"Enterrement à Ornans" (Κηδεία στην Ορνάν)

αισχύλου-ορέστεια

''...Τι έγινε μετά δεν είδα, μα κι αν το είδα δεν το λέω. Αυτό που θα συμβεί όταν συμβεί,θα το γνωρίσεις...μην κλάψεις απο πριν για κάτι που δεν ξέρεις, με το ξημέρωμα θα ρθεί το μέλλον μην φοβάσαι, και όλα θα γίνουν τότε και θα τα μάθεις όλα..'' Aισχύλος-Ορέστεια

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Από το νηπιαγωγείο στο Facebook -The New York Times



Ας μη δαιμονοποιούμε τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, είναι ο νέος κόσμος των παιδιών μας Πριν από εκατό χρόνια, όταν το τηλέφωνο «εισέβαλε» στα σύγχρονα σπιτικά εκείνης της εποχής, πολλοί, πανικόβλητοι, έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για τα τρομερά δεινά που θα επέφερε η νέα τεχνολογία στην ανθρώπινη κοινωνία.
Η αύξηση της σεξουαλικής επιθετικότητας και η απόλυτη καταστροφή των ανθρώπινων σχέσεων δεν ήταν παρά η αρχή του εφιάλτη, που επρόκειτο να πάρει σάρκα και οστά εξαιτίας της μικρής συσκευής.
«Ολοι περίμεναν ότι θα κατέστρεφε την κοινωνία», επισημαίνει η δρ Μέγκαν Μορένο, ειδικός στην ιατρική της εφηβικής ηλικίας στο Πανεπιστήμιο του Ουινσκόνσιν. «Οι άνδρες θα τηλεφωνούν στις γυναίκες και θα κάνουν απρεπή σχόλια, ενώ οι γυναίκες θα είναι ευάλωτες. Οι αξιοπρεπείς, πολιτισμένες συζητήσεις θα ανήκουν στο παρελθόν».

