ο Κώστας Ταχτσής, ο Αλέξης Ακριθάκης, ο Νίκος Καρούζος, ο Μιχάλης Κατσαρός, ο Μίνως Αργυράκης ήταν μερικά από τα επιφανή ονόματα της παρέας.
Είμαι πάνω στον Αγιο σαν σιωπηλό ναυάγιο πατάω την προσευχή του ώσπου να βγει η ψυχή του να φτάσει μες στο χώμα όπου γυρνάς ακόμα τρελή σαν το σκοτάδι λάμπεις μέσα στον Αδη Αχ τα λουλούδια τώρα δρέπονται για την ώρα που έπεσε σαν μυστήριο το έσχατο εργαστήριο κι έκανες την αγάπη τρελή σαν το σκοτάδι ν' ακούγεται στον Αδη σαν πένθιμο εμβατήριο (Η καντάδα της Κόλασης. Στίχοι: Γιώργος Κακουλίδης. Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος. Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος).
Aναδημοσίευση Ριζοσπάστης

Η συνήθεια του ρατσισμού



Τη μια φορά είναι Αιγύπτιοι, δεκαπέντε χρόνια ψαράδες στον Πειραιά, που πολιορκούνται και ξυλοκοπούνται αγρίως από αρματωμένους «αγνώστους». Την άλλη, «άγνωστοι» κυνηγούν έναν Τυνήσιο στους παραλιακούς δρόμους της Πάτρας και, πάλι καλά, σπεύδουν οι περίοικοι για να τον σώσουν από την οριστική «μετανάστευση». Την άλλη, στα Χανιά, αλλοδαπός μαχαιρώνεται από «αγνώστους». Αλλοι «άγνωστοι», στον ηλεκτρικό, μαχαιρώνουν μετανάστη. Κι άλλοι, αλλού, σχεδόν σε κάθε πόλη της Ελλάδας, των νησιών, του κάμπου ή των βουνών. Αφού παντού υπάρχουν ξένοι που χτίζουν, μαζεύουν ροδάκινα, φράουλες και ντομάτες, βόσκουν τα κοπάδια μας, πλένουν τα άπλυτά μας, γηροκομούν τους αρρώστους μας. Και κυρίως, παντού υπάρχουν «άγνωστοι».
Δεν βλέπουν όλα τα περιστατικά το φως της δημοσιότητας. Δεν υπάρχουν παντού πρόθυμοι να τα δημοσιοποιήσουν. Αντίθετα, υπάρχουν παντού πρόθυμοι να τα αποσιωπήσουν, είτε αστυνομικοί είναι είτε «ορθά σκεπτόμενοι» Ελληνες που «δεν θέλουν να πληγεί η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό». Μη μας περάσουν για ρατσιστές στα καλά καθούμενα – ποιους, εμάς, τους εκ γονιδίων και εκ θρησκευμάτων φιλόξενους…
Ισως λοιπόν έχει κάποιο δίκιο η χρυσαυγίτικη ηγεσία όταν δηλώνει ότι δεν ήταν μέλη της όσοι χτύπησαν αλλοδαπούς στο ένα ή το άλλο σημείο της χώρας. Οσο πρόθυμα κι αν είναι τα παλικάρια της, οι αυτοχειροτονημένοι κυνηγοί κεφαλών, πού να τα προλάβουν όλα. Και ίσως αυτό είναι το επικίνδυνο: Οτι πλέον, από τη στιγμή που, διά της Χ.Α., η αυτοδικία και το λιντσάρισμα πέρασαν στο ρεπερτόριο των αντιδράσεών μας σαν κάτι ανεκτό, αν όχι υποχρεωτικό και απολύτως δικαιολογημένο, σε κάθε γωνιά της χώρας κάποιοι ελληνάρες μπορούν να αυτοσχεδιάσουν (ιδιαίτερα δε μικρής ηλικίας, όσοι μεγάλωσαν σε οικογένειες που ανάμεσα στο ψωμί και στο τυρί έριχναν και πέντε αναθέματα στους ξένους). Να δείρουν δηλαδή, να μαχαιρώσουν, να «σωφρονίσουν» μετανάστες, χωρίς να είναι οπωσδήποτε μέλη της Χ.Α. Μπορεί να εμπνέονται από τις μιχαλολιάκειες «θεωρίες» και τις κασιδιάριες «πρακτικές», μπορεί να είναι ψηφοφόροι της Χ.Α., αλλά δεν χρειάζεται να είναι κομμάτια του στρατιωτικού μηχανισμού της. Οπως και με την Κου Κλουξ Κλαν: Ο καθένας μπορούσε να βρει ένα άσπρο σεντόνι και να φτιάξει την κουκούλα του μίσους. Και όπως με την Αλ Κάιντα: Ο καθένας, σε οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη, μπορούσε να παγιδέψει ένα αυτοκίνητο εν ονόματι της Αλ Κάιντα, του οδηγού – παραδείγματος, δίχως να έχει οργανωτική σχέση με τον πυρήνα της.
Η μαζική υιοθέτηση της αυτοδικίας από Ελληνες που μπορεί να βρίσκουν ακόμα και διασκεδαστικό και ψυχοχαλαρωτικό το κυνήγι αλλοδαπών είναι ό,τι πιο επικίνδυνο. Το φαινόμενο δεν περιορίζεται πια στο πλαίσιο μιας ακροδεξιότατης μιλιταριστικής οργάνωσης. Και δεν πρόκειται για πλήγμα «στην εικόνα της χώρας», στη φλούδα της, αλλά κάπου πολύ πολύ βαθύτερα: στον ψυχισμό και τις αξίες μας.
Tου Παντελή Μπουκάλα http://www.koutipandoras.gr/?p=22579