 
Η έλευση του τηλεφώνου γέννησε τις ίδιες ανησυχίες, που πολλοί εκφράζουν για τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. «Οταν γεννιέται ένα τόσο σημαντικό τεχνολογικό επίτευγμα, δεν είναι λίγοι αυτοί που πανικοβάλλονται», εξηγεί η δρ Μορένο.
Πραγματικά, οι αρχικές μελέτες που έγιναν με αντικείμενα τους διαδικτυακούς τόπους κοινωνικής δικτύωσης μοιάζουν σαν να είχαν σχεδιαστεί για να στερήσουν τον ύπνο των γονιών, σπέρνοντας τον τρόμο για μια τεχνολογική εξέλιξη που καλά καλά δεν κατανοούσαν ή καταλάβαιναν πολύ λιγότερο από τα παιδιά τους.
«Η διαρκής αποστολή εικόνων και μηνυμάτων με σεξουαλικά υπονοούμενα, η διαδικτυακή κακοποίηση των πιο ευάλωτων, ακόμα και ο εθισμός στη χρήση του Διαδικτύου, είναι τα βασικά σημεία που τονίζονταν από τους επιστήμονες που ασχολήθηκαν με την έρευνα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Σε μεγάλο ποσοστό, οι μελέτες ήταν κινδυνολογικές», τονίζει ο δρ Μάικλ Ριτς, παιδίατρος και διευθυντής του Κέντρου Μέσων και Παιδικής Υγείας στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Βοστώνης.
Φυσικά στο Διαδίκτυο ελλοχεύουν πραγματικοί κίνδυνοι, ενώ πολλοί έφηβοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι. Ομως, τώρα οι επιστήμονες έχουν αρχίσει να αποκρυπτογραφούν αυτήν τη νέα πραγματικότητα και να την κατανοούν περισσότερο. Μάλιστα, πολλοί ειδικοί προσεγγίζουν σήμερα τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ως απαραίτητο μέρος της εφηβικής ζωής, όπως ακριβώς είναι η οδήγηση.
Οι ερευνητές μελετούν το Facebook, το Twitter και τις άλλες ιστοσελίδες του ίδιου τύπου προσπαθώντας να εντοπίσουν τα προβλήματα, να αφουγκραστούν τις κραυγές για βοήθεια και να δώσουν πληροφορίες και στήριξη σε όποιον την έχει ανάγκη.
Ο δρ Ριτς, που παρακολουθεί πολλούς εφήβους να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν προβλήματα που έχουν σχέση με το Διαδίκτυο, πιστεύει ότι είναι απολύτως απαραίτητο να αποφύγουμε τις γενικεύσεις και τη δαιμονοποίηση του Ιντερνετ.
«Γιατί να μη δούμε την κοινωνική δικτύωση σαν κάτι ουδέτερο, κάτι που δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τα εργαλεία που διαθέτουμε καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αυτά επηρεάζουν τόσο εμάς όσο και τους γύρω μας», επισημαίνει .
Στην αρχική της έρευνα, η δρ Μορένο μελέτησε εφήβους που επεδείκνυαν επικίνδυνες συμπεριφορές στο MySpace. Αντικείμενο της μελέτης ήταν παιδιά που αναρτούσαν φωτογραφίες ή δηλώσεις για την επισφαλή σεξουαλική δραστηριότητα στην οποία επιδίδονταν ή την κατάχρηση εθιστικών ουσιών. Στους εφήβους αυτούς απεστάλησαν ηλεκτρονικές επιστολές με τις οποίες οι ερευνητές τούς ζητούσαν είτε να αλλάξουν το περιεχόμενο του προφίλ τους ή να περιορίσουν την πρόσβαση σε αυτό. Τα κορίτσια απαντούσαν καταφατικά στο αίτημα των ερευνητών περισσότερο από τα αγόρια, ενώ το περιεχόμενο που είχε σχέση με το σεξ αφαιρούνταν πιο εύκολα από ό,τι αυτό που είχε να κάνει με την κατανάλωση αλκοόλ.
Η τελευταία της μελέτη, ωστόσο, είναι διαφορετική. Αυτή τη φορά προσεγγίζει τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ως ένα ανοιχτό παράθυρο, ως μια ευκαιρία κατανόησης και βελτίωσης της σωματικής και της ψυχικής υγείας. Σε έρευνα που πραγματοποίησε σχετικά με τους τρόπους που οι φοιτητές κολεγίου περιγράφουν τη λύπη που νιώθουν στις αναρτήσεις τους στο Facebook, φάνηκε ότι χρησιμοποιούσαν εκφράσεις οι οποίες συνδέονταν με την κατάθλιψη που ένιωθαν άλλοι φοιτητές οι οποίοι είχαν υποβληθεί στα σχετικά διαγνωστικά τεστ.
Καθώς η πρώτη χρονιά της φοιτητικής ζωής στο κολέγιο θεωρείται επικίνδυνη για την εκδήλωση της συγκεκριμένης διαταραχής της διάθεσης, πολλοί ψυχολόγοι παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στο Facebook προσπαθώντας να εντοπίσουν τους πιο ευάλωτους φοιτητές, επισημαίνει η δρ Μορένο. Ισως, λοιπόν, να είναι δυνατή η αναγνώριση τέτοιων «σημαδιών» μέσα από το Facebook. Και μπορεί βέβαια ο εντοπισμός των παιδιών που υποφέρουν να σώσει ζωές, αλλά, όπως παραδέχεται και η ίδια, γεννώνται πολλά θέματα προστασίας της ιδιωτικότητας του βίου.
«Πώς είναι όμως δυνατόν να επεκταθεί αυτή η μέθοδος σε άλλες ομάδες υψηλού κινδύνου χωρίς να υπάρξει παραβίαση του ιδιωτικού βίου; Επίσης, πώς είναι δυνατόν να βοηθηθούν κάποιοι άνθρωποι ώστε να αναπτύξουν, με τη βοήθεια των νέων μέσων και των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης, ένα δίκτυο αλληλοστήριξης;» διερωτάται η δρ Μορένο.
Οι κίνδυνοι και τα πλεονεκτήματα των νέων μέσων επικοινωνίας
Πρέπει να δούμε με αντικειμενικότητα και καθαρότητα σκέψης τους κινδύνους αλλά και τα πλεονεκτήματα αυτών των νέων μέσων και, κυρίως, να κατανοήσουμε πόσο μεγάλη σημασία έχει η αλλαγή των τρόπων επικοινωνίας που καταγράφεται σήμερα.
Τα παιδιά μας χρησιμοποιούν αυτές τις ιστοσελίδες για να επιτύχουν τους αιώνιους στόχους της ανάπτυξης της εφηβείας: να έρθουν σε επαφή με τους συνομηλίκους τους, να ερευνήσουν ολόκληρο τον κόσμο και τελικά να εδραιώσουν την ανεξαρτησία τους.
Το 2011, η Επιτροπή Επικοινωνίας και Μέσων της Αμερικανικής Εταιρείας Παιδιατρικής έδωσε στη δημοσιότητα μελέτη για την επίδραση των ιστοτόπων κοινωνικής δικτύωσης στα παιδιά, στους εφήβους και στις οικογένειές τους. Αρχικά στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι τα νέα μέσα επικοινωνίας είναι ωφέλιμα, καθώς βοηθούν στη βελτίωση των επικοινωνιακών δεξιοτήτων παιδιών και εφήβων, και αυξάνουν τις ευκαιρίες κοινωνικής επαφής έστω και εξ αποστάσεως. «Ενα σημαντικό κομμάτι της κοινωνικής και ψυχολογικής ανάπτυξης αυτής της γενιάς λαμβάνει χώρα μέσα από το Διαδίκτυο ή τα κινητά τηλέφωνα», επισημαίνει ο συντάκτης της έκθεσης. «Καθήκον μας είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά να διαχειριστούν τα νέα μέσα, να κατανοήσουν τους κινδύνους που αυτά εγκυμονούν και να δουν κατάματα τις συνέπειες που θα έχουν τα σφάλματά τους», καταλήγει.
«Ενα από τα ερωτήματα που πρέπει να θέσουν οι γονείς είναι με ποιον τρόπο η ενασχόληση του παιδιού με αυτούς τους διαδικτυακούς τόπους θα επηρεάσει την προσωπικότητά του», εξηγεί ο Κλέι Σίρκι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. «Τα ψηφιακά μέσα είναι ένας ενισχυτής. Κάνει τους ήδη εξωστρεφείς περισσότερο εξωστρεφείς και, αντιθέτως, τους εσωστρεφείς να κλείνονται περισσότερο στον εαυτό τους».
Είναι επίσης βέβαιο ότι γονείς και ερευνητές θα πρέπει να σιγουρευτούν ότι μπορούν να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο οι έφηβοι αποκρυπτογραφούν τη νέα τεχνολογία. Σε συμπόσιο που διοργανώθηκε τη χρονιά που πέρασε με θέμα το Διαδίκτυο και την κοινωνία, δύο ερευνητές παρουσίασαν στοιχεία που συγκέντρωσαν σχετικά με τον τρόπο που οι έφηβοι δέχονται τα αρνητικά σχόλια στο Διαδίκτυο. Aυτό που οι γονείς εκλαμβάνουν ως «κακοποίηση», οι έφηβοι το βλέπουν ως «θεατρινισμό», ως υπερβολική αντίδραση. Μπορεί, βέβαια να υπάρχει κάποια σχέση αλλά δεν είναι επ’ ουδενί το ίδιο.
Κατανοώντας με ποιον τρόπο οι έφηβοι εκλαμβάνουν τα σκληρά λόγια που μπορεί κάποιος να τους πει στο Διαδίκτυο, ενδεχομένως να μας επιτρέψει να βρούμε, μαζί με τα παιδιά, τρόπους για να προστατευτούν από την πραγματική βία που ελλοχεύει εκεί. Σίγουρα, τα προβλήματα με την «κακοποίηση» στον κυβερνοχώρο, αλλά και την κατάχρηση του μέσου, είναι σοβαρά. Επίσης, σοβαρές είναι και οι συνέπειες που έχουν τα σφάλματα που μπορεί να κάνει κάποιος στο Διαδίκτυο. Ακόμα, όμως, και αυτοί που ασχολούνται με τέτοια θέματα και θεραπεύουν παιδιά που αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις πιστεύουν πως οι γονείς, οι δάσκαλοι και οι ερευνητές δεν πρέπει να δαιμονοποιήσουν το μέσο, αλλά να δουν με φρέσκο βλέμμα την παράλληλη αυτή πραγματικότητα όπου εξελίσσονται οι σημερινοί έφηβοι. Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης, εξηγεί ο δρ Ριτς, είναι ένας υπέροχος νέος κόσμος, ένα νέο περιβάλλον μέσα στο οποίο τα σημερινά παιδιά ενηλικιώνονται. Και αυτή η πορεία προς την ενηλικίωση, με τα δεινά της, είναι κάτι που συμβαίνει από τη στιγμή που ο πρώτος πρόγονός μας περπάτησε στη Γη.
αναδημοσίευση www.kathimerini.gr 4/2/2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.